Novel & Cerita Just Give Me A Reason #song

"Rule number one, you are just my P.A . So, no touching and hugs. One meter distance from me. . Lalapit ka lang sa akin, when i told you to." Yumuko ako at umurong. Grabe naman! Hindi ko man lang ba mahahawakan muscles niya? Abs niya? Ang selfish naman ni sir. Hala! Ano ba tong iniisip ko. "Okay.." sabi ko. "Seems like, you're sad hearing about my rule number one." He grinned. P*****a! Ang gwapo ni Sir. Kailangan ko yata ng matibay na panty araw-araw.Sunod-sunod naman akong umiling sa kanya. No, hindi noh. Konti?

May kung ano namang humaplos sa puso ko habang tinitingnan siya. "By the way, tutal birthday ko naman ngayon, I will render to you a song. Ilang beses kong pinag-aralan ang kantang ito para makuha kasi alam n'yo naman, hindi ako singer", nakangiting sabi nito.

Tila sinusundan ako ng mga awitin dahil palagi itong bumabagay sa aking nararamdaman. You need someone willing to give their heart and soul to you Promise you forever, baby, that's something I can't do Oh, I could say that I'll be all you need But that would be a lie I know I'd only hurt you I know I'd only make you cry I'm not the one you're needin' I love you, goodbye I hope someday you can find some way to understand I'm only doing this for you I don't really wanna go but deep in my heart I know this is the kindest thing to do

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

“I feel wonderful because I see the love light in your eyes Then the wonder of it all is that you just don't realize how much I love you.” Damn! Bakit ba ako naapektuhan sa sinasabi ng kanta kung wala namang ibig sabihin ang pagkanta niya nito sa akin. I wanted to put in my mind that he only sang the song because he likes the melody and not because of what the song says pero sarap umasa, ang sarap maniwala at ang sarap magpadala sa mga banat niyang alam kong walang ibig sabihin dahil sa putang inang rule number 5 niya. Biglang nanikip yung dibdib ko kasabay ang pangingilid ng mga luha sa mga mata ko.

Kunsabagay, talagang hindi mapapansin ni Lorenzo ang detalye ng iyon dahil ang goal lang naman ng step brother niya ay buwisitin siya. "So, kaya hindi ka pumasok sa klase mo ay dahil inabangan mo ako rito para i-blackmail. Sorry na lang my stepbrother dahil nagmamadali ako. Yun nga lang, nakakatatlong hakbang pa lang siya'y may biglang pumasok na kapilyahan sa kanyang isip. "May pabor nga pala akong hihilingin sa'yo. Sana mapagbigyan mo ako."

Gusto niyang maiyak ngunit ayaw niyang ipakita iyon sa lalaki. “Paano naman ako? Hindi ba ako pwedeng maging tamang rason para hindi ka umalis dito?” “I can’t keep working for your father, Deana. It’s not my job to serve people who do crimes. Mas mahalaga ang sinumpaan kong trabaho.”

“Mia, sabi ko naman sa’yo, don’t---- huwag mo ipakita bunny teeth mo.” Hindi ko napigilang matawa ng malakas. Para akong kinikiliti habang nakikinig sa pagsusumikap niyang magsalita. “ ‘Yan!” sabi ko sabay thumbs up. “Alam mo ba kung bakit hindi ito masakit?” tanong niya habang inihahanda ang karayom. “Bakit?” “Hindi ito masakit dahil sobrang sakit.”

Pero sinasampal siya ng katotohanan at ang marinig ito sa mismong bibig ng kanyang asawa ay tila nadungisan ang kanyang pagkalalaki. “No, because this is me, it’s really me, Xaven. I am trying to build myself. You know that I have messy life, I have ambitious goals in life, and one of them is to be with you. But if you continue to show me every day how little I mean to you, then I’m sorry, but I need to let you go.” Matigas na pahayag ni Song-I, at mula sa kanyang mukha ay makikita ang matatag na paninindigan nito.