Novel & Cerita Judgemental

Napatingin ako sa kanya, napataas ang isang kilay. “Excuse me? I’m not judging you. Oo, inaamin ko nagtataka ako na dito mo ako dinala. But that doesn’t mean I am judging you. Magkaiba ang curiousity at judgment, okay? Kung hindi mo alam iyon, mas makabubuti siguro kung bumalik ka muna sa grade two.” pairap kong asik sa kanya. “Galit ka niyan?” Hindi makapaniwalang nilingon ko siya.

There was a certain spark in his eyes that urged her to continue speaking even if he’s not adding anything to the conversation. “It’s fascinating. At the same time, it teaches you not to judge someone on a face value. Kasi tayo nga — siguro ikaw rin — ayaw nating jina-judge tayo agad nang walang basehan. E ’di dapat lang na hindi natin ‘yon gawin sa iba, kung ayaw nating mangyari sa ‘tin, ‘di ba? Ang unfair lang kung magiging judgerist tayo agad.” Suddenly, his face hardened. Dumilim ang mukha nito. Hanla, did she hit a nerve?

Kaya ko ba siya pakisamahan na hindi iniisip ang mga mali kaisipan ko noon sa kanya. Ohgosh Avery! You're too judgemental. Nagmamagandang loob lang yung tao. PERO GINAMIT NIYA AKO RIGHT? BALAK PAIBIGIN? FOR THEIR PLANS? Hays! Ayako na mag-isip

and this guy right here, who is my boss, claimed to be that fat ugly guy. Napaka-imposible, kung siya nga 'yong batang 'yun, malabong magiging ganito siya ka pogi! Okay, kailan ba ako naging judgmental? Just now? or few minutes ago? I don't know! Basta hindi ako makapaniwala pa!

At mula pa noon, inggit na inggit siya sa'kin, sa hindi ko alam na dahilan. Dahil sa sinabi niya ay nagtinginan tuloy lahat ng mga tao sa akin. And knowing people, they are very judgemental. Akala talaga nila ay mukha akong pokpok lalo pa at halatang buntis ako. Damn. Ito na nga ba ang sinasabi ko eh. Kahit kailan talaga ang babaeng 'to. Di pa rin nagbabago. Ang taas pa rin ng tingin sa sarili. Hindi naman kagandahan.

" Nagangat ng tingin ang dalawa. Tinaasan niya ito ng kilay at tinignan din ulo hanggang paa tulad ng ginawa sakanya. "Wala akong nakikitang anggulo na maganda ka. Infact, you are not. So stop being so judgmental as if you're the prettiest girl in the world." Tinignan niya ito ng may pang-uuyam. "Maaaring mukhang mayaman ka, from your uniform to your make-up. Pero naglipana ang mga fakes ngayon. Mas maganda ang

I didn't know i will feel bad about this one. "Stop crying Caza"nakikinig naman ako sa payo niya kaso nga lang sa sobrang sama ng loob ko sa sarili ko iyak na lang ako n iyak,gusto ko na nga rin na saktan ang sarili ko dahil sa mga ginawa ko. "You know, kaya mo pa namang bumawi sa papa mo .There will be some judgement that you might think that it was too bad to even consider but always hear them ,always put a space to hear them"

Bigla, isang matalim at pilyang ngiti ang sumilay sa kanyang mukha. “Tama ka. Sa susunod, mas titignan ko nang mabuti. Hindi ko na dapat hahayaan ang stereotype ko tungkol sa ‘blonde bad boys’ na manaig sa akin. Babawasan ko na ang pagiging judgemental ko sa mga katulad mo.” Naningkit ang mga mata ni Jerwin ng marinig iyon.

Nagiging judgemental ako. “Sigurado ka ba?” tanong ko. “O baka gusto mo lang isama si Seven dahil may plano ka," kay Jelay ko iyon sinasabi pero itong jowa niya chismoso. Akala sa kanya iyon nag-react abg buanga. Nag-iba ang hilatsa ng mukha nito. "Hoy babae ingat ka sa sinasabi mo. Malayo pa ang eleksyon kaya nagkakamali ka ng akala mo," tugon nito.

Hindi ko gustong kumausap ng kahit sino. They can easily judge. People who are judgemental easily judge me and my personality without trying to be in my shoes. They always say that I'm selfish, they always say that I'm childish, they always say that I'm self-centered, they always say na pakiramdam ko ako lang lagi 'yong tama. Why? Do they experience what I experienced? That's why I'm afraid to get myself a friend; I'm afraid to be judged again. Dahil isa rin iyon sa trauma na ayaw ko nang maranasan.