Judgemental Novels & Stories

At wala akong balak kilalanin siya kung hindi ko lang siya kailangang pakasalan para maresolba ang kinakaharap ko ngayon na problema. I don't want to be a hypocrite person like other people who say that what a person looks like is not important to them even if it is not true. Whether we admit it or not, there is still a part of us that we base on a person's appearance. Other people just don't want to admit it because maybe they don't want to be criticized. But the truth is, whether you look at it or not, you will still be judged because you are in a judgmental world—where all the things you've done right doesn't matter the moment you make a mistake even just once.

ngising pang-aasar ni Suzie na ikinatayo ni Manuela sa kinauupuan niya. "Kung ano na naman ang pumapasok sa isipan mo, wala namang masama kung i-take ko ang side ni Uno sa pagiging judgemental mo." ani ni Manuela na pigil na matawa sa reaksyon ni Suzie sa sinabi niya. "Grabe ang words boss, personalan."

I think I deserve that. "Kung ako sa 'yo huwag ka na magbubukas ng accounts mo, baka masira lang araw mo. Alam mo naman sa pilipinas, ang daming judgemental, basher, at mga marites! Kung anu-ano na ang sasabihin kahit hindi naman nila alam buong side story!" nanggigigil niyang litanya. "Hayaan mo na sila," I write on the board.

"Sa iba ka nalang kaya humingi ng tulong. Ikaw pa 'tong nangangailangan ng tulong, ikaw pa 'tong judgemental!" "Okay, okay. Please calm down. I don't need to hear your dramas and explanation about your recent job. I just want you to help me!" Gusto ko siyang suntokin. Hindi niya ba naiintindihan ang aking mga sinasabi o sadyang judgemental lang talaga siya? Bakit ba ang hirap ipaliwanag sa kaniya na hindi ako nagtatrabaho sa bar. Kailangan ko pa bang i-prove sa kaniya?

Baka sisihin ko ang sarili ko. "Alam mo Neal, hindi na ako affected sa judgment ng ibang tao, kasi growing up, being a proud autistic, madali ko nang napag-aralan kung paano mag-filter ng comments or judgment ng mga tao, kaya siguro natanggap nila ako dahil tanggap ko ang sarili ko, pero..." "Pero ano Payne?" "Ikaw ang inaalala ko, nasa 'yo na ang judgment kapag nakita tayo sa school or..."

Inaabsorb ng utak ko lahat ng kanyang mga sinabi. "At ayaw ko namang sabihing judgmental ka pero masyado kang one sided. Puro kutob ka lang naman ni wala kang ebidensya. Hindi mo nga siya binibigyan ng chance na patunayan ang sarili niya sayo." Dagdag pa niya.

"You can't judge someone just by their looks." "Hindi ako nag-ju-judge dahil sa itsura niya, Shivani," Kuya Alas countered. "I'm concerned dahil hindi mo siya kilala. At kung ano mang estado ng pag-iisip mo kagabi, hindi iyon ligtas."

She simply looked at me, wondering what kind of answer I would give. Perhaps, in her eyes, I was someone who knew nothing about life. Someone who had only ever chased a single goal. Justice. She always said I was judgmental. But look at her. She was judging me too. I let out a quiet sigh. "No. It can change and heal as time passes. It's like an old piece of furniture that has become rusty. No matter how much time you spent with it or how well you took care of it, its durability eventually changes."

kaswal na sabi niya kaya’t hindi ko mapigilang mapalabi. “Hindi kasi. Ang akala ko kasi, masiyadong maaarte ang mga katulad niyo. I mean, hindi naman sa masyado akong judgemental pero alam mo na, normal lang naman akong tao saka siyempre, iba kayo—“ “Abnormal kami?”

Pero hindi ko rin talaga alam kung may alam siya o nahahalata man lang. "Aren't you going to judge me?" Kaagad na kumunot ang noo nito. "Anong judge? mas judgemental ka naman sa akin. Saka ayos lang, bagay kayo... pero kung sakaling iyung matandang impakto na prof natin ang pinatulan mo ay hindi lang kita iju-judge, itatakwil pa kita," Napapikit na lamang ako sa naging sagot niya. Alam ko namang seryoso siya sa bagay na iyon.