Novel & Cerita Judgemental

Mabilis na sabi ko na ikinatawa niya. “Did you follow us?” sagot niya. “Of course not! I’m not that pushover, sa tingin mo ba hahabulin kita?” Bahagyang tumaas ang isang kilay niya bago siya parang nang-aasar na nagkibit balikat. “You’re so judgemental,” wika niya kaya natigilan ako. “And why am I judgemental?” taas kilay na sumbat ko. “You judged us, that we did it.” Nangunot ang noo ko at tinitigan ang mata niyang asul ngunit bahagyang nag-expand ang pupils niya.

Napatingin ako sa kanya, napataas ang isang kilay. “Excuse me? I’m not judging you. Oo, inaamin ko nagtataka ako na dito mo ako dinala. But that doesn’t mean I am judging you. Magkaiba ang curiousity at judgment, okay? Kung hindi mo alam iyon, mas makabubuti siguro kung bumalik ka muna sa grade two.” pairap kong asik sa kanya. “Galit ka niyan?” Hindi makapaniwalang nilingon ko siya.

There was a certain spark in his eyes that urged her to continue speaking even if he’s not adding anything to the conversation. “It’s fascinating. At the same time, it teaches you not to judge someone on a face value. Kasi tayo nga — siguro ikaw rin — ayaw nating jina-judge tayo agad nang walang basehan. E ’di dapat lang na hindi natin ‘yon gawin sa iba, kung ayaw nating mangyari sa ‘tin, ‘di ba? Ang unfair lang kung magiging judgerist tayo agad.” Suddenly, his face hardened. Dumilim ang mukha nito. Hanla, did she hit a nerve?

"Dahil alam kong hindi ikaw ang klase ng babae na pipila para makapiling ako. Ikaw iyong tipo ng babae na sagrado ang tingin sa isang relasyon." "Hindi ba turn off sa mga kagaya mo iyon? I mean, alam kong babaero ka." "Whoa! Judgemental ka pala," natatawang sabi nito. "Bakit mali ba ako ng pagkakakilala sa'yo?"

Kaya ko ba siya pakisamahan na hindi iniisip ang mga mali kaisipan ko noon sa kanya. Ohgosh Avery! You're too judgemental. Nagmamagandang loob lang yung tao. PERO GINAMIT NIYA AKO RIGHT? BALAK PAIBIGIN? FOR THEIR PLANS? Hays! Ayako na mag-isip

and this guy right here, who is my boss, claimed to be that fat ugly guy. Napaka-imposible, kung siya nga 'yong batang 'yun, malabong magiging ganito siya ka pogi! Okay, kailan ba ako naging judgmental? Just now? or few minutes ago? I don't know! Basta hindi ako makapaniwala pa!

Kesa naman sa ma-feel ko na naman 'yong pagkailang. This class is one of my major subjects and I'm not sure if this will be easy or not. Hindi naman kasi ako kasing talino ng naturally genius kong kapatid na si Faith. Kung biniyayaan man ako ng talino, maybe just enough for me to pass in this university. I might be a consistent honor during my Elementary and High School, but that doesn't mean I will still be one here in College. Ibang usapan na kasi 'to. Feel ko nga na-chamba ko lang 'yong pagkakasali ko sa Dean's List for the previous sems. Wala lang 'yon sa pagiging consistent Chancellor's Lister ni Faith.

Panay nito haplos sa likuran ng lola ni Kaizer at sinasabi niyang huminahon lang daw baka mapaano naman siya. So kamag-anak pala ito ni Kaizer. Iba ang kutob ko ayaw ko lang maging judgmental. Base kasi sa pairap niya akong kung tingnan. Napansin ko rin dito halos patumbahin niya ako sa mabalasik n'yang titig. Ayaw ko lang pagtuunan ito ng pansin.

Hindi ko gustong kumausap ng kahit sino. They can easily judge. People who are judgemental easily judge me and my personality without trying to be in my shoes. They always say that I'm selfish, they always say that I'm childish, they always say that I'm self-centered, they always say na pakiramdam ko ako lang lagi 'yong tama. Why? Do they experience what I experienced? That's why I'm afraid to get myself a friend; I'm afraid to be judged again. Dahil isa rin iyon sa trauma na ayaw ko nang maranasan.

Sambit ko. Humalakhak si Doctor Juarez kaya naman napapahiyang tumingin ako dito. "Judgmental ka sa part na yan." Sambit nito. Nagyuko ako ng ulo dahil tama ito sa sinabi. Naging judgmental nga ako pero hindi ninyo ako masisisi kasi kung makikilala ninyo si Gabriel ay sasabihin niyo rin ang mga sinabi ko.