Justice Will Be Served Novels & Stories

“But she deserves—” “Karapat-dapat nga ba talaga, Ysabella?” “Tito, except for criminals like Marco, there is no one who does not deserve the justice that is due to them. So, I will not be regretful that I defended Lara, and I will not back down until those criminals are held accountable for their actions,” mariin at determinadong saad ni Ysabella.

Ngising sabi ko. “Stop pinning us on the wall, Mayella. Your father already gave up, ano pa bang pinipilit mo?” Pabulong niyang sabi ng makalapit ako. “Justice.” Sagot ko. “Hindi ako titigil.” Paalala ko ngunit hiniklat at diniinan niya ang pulsuhan ko. “Makakasama lang sa’yo kung patuloy mo pang gagawin ‘yan—“

Talagang hindi nila ginagalang ang batas. Napalunok si Justis. Palihim niyang naisip, ‘Magaling, Britney Carter! Akala mo talaga huli na para mamatay ngayon. Kung ano ang umiikot ay dumarating. Wala na akong sasabihing muli. Deserve mo ang mga ito.'

Tumango si Gloom. “Dahil taglay mo ang Blade of Justice, may kapangyarihan kang ipatupad ang batas. Ang bawat taong napatay mo ay ang mga nakatakas sa hustisya. Ipapadala ng Hari ang kanyang mga tauhan upang mag-imbestiga at mangolekta ng ebidensya ng kanilang mga krimen. Samantala, kukumpiskahin ang lahat ng suhol at maling pondo na pumasok sa iyong mga bulsa. Kahit na nakagawa ka ng isang kriminal na pagkakasala, hindi ka karapat-dapat sa parusang kamatayan. Pagkatapos ng lahat, nagsagawa ka ng mahusay na serbisyo para kay Sol. Malamang na matatanggal ka sa iyong posisyon at maging isang ordinaryong sibilyan." Si James ay nakinig nang mabuti kay Gloom.

Pero sana naman sa aming magkapatid Papa God, baka meron po sa vocabulary niyong, slight punishment? Tatangapin ko po yun. Alam ko po kasing mali ito pero tinu-tolerate ko pa po. Sa napaka unfair po kasi ng mundong to. Marami ang nahihirapan sa gawain ng mga taong masasama. “Love is never glad about injustice but rejoices whenever truth wins out. If you love someone, you will be loyal to them no matter what it costs.” Papa God super love ko po kayo. Napakaloyal ko po sa inyo.

“What? Hindi kita maaaring payagan, Leopold. Nakalimutan mo na bang civilian ka na ngayon? Wala ka na sa serbisyo at magiging sagabal ka lang sa imbestigasyon.” “There is no justice in this society, Tito Santi and I know that you know that. Even if you did capture those jerks, this government will just lock them in a cell and feed them using our taxes, and that is utterly unfair for my Lia,” sagot ni Leopold.

“She’s not a fucking threat. She’s just seeking justice.” “Justice,” ulit ng isa sa mga counselors, habang may halong ngisi sa labi. “That justice she seeks could expose everything—including Bratva, including you, Don Smith.” Bullshit. Ito ang ikot ng mundong ‘to—pag naghanap ka ng katarungan, ikaw ang kalaban. Pag nagtangkang lumaban ang babae, sisirain siya. Lumingon ako sa kanila isa-isa. Lahat may kapangyarihan, lahat puro takot. Pero ako? Ako? Hindi.

“Don’t you dare question my love for mi esposo! I don’t want to dwell on loneliness. I have to move on otherwise we are both be miserable.” “I’m sorry, `ma. Hindi ko lang kasi kayang tanggapin na hindi pa rin nakukuha ni papa ang justice na dapat ay sa kaniya.” “Just accept the fact that justice system here is rotten! Anyway, I have to go. May meeting akong kailangan na puntahan.” Huminto ito sa paglalakad at niyakap siya.

Pagkatapos magsalita ni Jaime, tinanong niya ito, “Kailan ko sinabi na gusto kong patumbahin si lolo?” Nagtanong si Jaime pabalik, “Kung gano’n ano pala ang balak mong gawin?” Seryosong tumugon si Sophie, “Marami man siyang paraan para takasan ang batas, pero dapat mo ring malaman na hindi niya na kailangang tumakas kung hindi ko siya aakusahan! Gusto ko ng hustisya! Gusto ko ng hustisya sa maraming paraan! Hindi naman outcome justice ang hinahabol ko, pero gusto ko ng procedural justice! Alam kong mahirap para sa kakayahan ko na maabot ang outcome justice, pero may kapasidad ako para sa procedural justice. Mamayang gabi ang magiging unang hakbang ko! Kailangan ko siyang akusahan!”

"Pero hindi ho. Wala po akong babawiin na kahit anong kaso. Maraming taon, Tiya. Maraming taon n'yo akong ginawan ng kasamaan. From the moment my parents died. Sinimulan n'yo na ring gawing impiyerno ang buhay ko. Ipinangbayad utang n'yo ako. Ibinenta. You nearly destroyed my life. Muntikan n'yo nang mawasak 'yung buhay ko na dati nang sira nang dahil din sa inyo. Sa inyo ni Tiyo Berting. Kaya kung kakasuhan ko s'ya, gano'n din ang dapat mangyari sa inyo. At hindi na 'to basta-basta perang usapan lang, Tiya. This is all about justice. Hustisya para akin.” Nanlaki ang mga mata n'ya. Parang hindi s'ya makapaniwala. Maybe, she had expected my compassion to override my sense of justice, but she