Novel & Cerita Juan Tamad Stories

Simple, just like how Tamara looks. "You’re pregnant." Tahasan na sagot nito sa kan'ya na parang hindi makapaniwala sa nakikita na pagbubuntis niya. "Akala ko ay-" "Yes." Madiin na sagot ni Tamara at pinutol pa ang sinasabi ni Janine. "Again. I am pregnant again. And I won't let you take my baby away from me again if that’s what you’re planning to do."

mabigat na sabi ni Chase, “sa isang lalaking hindi na nakakalakad?” Hindi iyon tanong na puno ng pangmamaliit. Isa lamang iyong tanong ng isang ama. Isang amang buong buhay na inialay ang sarili upang maprotektahan ang kanyang pamilya. Hindi agad sumagot si Amador. Sa halip ay marahan muna siyang humigop ng tsaa bago ibinalik ang tasa sa mesa. “Jared may be crippled,” kalmado niyang sabi, “but he's a good man.”

Naglakad na kami pauwi. Si Jude. Kababata ko siya, oo. Pero sa totoong buhay, hindi siya nakakakita ng mga multo, o nakaka-predict ng kamatayan ng tao. Simpleng mag-aaral lang siya na mahilig magsulat ng kuwento. Wala lang siyang lakas ng loob para ipabasa iyon sa iba, sa amin lang ni Jomari. Pero nitong mga nakaraang buwan, nagkaroon na rin siya ng lakas ng loob. Balak niya na ngang mag-submit sa publisher. Ito nga yung pagtutulungan naming gawin, yung "Mamamatay Na Ako... Bukas!"

All these years, wala siyang narinig na balita tungkol sa kanila. Sinabi sa kanya ng Moon Maiden ang lahat ng kanyang nalalaman. Napaka-prangka niya kay Jordan. "Ang isa sa kanila ay isang Asian, ngunit hindi siya Chinese. Siya ay isang Indian monghe na tinatawag na Jiumo Kasyapa." Tumango si Jordan. Kaunti lang ang alam niya tungkol sa Budismo at hindi pa niya narinig ang tungkol sa taong ito. Tinanong niya, "Paano ang ibang tao?"

Nagpalipat-lipat ang tingin nila sa aming dalawa pero gusto kong huwag siyang umamin para hindi ko na kailangang magpaliwanag o magkuwento sa kanila. Pinaningkitan ako ng mata ni Jewel, nanghihingi ng paliwanag. Alam ko na ang susunod na mangyayari, hindi ako titigilan nito hangga't walang inaamin. "Kailangan ng umuwi ni Tammy. Sorry guys, we can't stay long," si Rafael ang naghanap ng palusot para makaalis na kami. "We? So magkasama nga talaga kayo?" Si Joebert naman ngayon.

Sa wakas, naranasan niya ang bihirang panahon ng katahimikan, isang buhay na halos malinis sa gulo at panggigipit. Ngunit alam niyang panandalian lamang ito. Nariyan pa rin ang banta ng Tamayo, nakalubog lang sa anino, naghihintay ng tamang oras. Binuksan niya ang notepad at tiningnan ang mga tala tungkol sa nangyari kay Jerry sa nakaraan niyang buhay. Sa magandang hubog ng kilay at mata niya, wala ni katiting na init. Malamig ang titig, puno ng determinasyon, tila may binubuong plano sa loob ng tahimik niyang isipan.

Napatingin si Damian at bahagyang ngumiti — first time simula kaninang umaga. “Ginagawa niya rin ’yon sa’kin,” sagot ni Damian. “Kapag may lagnat ako o nasugatan, gagawa siya ng mga kwento tungkol sa ancestors namin. Parang mga adventurer daw kami.” “Tingin ko totoo naman yung iba,” sabat ni Javier, natawa ng mahina. “Si Lolo Gerardo, hindi mo maikakaila, adventurous talaga.”

Taas-noo itong humarap sa asawa. "I agree, Honey. But he and the boys were failed to abduct that child. Siya ang huling tao na nakasama ng Tommy na iyon bago sumakay sa barko---" "Excuse me, Daddy. Mali naman po yata na ang bubwit na iyon ang huling nakasama ni Tommy. The night before his flight, nagkita-kita sila ng mga kaibigan niya. Nag-inuman magdamag, then nagtungo sa tahanan ng mga Mondragon the following day. So, paano po nangyaring ang bubwit ang huli niyang nakasama?" Pamumutol ni San sa ama.

"Ang pinakamahalagang bagay ay si Amara, si Amara! Nasa labas siya ngayon, at may pagkakataon siyang pumunta kay Tomas anumang oras, kahit saan, para ipaalam kay Tomas na buhay pa siya, at para sabihin kay Tomas na hindi ko siya tunay na anak!" "Kahit sabihin pa niya kay Tomas, hindi iyon agad na paniniwalaan sa ngayon. Ikaw ang anak na pinalaki niya sa loob ng mahigit dalawampung taon. Paano paniniwalaan ni Tomas ang kaniyang panig lang ng kuwento?" tugon ni Jones Baldwin. “Maniniwala ang aking dad, dahil ang taong nagsabi niyon ay si Amara!” bulalas ni Bianca.

"Hindi na ito tungkol sa mga kwento ng isang tao lamang. Ito ay isang pattern, isang sistematikong pang-aabuso na matagal nang itinagong. Hindi ka makakapagtakip pa." Si Tommy ay hindi na nakasagot. Ang bawat tanong ni Jasmine ay parang matinding hampas ng katotohanan, at sa bawat sagot na kanyang binibigay, mas lalong nadidissolve ang depensa na itinaguyod niya sa buong kaso.