Novel & Cerita Kahirapan Sa Pilipinas

"The best lies are wrapped in kindness. The worst betrayals begin with trust." ******** Mabigat ang ulap sa kalangitan nang sumunod na umaga, pero walang balak magpatalo ang siyudad. Tuloy pa rin ang trapik sa EDSA, tuloy pa rin ang mga taong nagmamadaling pumasok sa trabaho, at tuloy pa rin ang pagtakbo ng oras na parang walang pakialam sa problema ng kahit sino.

saad ko na may halong pang aasar Takot na takot malaman ang totoo, akala mo naman makikita niya agad ang dating asawa niya rito. Pero hindi ko rin maipagkakailang imposibleng hindi mangyari ang bagay na iyon. Ang laki ng Pilipinas, pero kung kabahan siya parang nandito na agad sa airport yung kinakatakutan.

aniya sabay tawa na naman. Umalis ako sa Pilipinas para maghilom ang sugat ng nakaraan, marami ang nangyari, maraming revelation tungkol sa pagkatao ko. Halos hindi ko kayang harapin isa't-isa ang mga nalaman ko. Lalo at kaakibat ng lahat ay mapanghusga na lipunan.

Please be careful and be alert at all times. Nagkatinginan kami ni Magnus sa oras na iyon. "Don't tell me, sa Kahuku magla-landfall ang bagyo?" puna ko. Magnus just shake his head. "Don't worry, hindi naman gan'on kasama sa iniisip mo ang magyayari, iba ang bagyo dito kaysa sa pilipinas. Ano ka ba." Ngiti ni Magnus na siyang ikinakampante ko lang agad.

HALOS LIMANG TAON na ang nakararaan, pero magpahanggang ngayon ay wala pa rin siyang nababalitaan ni katiting na impormasyon mula kay Xyza. Halos libutin at baliktarin na nila ang buong Pilipinas, pero bigo silang matagpuan ito. Ginawa nila ang lahat ng kanilang makakaya, ginamit ang koneksyon at pera, pero nabigo pa rin sila.

Napatango-tango naman ako. “Ang hirap po talaga ng buhay sa pilipinas, bihira nalang ang umaangat sa kahirapan dahil sa'ting gobyerno. Kaya marami talaga ang mad pinipili na mag ibang-bansa kesa manatili at mag trabaho sa Pilipinas.” sambit ko sa kanilang tatlo. Sumang-ayon naman ang bawat isa sa kanilang tatlo sa'king isinambit.

Shit! Napapikit na lang ako sapo ang aking sumasakit na sintido. Kung bakit ba naman kasi sa laki ng Pilipinas ay talagang dito pa? Kung kailan nagsisimula na ako ng bagong buhay malayo sa hayop na yon! Ngayon di ko na alam kung makakapagtago pa ba ako nito gayung napakalapit na namin sa isa't-isa.

Hindi ba natin naiisip na itong mga pangyayari that may took risk on our lives is giving us lessons or messages that we should respect our mother nature and also be kind with our environment? Our mom told us to extend our help sa San Fernando— her hometown. Isa sa sobrang napinsala sa isang malakas na bagyo. Pahirapan ang pagdating namin dito dahil hanggang ngayon hindi pa rin humupa ang baha. Medyo pumapangit ang tunog ng umaararong bus dahil sa kataasan ng tubig, parang abot sa hita. I wonder kung bakit ganito kalala ang baha dito sa Pilipinas, sa ibang bansa hindi naman ganito. Instead the engineers will invent and build something that may trap the flood.

“Nasaan po ang puntod niya?” Hindi mahanap-hanap ni Khair si Janech sa mga bansang inaasahan nitong pupuntahan ng babae. Kaya bumalik ito sa Pilipinas para magbaka-sakali na umuwi roon si Janech kahit napakaliit na porsyento ang posibilidad. Janech hates the Philippines, in general. The humidity, its chaos, the government system…bitter memories… “I found her record at Davao City.”

Seryoso ng mukha at di talaga oras para makipag biruan. Actually sarap nga niya asarin kapag ganito. Tipong parang pinasabog ko ulit yung natutulog na Mt. Pinatubo. At sabay-sabay na pagsabog ng mga bulkan. Edi sira ang mundo nito kapag nagkataon at wala nang Pilipinas. Kaya stop Zhia. Ma eendangered ang kababayan mo nasa Pacific Ring of Fire pa naman ang dakila mong bansa na ipinaglaban ng ninuno mo. Kaya please lang kung ano man iniisip mo ngayon. STOP!