Kabesang Andang El Filibusterismo Novels & Stories

Hindi ko na alam kung ano pa ang aking ipalulusot! "Baka yung nasa El Filibusterismo," sagot ng lalaking naka salamin at mukhang seryoso sa pagbabasa sa aklat. "S'ya ang kasintahan ni Paulita Gomez at sinusuportahan n'ya ang hangaring magkaroon ng sariling akademya para sa wikang kastila rito sa Pilipinas." "P-pa'no n'ya nalaman 'yun? Sa grade 10 pa natin yun pag-aaralan, 'di ba?" bulong ng isa.

KABANATA 42 “Isang Pag-uwi, Isang Banta at Pagsagip" (Nathara’s POV) Pagkatapos ng lahat ng nangyari, ramdam kong kailangan ko ng bagong simula. Kaya’t pinagdesisyunan ko na… uuwi na ako ng Pilipinas.

Dahan-dahan akong ngumisi. “Interesting…" Mas lalo lang naging komplikado ang lahat. Dahil kung may nasa likod ni Celine ibig sabihin ay may mas malaking kalaban at hindi pa siya nagpapakita. Napatingin ako sa screen na matalim ang tingin.

Hindi kumibo si Kester ng ilang minuto ngunit gusto niyang basagin ang katahimikan sa kanilang dalawa ni Rubie. "Rubie, Galit ka ba sa akin?" Tanong ni Kester kay Rubie habang hindi lumilingon sa asawa. Fucosed ang mga mata nito sa pinanunood. Hindi talaga kumibo si Rubie. Napabuntong-hininga na lang si Kester at nilagok ang nakakalasing na alak.

tanong ulit nito. Iyon nga ba ang tamang paliwanag kung bakit nga ba siya pumayag sa gusto ng asawa niya at sa mga pagbabagong ipinapakita niya rito? Nag-igtingan ang mga panga niya nang maalala na naman ang tungkol 'dun. Pero kahit na nagsinungaling sa kanya si Señor Alfozo sa katotohanan tungkol sa kung bakit siya maagang nangulila sa mga magulang ay hindi niya magawang tuluyang magalit sa lalaki dahil mabuti naman ang turing nito sa kaniya at ipinagkatiwala nito sa kaniya ang Hacienda at ang iba pang negosyo nito.

Huminga nang malalim ang taong namamahala. “Daan-daang libong kilo na ng mansanas mula sa Tayabas ang naibenta ni Miss Jazz. Interesado rin ang pinuno ng pamilya Robles na magpatayo ng mga pasyalan doon. Dati, may dalawang lugar dito sa silangang Quezon na kasama sa plano. Pero Miss Angelyn, dahil sa alok mong sampung milyong piso, naging masyadong mataas ang pangarap ng mga magsasaka. Akala nila ay dahil mayaman ang pamilya Robles—yung tipong hindi mo na maisip ang dami ng pera—kaya humihingi sila ng isandaang milyong piso para ibigay ang mga lugar na iyon. Tumanggi ang pamilya nila. Dahil diyan, tinanggal na sa plano ang mga lugar dito sa silangang bahagi. Wala namang maipagmamalaki masyad

Tumango sila sa isa't isa ni Angelo bago mabalis na lumabas sa tinataguan at sunod sunod na pinaputukan ang mga kalaban They're currently in the headquarters of East while Andy go in the underground. Sinabi nito na mas madali kung mag-hihiwalay sila at ayaw man nilang pumayag dahil mag-isa lang itong pupunta sa underground ay wala silang nagawa dahil mabilis rin itong umalis “Goddamn it!” Nakangiwing ani Angelo matapos madaplisan ng bala sa braso at pisnge “You're dead bastard!” Nanlilisik ang mata na tinakbo nito ang mga kalaban habang panay ang pag-kalabit sa gatilyo ng baril at pag-iwas

pag-aabot n'ya sa akin ng dalawang supot na naglalaman ng mga karne at 655. "Maraming salamat ho at happy fiesta" ngiti ko bago umalis mukhang hindi naman ako narinig dahil dumami pa lalo ang mga mamimili. Sa pag-uwi ko ay natatanaw kong bawat kanto abala ang mga konsehal sa pag-aayos ng kakaonting detalye. Ganoon ba talaga kahalaga ng mga dadalong panauhin ng Kapitan? O sadyang isa lamang ito sa kanilang mga pasikat upang mapagkatiwalaan ng mga dadalo? Ang Kapitan pa nga naman! Walang ibang inisip kundi ang magpalawak ng koneksyon at makakapit sa matataas, may kapangyarihan at kilala!

Napakunot ang noo ko. Seriously? Mali 'ata napasukan ko. Nawala ata ako. Nasa museum 'ata ako ! Bakit may Painting dito ng mukha ni Jose Rizal? Napabasa pa ako sa malilit na letrang nasa ibaba nun. Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa.

“I am, Solidad. Isang pang-iinsulto pa sa angkan na meron ako ibabalik kita kung saan ka basurang kinuha ni Del Fierro. I know your secret at kapag napatunayan ko iyon ako mismo ang papatay sayo.” Miski ako kinilabutan ako sa uri ng pagkakasabi ni Gabe. Pati ang dalawang alipores ay namumutla na sa takot. Totoo nga ang sinasabi ng ibang tao na huwag galitin ang mga masayahing tao dahil hindi mo alam ang kaya nilang gawin.