Just Like The Moon Quotes 소설 & 이야기

Napakalamig ng simoy ng panggabing hangin at napakaganda ng buwan. How she wish that her lolo could see this too. Pangarap niyang makasama muli ang lolo habang nakatingin sa buwan. It's their habit before her lolo fell ill. Napangiwi siya nang mapatingin sa lugar kung saan ginanap ang engagement party. Bumalik sa kaniyang alaala ang paghabol sa kaniya ng mga doberman at mga guwardiya ng gabing iyon. Hindi niya kita ang main gate dahil malayo-layo ito. Ang fountain sa harap ng mansyon ay gumagawa rin ng ingay.

Maya-maya, lumapit si Jayden ulit. “Do you want to see something?” tanong niya. “Like what?” “The view.” Bago pa ako makapag-isip, sinusundan ko na siya palabas sa terrace. Tahimik doon. Mas malamig ang hangin. Kita ang city lights. “Beautiful,” sabi ko. “Not as beautiful as what I saw inside,” sagot niya. Hindi ko alam kung paano haharap sa ganitong klaseng salita.

Napahawak ako sa ulo dahil sa sakit non. I looked up at the sky. Full moon. Why do I always feel like this whenever the moon comes around? There's really something weird with me and the moon. I don't know what it is and Mom won't let me find out about it. I shook my head, trying to remove the thought in my mind. Kinuha ko ulit ang libro at patuloy na nagbasa.

tugon ng binata. "Pakiramdam ko kasi hindi ako ang moon, isa lang akong stars na umaaligid rito. Star that no one can notice. Not seen, not pretty as moon. Isa lang akong option kung titingalain ba o hindi?" napabuntong hininga si Jaile sa sinabi nito. Niyakap niya ito mula sa likuran habang naka upo ang dalaga. "Love in my eyes you're the moon. Your light gives me life, in the darkness your beauty shine so bright. You gives me hope everytime i look at you. Everytime i think of you i always feel relived in everything i felt." tugon niya

Mas nagulat nalang siya nang biglang dumilim ang paligid at agad nag flash ang isang holographic diagram sa kanilang harapan. "Maligayang pagdating sa Horseshoe Bay. Mararanasan mo sa mga oras na ito ang isa sa pinakamagandang beach sa buong mundo. Maaari mo nang ilatag ang iyong mga paa sa sahig," muling umusbong ang boses ng isang babae habang hindi naman makaimik itong si Feng dahil naguguluhan siya at walang kaalam-alam sa pangyayari. Nakuha rin niyang mapalunok dahil hindi man lang siya makapaniwala sa kanyang mga nakikita.

nakangising wika sa akin ni Romane. "Ako kamo ang ulam at ikaw ang aso. Sunod ka kasi nang sunod sa akin." sagot ko naman. "I am the moon and you are my sun.” "Thank you for choosing me, Romane. Ya tebya lyubyu." Every difficulty and misunderstanding has an END.

I smiled genuinely. “You’re welcome.” Then silence reigns…tamang tanaw lang kaming dalawa sa mga ilaw, hanggang sa tumikhim siya kaya naging rason iyon parang tingnan ko siya – at nang magkatagpo ang mga mata naming dalawa ay biglang na lang kaming napatawa for some reason. Parang naging baliw kami for a moment. “Do you know about the infamous line that says, shoot for the moon because even if you miss, you will land among the stars?” There he goes.

Kaya mag ri-rely nalang ako sa liwanag ng buwan. “You love the moon?” napalingon ako kay Mr. Shei nang magsalita siya. Tumingin ako pabalik sa buwan at sa kaniya ulit. “Madilim ang kwarto mo.” Sagot ko saka tinali ang mga kurtina. Narinig ko ang mahinang pagtawa niya sa likuran. “I thought you’re a selenophile.” Aniya. Bumalik ang paningin ko sa buwan. “Maganda ang buwan, pero hindi ako nagigising kapag may mga eclipse.”

I'm not really that strong and cold Natalia that they've know. Marupok ako.Yan ang totoo. I am weak,I am breakable and I'm not strong. Tinignan ko ang buwan na magandang lumiliwanag sa langit. The moon.. Sebe's my moon before. My light in the dark. He guided me,to make and choose the right way. He lighten the right path for me. But in the end ,iiwan din pala ako. Kapag nasa liwanag na ako.

Nakangiti akong lumingon sa kaniya, ganoon pa rin siya, nakatingala sa buwan. The moon came the light I told her my questions I told her my plans Her glow is comforting It feels like a friend Lumalalim na ang gabi at mas lumamig na rin ang simoy ng hangin, pero hindi ko ito ininda. Dinama ko na lamang ang musikang bago sa aking pandinig. Onti-onti ko na rin nararamdaman ang antok hanggang sa napahikab ako. Because the moon talked to me,