Judgemental Novels & Stories

"I don't know what kind of person he is." "I don't know what he likes." "I don't know what he hates." "I don't even know if he's capable of loving someone!" Napayuko si Mommy. Samantalang si Daddy ay napabuntong-hininga. Parang paulit-ulit na niyang iniisip ang mga sasabihin. At tila nauubusan na siya ng pasensya. "You're judging him unfairly." Napailing ako. "Am I?"

Ngunit tinanggihan siya nito. Para kay James, walang halaga ang mga ganitong bagay. Hindi niya pinansin ang effort. Hindi niya tinanggap ang intensiyon. Para sa kanya, ang halaga ng isang bagay ay nasusukat lamang sa presyo. Ngunit si Julian… iba s’ya. Pinahahalagahan niya ang oras, ang intensiyon, at ang kabutihang-loob. Bahagyang umungol si Julian ng “hmm,” saka yumuko at tinakpan ang kalahati ng kanyang mukha gamit ang kamay—isang kilos na parang pilit niyang kinokontrol ang emosyon.

I was too stressed because my pettion again is declined. The court and Judges is pissing me off. Pasabugin ko 'yang korteng 'yan kapag ako nabwisit. Hindi pa ata sapat 'yung ginawa ko sa Judge na 'yon. Dapat tinanggalan ko na ng isang ngipin. "It's 3 pm, the hour when people feel most fatigue. Here's a cup of coffee to boost your productivity." Napakunot ang noo ko nang maglapag ng isang tasa sa aking harapan si Dev.

Judgment naman ito. “Bawal bang malaman ang pangalan mo?” “Sorry… I can’t give my name. Mas mabuting hindi ninyo alam.” “Judgment ka naman. Masama ‘yan,” ani ko. “Tinulungan kita kaya mas okay sana kung malaman ko ang pangalan mo.” “Judgmental.” “Ha?” “Judgmental… hindi judgment.”

Siguro ay paranoid lang talaga ako lalo na sa isiping kapatid siya ni Calla. Am I being judgemental? Dapat ay hindi, dahil alam ko kung anong pakiramdam ng majudge. Napahinto ako sa paglalakad. I should not think this way. Totoong iniisip ko rin na puwedeng siya ang may gawa non kay mama, na tinulungan niya si Calla. But I'm being unreasonable, hindi puwedeng pagbintangan ko si Calla ng walang sapat na dahilan at sabihing ganun din ang kapatid niya, sa kadahilanang magkapatid sila.

Maybe he’s just being judgmental. Kung si Jared din naman ang ipinagpalit sa pekeng anak tapos malalaman na lang nya kalaunan, masasaktan din siya. But would he go as far as ruining the other person’s life? Hindi siya mabait pero rasyonal siya kaya baka hindi liban na lang kung may ebidensyang ginagamit lang siya.

"you're being too judgemental, don't you think? and besides, hindi porket niloko ka ng ex mo, ibig sabihin na nun ganon din lahat ng lalaki." "Mary, you know my judgements are always right." she hissed at her friend. "Emily, your impression of him may be like that but that doesn't mean na ganon talaga siya. May mga impression tayo na hindi naman tugma sa totoong pagkatao ng taong kakakilala palang natin." giit pa nito sakanya.

Magkaibang-magkaiba sila pero magkahawig. "Teka nga lang!" Pigil niya sa akin. "Hindi rin niya ako ililigtas kung sakali. Siya pa nga gumagawa sa akin ng masama," Diretso pa rin ang tingin ko sa kaniya. "Baka judgmental ka lang." I stilled. May point siya. "Pero hawig na hawig kayo." Pinagmasdan kong maigi ang kaniyang mukha "Huh?"

"My attitude nowadays is based on how people treat me. Maldito ka, kaya naging m*****a din ako sayo. I'm done being mabait na. Ilang years din akong naging mabait pero palagi lang akong inaabuso. Palagi lang inaabuso ang kabaitan ko. So fuck with them!" "I understand you now. Alam kong nagkamali ako when I judged you without knowing the real you and I'm so sorry for that." Umirap ako. Ito ang sinasabi ko. People judged me so quickly without even thinking to get to know me first. Basta lang ba makahusga sila sa akin yun na. Kung ano lang yung nakikita at naririnig nila pinapaniwalaan nila agad.

Punong-puno ng pagka-suklam na utos niya saakin. Mapait akong napangiti. This is what I hate about Andre, he can easily judge me without hearing my side. Hindi ba nga at ang pagiging judgemental niya ang dahilan kaya nagkahiwalay kami? He would rather believe his friend than me.