Justice Will Be Served Novels & Stories

aniya na nakangiti ito. Huminga naman ako. "Pero wala pang hustisya ang pagkamatay niya." "Ginagawa naman ng mga kapulisan ang lahat. At soon, makakamtan din niya ang hustisya," giit sa akin ni Jarred. Hindi na ako umimik. Hindi ko sasabihin kay Jarred ang plano ko. Dahil alam ko, hindi ito papayag kung sakali.

I won't stop until they taste their own doze of medicine. Justice will be serve...

"Has the jury reached a unanimous verdict? Will the jury foreperson please stand?" "Yes." Sandaling katahimikan ang bumalot sa loob ng korte nang basahin na ito ng judge, mahigpit ang hawak sa akin ni ate Vivian-ganon rin ang hawak niya kay mommy, at ang hawak ni mommy kay daddy. Ano man ang maging hatol ngayon, hinding hindi namin bibitawan ito, kuya Vince. Gagawin namin ang lahat para makamit ang hustisya sa pagkamatay mo. Hangga't nabubuhay kami ay hahanapin namin kung sino ang may gawa nito. Justice will be serve.

“Marami pa siyang ibang ginawa. At siguradong may hindi magpapailalim sa gagawin niyang pambabayad. There are people who genuinely wants to serve the public... and give justice.” “And they are very few,” matalim na sabi ni Isles. “But they exist...” marahang saad ko habang nakatingin sa kaniya. Isles shifted his eyes from the news to mine. Natigilan siya sa sinabi kong iyon habang ang mga mata ko ay nasa kaniya. “People who care about serving the justice... people who are righteous and fair... t-they exist, don’t they?” Isles eyes gone colder. Naging seryoso ang kaniyang tingin.

.*Eros' Point of View*. "Salamat, Mr. Velasquez. Kung hindi dahil sa'yo, hindi namin makukuha ang hustisya sa pangbababoy sa amin ni Mr. Marlon Hernandez." I smiled. "I just did what's right, miss. You're welcome." I was happy for winning the case. When I went home, I thanked Him for everything. "How are you up there, sis? Are you happy that you've finally got the justice you deserve?" I looked at the dark sky and smiled.

“Thank you, Your Honor. For giving me back the truth that was stolen from me.” Tumango ang judge. “You deserved justice, Ms. Monteverde. I hope this decision brings you peace.” Paglabas nila ng korte, sumalubong agad ang media. Nagtanong ang isa, “Ms. Monteverde, how do you feel about the verdict?” “Relieved,” diretsong sagot ni Vionne. “For months, I was silenced. But now, the truth has spoken. I can finally breathe knowing justice has been served.”

Naroon ang sinserong paghingi ng tawad pero sa ngayon hindi ko pa kaya. “I want justice Clint, not for me but for a boy who sacrifice his own life just to help me escaped in return I sent him to his grave.” Diretsahang sabi ko sa kanya. Hindi ako matatahimik hanggat hindi ko nakukuha ang hustisya para kay Marco.

And it’s about justice—for Daniel, for the child he never met, and for everything we lost in the name of legacy and power. And I swear… They will pay.

) "Tama siya. Hindi lang siya para sa sarili niya. Nandito kami para sa kanya at para sa hustisya. Ipaglalaban namin ito." Judge: (Tumahimik at tinitigan ang bawat isa.) "Ang mga kasong ito ay napakabigat. Ngayong araw, ang pagkakaroon ng tamang desisyon ay magpapakita kung gaano kahalaga ang katarungan para sa bawat biktima. May mga patunay, may mga saksi, at may mga testimonya. Kaya’t sa huling pagkakataon, magbibigay tayo ng pagkakataon sa mga akusado na magtanggol sa kanilang sarili. Ngunit, alalahanin nila na hindi madaling makakamtan ang hustisya, at hindi madali ang pagpapatawad."