Kabanata El Filibusterismo の小説・ストーリー

Kabanata 155 Tahimik na napabuntong-hininga si Jam. Pareho silang umaasa ni Attorney Guevarra na mapag-uusapan nila ni Clint ang maayos na annulment ng kasal sa pamamagitan ng mutual agreement. Hangga't maaari, ayaw ng isang public figure tulad niya na umabot pa sa demanda.

Kabanata 52 – "NAGUGULUHAN" Hindi na alam ni Emma kung saan magsisimula. Ang bawat hakbang na ginagawa niya ay tila mas mabigat, mas mahirap, at ang mga tanong na gumugulo sa kanyang isipan ay naging malalalim na sugat na hindi kayang pagalingin ng mga simpleng sagot. Habang siya ay naglalakad pauwi, napansin niyang wala na ang mga tunog ng kalikasan—ang hangin, ang mga ibon, at ang mga kaluskos ng mga dahon—lahat ay tila nawawala. Lahat ng kanyang nararamdaman ay nagiging isang malupit na kabiguan, at ang sakit sa kanyang puso ay nagsimula nang mag-umapaw.

Pabago-bago ang ekspresyon niya na parang baliw habang nakikipaglaban siya sa sarili niya sa isang internal tug-of-war. Patuloy ang chismis sa isip ko, “Maniniwala ka ba kung gaano katindi ang nerbyos niya noong una niyang sabihin na gusto niyang ‘makipaglaro’ ng ganito sa asawa niya? Pero nagkataon na mas adventurous ang asawa niya. Sa totoo lang, pinakasalan lang siya ng asawa niya dahil sa kanyang kink. “Heto ang kicker. Ngayon, ang asawa niya at bagong kabit ay napaibig sa isa’t isa, at ginagamit nila ang kawalan ng direktor para sa ilipat ang lupa nila.

Kabanata 57 Napasinghap si Gabby habang namumutla ang mukha nito. Halos hindi niya maproseso ang mga sinabi ni Marian. Ano raw? Itong probinsyanang matagal niyang minamaliit… itong babaeng tingin niya ay hindi bagay sa kanilang pamilya… siya pa ngayon ang may lakas ng loob na sabihing tuturuan siya ng leksyon? At sa harap pa mismo ng pinsan niya?

Kabanata 12 NANG gabing iyon. Pinangako ko sa sarili kong pipigilan ko nang lumago ng husto ang nararamdaman ko para kay Putlong. Ayaw kong mag-mukhang desperado. At mas lalo na ang ipilit ang sarili ko sa lalaki. Magm-mukha lang akong child abuser dahil sa kalagayan niya. Bumuntong hininga ako ng malalim at umiling.

Kita ko ang nakalagay sa mga karatola na dala nila at lahat ng ito ay tungkol sa pamilya ko—pagpapatalsik sa pamilya Caballero. “MGA CABALLERO MANLOLOKO!” “CORRUPT KAYO, MGA CABALLERO!” “NO TO POLITICAL DYNASTY! NO TO FAMILY CABALLERO!” Iyon ang mga nababasa ko sa mga dala nila ngayon at hindi ko maiwasan na makaramdam ng sakit dahil pamilya ko ang binabatikos nila.

Kinuha niya ang makapal na *folder* sa ibabaw ng lamesa—ang kontrata para sa pulitikal na alyansa at kasal na inihanda ng kanyang ama. Walang emosyong pinunit ni Paulo ang mga dokumento sa gitna. Pinunit niya ito nang paulit-ulit hanggang sa maging maliliit na piraso, at inihagis ang mga ito na tila puting niyebe na bumagsak sa mismong mukha ni Gov. Arturo Santillanes. "Baliw ka na!" sigaw ng Gobernador, nanginginig sa galit at pagkapahiya. "Sinisira mo ang kinabukasan natin para sa isang patay!"

Kakaiba! Naiiba na ito sa inosenting Anak mayaman na si Kaytie Aghubad. Mapangahas niyang inabot ang palad ng dalaga na nakapatong sa may lamesa. Ikinatuwa niyang hindi ito umiwas man lang. “Kung pahihintulutan mo, gusto sana kitang ligawan.” Parang may bombilyang sumindi naman sa kasuluksukan ng utak ni Kaytie.

"Anong gusto mong intinidhin ko doon? Kalaban kayo ng gobyerno. Hanggang kailan kayo lalaban? Ilang buhay pa ang mawawala bago ninyo maisipang itigil na ang pakikibaka. Ilang taon na ba kayong lumalaban? May nangyari ba? Hindi wala? Wala na kayong magagawa. patuloy lang ninyong pinahihirapan ang sitwasyon ng atin bansa." "Aya, hindi na lang ang reporma ng pagsasaka, reporma sa kapitalismo, ang pagkakapantay-pantay ng lahat ng mamamayan sa yaman ng bansa ang ipinaglalaban namin dito..." huminga siya ng malalim. Alam kong pinigilan niyang magalit. "Sa uulitin, pakiusap lang. Wala kang karapatang maliitin ang aming ipinaglalaban. Wala kang alam. Marami nang buhay ang nawala, ilang taon na rin

Kabanata 5 Kiss Muli kong pinasadahan ng tingin ang maingay na kalsada, ang mga nagtitinda sa gilid ng kalsada, ang mga estudyanteng masayang nag-uusap habang naglalakad.. I'm all alone, but don't fell the boredom. Naiba man ang lugar na kinaroroonan, at lumiit man ang mundong kinabibilangan masaya pa rin naman.. Javier is not the guy next door, he isn't a heartthrob or a matinee idol.. He's a jerk, and yeah he's a bad guy, but he's one of a kind. Nandito siya ngayon sa harapan ko upang humingi ng despinsa hindi man hayag, ramdam ko naman.