Novel & Cerita Judgemental

Dapat ko ba na ipaliwanag ng sobra na ayaw kong mahuli kami ng kahit sino sa company? Bukod sa walang malinaw na label ang kung anong meron kaming dalawa, ayaw ko na mag-create ng another issue toward me at maidadamay pa ang pangalan niya. Alam ko naman na kahit nanalo kami sa kaso, there some of them na iniisip na may kasalanan ako. That, ganoon akong klasing babae. Hindi ako judgmental, pero simula pagkabata ko ay marami na akong nakasalamuha na mga ganoong tao. I’m old enough, hindi na ako teen para magbulag-bulagan sa mga ganoong bagay.

Ewan ko ba, judgemental lang siguro ako pero iyon ang nararamdaman ko sa kanya. Kahit na mabait siya sa akin, pakiramdam ko hindi talaga siya mabait. Kaya kahit na gwapo siya, hindi ko magawang kabahan kapag nasa paligid siya. Pakiramdam ko kasi kapag may ginawa akong hindi niya magugustuhan may tyansang magalit din siya sa akin. Napaparanoid na naman siguro ako. Kung ano-ano na naman tumatakbo sa utak ko.

Kung si Cassian ay mabait at may konsiderasyon sa mga empleyado, si Caelum naman ay kinulang sa bait at pang-unawa. Ayaw man niyang maging judgmental kay Caelum na iyon, pero ayon na rin sa mga narinig at nasaksihan niya, napatunayan niyang masama talaga ang pag-uugali nito. Napansin nga niyang ni hindi ito ngumingiti at patay-malisya lang every time na binabati ito ng mga empleyado. Napaka-matapobre. ° ° °

I said. He shifted his weight and put his hands in his pockets. He looked at me coolly. His eyes squinted as he stared at me, trying to examine me. “A good person, huh?” Tumango tango siya. Napa irap muli ako. “I don't judge, unless you show me something judgeable. I don't mind throwing you my words of wisdom.” Humagalpak siya sa tawa. Halos mapaigtad siya sa paraan ng pagtawa niya. Ume-echo rin ang boses ng halakhak niya.

Nais ko man magalit at bigwasan ang mukha nito ay pinigil ko ang aking sarili. People are judgmental. Lalo na ang Greg Monasterio na iyon na parang isang buwan yata hindi natatikim ng babae. Halatang constipated sa itsura pa lang! iyon ang pampalubag-loob ko sa sarili.

Gano'n naman sila. Tulad ni As- whatever. Tapos irarason kesyo may pagkukulang at kung ano-anu pa. Ano, kukuha ako ng bato para lang ipukpok sa sarili kong ulo? Tsk. "Ay grabe dzai! Judgemental ha?! Hindi naman siguro lahat. May iba pa ding faithful at kaya maging loyal sa isang babae kaso super rare no'n! Endangered species kumbaga.." seryosong saad nito.

Knowingly na patama naman talaga sa kanya ‘yon, baka sakaling madulas siya sa sasabihin niya sa akin. “Baka lang kasi hindi mo pa din binibitawan ‘yong umalis.” He said. But I don’t feel that. Duh? After all he did to me hindi ko pa siya bibitawan? “I’m over him okay, huwag kang judgemental.” Sabi ko nang mapatingin siya sa akin ng makahulugan. “I am not judgemental,” “Bakit kasi ganyan ka makatingin?!”

malisyosong saad ni Jose kaya hindi ko na napigilan ang inis ko. "Ang judgemental mo rin, ano? Jose, baka nakakalimutan mong katrabaho lang kita at wala kang pakialam sa buhay ko? Lumayo ka nga sa 'kin dahil hindi tayo close!" pagtataboy ko sa kanya na mahina niyang ikinatawa.

May pagyakap at pagbeso pa itong nalalaman samantalang kahapon lang ay bugbog ang kaniyang ulo sa pambabatok nito. “May kailangan ka na naman, ’no?” Pinaningkitan niya ng mga mata ang kaibigan. Napatawa naman ito nang hilaw sabay hampas sa kaniyang braso. “Wala, ah! Masiyado ka naman judgementhol!” “Judgemental!” pagkokorek niya sa sinabi nito. “Oo na! Feeling dictionary yarn?” sarkastikong sagot naman nito.

Hindi ko nga alam, hindi na nga ako nagpapakita pa sa kaniya para sa kapayapaan ng utak niya, pero siya naman itong gumagawa ng paraan. Hindi naman sa ayokong makita siya... Pero para iyon sa kapayapaan naming dalawa. "Oh diba? Mabait, napaka-judgemental mo talaga kahit kailan, Marilyn." "Ay wala akong pakialam, lahat naman ng tao ay judgemental. Bakit ako ang tinitira mo riyan? Nagsasabi lang din naman ako ng totoong hindi lahat ng kamukha ni Mama Mary ang ganda ay kasing bait niya na rin!"