Just Like The Moon Quotes นิยาย & เรื่องราว

Pasado alas-dos na ng umaga kaya konti na lang din ang magiging pahinga namin. "So life is really like this huh?" rinig kong reklamo ni Solar. Ganon naman palagi ang sinasabi niya kapag pagod o kaya ay may unfair na bagay siyang nakikita. "Life is exactly like this, Solar. Don't expect anything," sagot naman ni Moon. Napailingg na lang ako.

“Mr. Farrington, ano’ng klaseng bulaklak po ito?” “Moonlight…” mahina ang boses at puno ng lambing na sagot ni Mr. Farrington. Hinaplos ni Georgina ang bulaklak. “Moonlight…” It was a beautiful name. As lovely as the flower itself and it is really similar to the moon shining at night. “Hindi ko ho akalain na ang isang katulad ninyo ay mahilig rin sa mga ganitong klaseng halaman,” maya-maya ay sabi ni Georgina. Hindi niya inalis ang tingin sa mga bulaklak.

Kill joy iyon eh. Ilang palabas na iyong napanood ko ngunit hindi pa rin ako tinatablan ng antok at hatinggabi na. Halos wala na akong naririnig kundi katahimikan na lamang sa loob ng bahay, sumasabay pa ang lamig ng simoy ng hangin. Then the moon suddenly gazed into the window. It feels like the moon is willing to comfort me at this time as it’s glooming in an overwhelming way — despite seeing the beauty of the midnight sky with twinkling stars, the overall view speaks otherwise.

Natawa ako sa sinabi niya, hay nako napaka bitter. "Alam mo, iinom nalang natin yan." Pag mumungkahi ko pero umiling lang ito sa akin. "Bawal sayo no, tsaka hindi ko feel mag inom, feel ko kumain kaya tara mamili ng iluluto para din makapag movie marathon tayo pag tapos natin mag ayos." Excited nitong saad at hinili ako papatayo nito. Natawa ako sa inasta niya, bigla nalang nag bago ang mood. Sa ngayon masasabi ko na okay ako for now and I'm thankful that i have my bestfriend.

Baka dahil lang 'yon sa puno o kung ano. I shifted my gaze above. The bright and full moon effortlessly captures my whole attention as well as the twinkling stars sparkling around it. Walang pag-aalinlangan kung binuksan ang french window para makalabas sa balcony at mas maayos na matitigan ang buwan. "I want to become that moon, ravishing and is capable of lighting someone's dark nights." I muttered.

Pare-parehas kami tumayo ni Liza at inihanda ang sarili. "Si Luna lang ang kailangan namin, Wag na kayo lumaban!" Sabi 'nong isang nakaitim. Teka, nalaman na ba nila na ako ang isa sa mga Moonfire? Pero hindi eh, imposible. Kasi parang ibang mga nilalang ito ngayon. Hindi ito kagaya ng mga tao na nagpunta noon sa bahay, Iba din ang mga salita ginagamit nito. Normal at kagaya ng sa amin, noon kasi parang ewan na hindi ko maintindihan.

"Hey, Ms. Rochet." "Bakit mo ako tinatawag ng ganiyan?" "Hey, Ms. Rochet." Mas lalo pa niya itong diniinan. Anong nangyahari sa kaniya? He's acting awkwardly. "You shut up or I'll lick your cornetto?" "I don't have ice cream but I have..." "No. Shut up. Just tell me what' your problem?" "Into the black heavens, upon this clear night, comes the grace of white-gold moon. I was beguiled by its beauty. You are as twice as beautiful as the moon and all the stars together."

pag sang ayon ni Sun nagtinginan ang mga kasamahan nila. " Don't get too surprise palagi naming ginagawa yun"sabi ni Moon para mawala ang pagdududa nila. "Kaya pala mukha kayong mga zombie " singgit ni Nathan biglang napalingon si Moon sa labas ng canteen. Kumuha siya ng panyo at tinakpan ang ilong niya. He can smell something mula sa malayo. " Moon okay ka lang ba?tanong ni jasper tumango si Moon at pinagpatuloy ang pagkain.

Ngumiti lang si Nathaniel. Durog si Marcus. Akala niya misery loves company, 'yun pala, iniwan na siya sa ere ng tropa niya. Kinuha ni Nathaniel ang baso at nakipag-cheers. "The moon is best seen when you're near the water, Marcus. Masyado kang malayo nakatira, kaya ka nahuhuli." "Sinong moon? Anong moon?" inis na tanong ni Marcus.

She loves my father more than any jewel in this world. Napahawak ako sa puso ko dahil sa sakit. Namimis ko ang mama ko. Tiningnan ko ulit ang buwan. Moon was my mom's favorite place to rest. It may be far but, for my mom, moon was her light in her dim life, her redeemer and serve as the shoulder of her all her anxiety and worries.