Justice Will Be Served Mga Nobela at Kwento

Good thing at hindi pa masyadong kumalat sa katawan ko ang ininom kong lason. Nangako siyang tutulungan niya 'kong makuha ang hustisya sa pagkamatay ni Mama, at maging ni Tanya. His words and his presence gave me enough strength to keep going, to keep fighting to seek the justice that they deserve. "Mukhang malapit ng umulan, let's go," pagyayaya ni Adrian sa 'kin. Ngumiti muna siya at walang paligoy-ligoy na hinawakan ang kamay ko.

Hindi naman pwedeng kami lang, ipapahamak lang namin ang aming sarili. I'm ready to take our revenge and give justice to my parent's death. This is what I'm waiting, for years. Just wait, Mom and Dad. Matatahimik na rin tayong lahat once it all done. Just what I promised, I'll get the justice no matter what. Awa ng diyos, natapos ko ang mga pinipirmahan saktong lunch time na. Kinuha ko ang bag ko at ang salamin dahil halata sa mga mata ko ang pagka bugnot ngayong araw.

Nanlaki ang mga mata ko nang madinig iyon. “Hindi ba’t may dalawang witness, make contact with them, bubuksan ulit itong kaso.” Napatakip ako sa bibig ko dahil sa nadinig ko. Napatakbo ako kaagad palabas para sabihin iyon kay Lilly. “Lilly, justice,justice will be served.” Sabi ko at niyakap siya ng mahigpit. Naluha din ako, sa wakas at makakamit na ang hustisyang matagal na naming hinahanap.

I took a sip of wine before answering, “I appreciate everything you're doing, Jess. How long do you think Edison will keep trying to take me down?" Jessica sighed, her brows furrowing. “I wish I had a definite answer, Gray. But rest assured, I won't let him win. We'll fight tooth and nail to protect your reputation and expose his schemes. 'Yong justice na ipinaglalaban mo ay makakamit mo rin.” I nodded, the weight of the situation pressing upon me. I knew that the justice system in our country was flawed, but I had faith in Jessica's ability to navigate its treacherous waters.

Para maprocess ko bukas. 'Anong payment?' 'Di ba kinuha ko ang serbisyo mo? So... kailangan kitang bayaran for that.' 'Ah! 'yun ba. Sa ibang araw na lang natin pag-uusapan 'yan. Tutal wala pa naman akong nasisimulan.' 'Okay.' Niyakap akong muli ni Xander saka ito bulong. 'Babe, once na nagsimula na tayo sa pag-iimbestiga... I want you to be strong and expect the worst. Because there are circumstances that are beyond our control.'

aniya na nakangiti ito. Huminga naman ako. "Pero wala pang hustisya ang pagkamatay niya." "Ginagawa naman ng mga kapulisan ang lahat. At soon, makakamtan din niya ang hustisya," giit sa akin ni Jarred. Hindi na ako umimik. Hindi ko sasabihin kay Jarred ang plano ko. Dahil alam ko, hindi ito papayag kung sakali.

"Has the jury reached a unanimous verdict? Will the jury foreperson please stand?" "Yes." Sandaling katahimikan ang bumalot sa loob ng korte nang basahin na ito ng judge, mahigpit ang hawak sa akin ni ate Vivian-ganon rin ang hawak niya kay mommy, at ang hawak ni mommy kay daddy. Ano man ang maging hatol ngayon, hinding hindi namin bibitawan ito, kuya Vince. Gagawin namin ang lahat para makamit ang hustisya sa pagkamatay mo. Hangga't nabubuhay kami ay hahanapin namin kung sino ang may gawa nito. Justice will be serve.

“Marami pa siyang ibang ginawa. At siguradong may hindi magpapailalim sa gagawin niyang pambabayad. There are people who genuinely wants to serve the public... and give justice.” “And they are very few,” matalim na sabi ni Isles. “But they exist...” marahang saad ko habang nakatingin sa kaniya. Isles shifted his eyes from the news to mine. Natigilan siya sa sinabi kong iyon habang ang mga mata ko ay nasa kaniya. “People who care about serving the justice... people who are righteous and fair... t-they exist, don’t they?” Isles eyes gone colder. Naging seryoso ang kaniyang tingin.

.*Eros' Point of View*. "Salamat, Mr. Velasquez. Kung hindi dahil sa'yo, hindi namin makukuha ang hustisya sa pangbababoy sa amin ni Mr. Marlon Hernandez." I smiled. "I just did what's right, miss. You're welcome." I was happy for winning the case. When I went home, I thanked Him for everything. "How are you up there, sis? Are you happy that you've finally got the justice you deserve?" I looked at the dark sky and smiled.

“Thank you, Your Honor. For giving me back the truth that was stolen from me.” Tumango ang judge. “You deserved justice, Ms. Monteverde. I hope this decision brings you peace.” Paglabas nila ng korte, sumalubong agad ang media. Nagtanong ang isa, “Ms. Monteverde, how do you feel about the verdict?” “Relieved,” diretsong sagot ni Vionne. “For months, I was silenced. But now, the truth has spoken. I can finally breathe knowing justice has been served.”