Kahirapan Sa Pilipinas Novels & Stories

Naging sikat na parang superhero sina Caline, Caius at Papa Corvus sa buong Pilipinas kasi nasaksihan ng buong Pilipinas kung paano nila tinapos at inubos ang mga demonyo. Pero ang mga alaala ng digmaang iyon ay nananatili, hindi lang sa kaluluwa ng bawat tao, kundi pati na rin sa mga bakas ng pagkawasak sa ating paligid. Ang Manila na dating puno ng buhay at sigla, ay naging larawan ng kaguluhan noon. Maraming gusali ang nawasak, maraming negosyo ang nagsara, at maraming buhay ang naiba. Pero sa kabila ng lahat ng iyon, dahan-dahan na ring umaangat ang lahat. Ang tao, kahit kailan, ay marunong bumangon.

Kabanata 10 KATH POV Na bigla akong napabalikwas nang gising sabay tingin ko sa paligid kong isang lang iyon panaginip, kaso hindi panaginip kundi isang totoong pangyayari at kung panaginip ito isa itong banungngot. Ramdam ko pa rin ang kirot ng pisngi ko dahil sa pagkaka-sampal ni Steven, napa-hagugulgul ulit ako at awang-awa sa sarili hindi ko alam kong bakit nangyayari ito sa akin.

Kahit kaming dalawa ni River ay nagulat kasi walang nabanggit na ganito ang mag-asawa nung nasa hacienda pa kami. Nagkagulo tuloy ang buong Pilipinas. Trending agad sa social media ang pagmumukha ng tatlong anak nila. At ngayong umaga mismo ay idineklarang wanted na ang mga ito at pinaghahanap na ng mga pulis.

Hinatak ako ni haring Domingo, at hawak si Marius, ay umakyat kami sa terasa kung saan kami tumanaw sa Kanluran. “Napaka lakas na lindol ang naganap kanina, matapos ang pagsabog ng dalawang bomba na pinalubog ninyo sa ilalim ng dagat,” ani niya. “Kailangan nating mag-ingat sa posibleng pagdating ng malalaking alon sa ating bansa!” “Naiintindihan ko,” aking tugon.

Kaso hindi pa rin kasi talaga nawawala ang hiya ko magmula nung muntikan na kaming mag…… magkahalikan… Eyyyy shit! Pinapamulahan na naman ako ng pisgi sa tuwing naiisip ko ang pangyayaring iyon. Si Zairah naman na tila walang kamuwang-muwang sa bigat ng sitwasyon ay tuwang-tuwang kumakaway habang nakatanaw sa paligid. Natatawa na lamang kami pareho ni Zairus. Sa simpleng mga mata ng anak ko ay parang ang Pilipinas ay isang paraisong puno ng kulay at kasiyahan kaya hindi ko sisirain iyon.

Maynila – Abala, mabagal na trapiko, at higit sa lahat, napakainit. Lahat ng Pilipino ito ang reklamo sa Maynila. Sa pangit na pamamahala ng gobyerno, hindi malabong na isa ang Pilipinas sa “Third World Country” kung tawagin. Ano pa nga bang bago doon? Sa dami na ng presidente na namuno dito, iisang lang naman talaga ang may malasakit. At isa na sa mga patay na pinuno iyon.

Hindi ko akalain ganito pala sila kayaman ng sobra. "That's why dito na kami pinatira ng lolo niya sa pilipinas because anytime pwedeng mamatay si Anhiro sa kamay ng mga kalaban namin na gang, kami pating family niya pwedeng mapahamak. Sa Japan kasi masikatan ka lang ng araw parang papatayin kana." *gulp* nakakatakot. "Pati ako pwedeng mamatay?" "Yah! Kabilang kana samin at mas mataas ang chance mo na mapatay nila. Lalo na at asawa kana niya ngayon. Una kasing hinahunting ng mga gang ang asawa nung leader."

Hindi ko gustong mag-mukhang tanga sa harapan niya dahil lang sa hindi ko alam ang history ng kapilya pero sa tingin ko ay alam na niya iyon kaya naman nagpatuloy ito sa pagsasalita habang ako naman ay nakatingin at tahimik lang na nakikinig. “Way back 1961 a strongest typhoon named Sally is seen outside Philippine area of responsibility. Everyone thinks na hindi maglaland fall ang bagyo and since technology is not yet known in our place hindi nalaman kaagad ng mga elders na dito sa lugar natin ta-tama ang bagyo pero ang hindi inaasahan ng lahat na ang buwan rin pala na iyon ay kilala bilang earthquake month kung saan magkakasunod na lindol ang posibleng maganap. Everyone is devastated dahil

Mamaya na lang niya ito tatanungin 'pag mahimasmasan na. Samantalang ilang sandali pa ang lumipas, hanggang ang paghagulhol ni Kiah ay naging paghikbi na lang. Napapahiyang bumitiw ang dalaga sa pagkakayakap sa binatang amo. Lihim pa niyang sinisi ang sarili dahil sa walang sabi-sabing pagyapos rito. Ano ka ba naman, Hezekiah! Maaari namang umiyak lang. Bakit yumakap ka pa? Nakakahiya ka! "So tell me Kiah, what's happen? Bakit nandito ka sa Manila? 'Di ba nasa province ka?" tanong ni Akihiro sa kan'ya.

“I’m sorry, Vahlia. May sakit sa puso ang nakatatanda mong kapatid at masyado pang bata si Kahlia para ipakasal. Ikaw na lang ang maaaring—’’ “No, ayoko. Ano pa mang dahilan, ayoko. Nang dahil lang sa kagustuhan ni papa, I’ll let my freedom be snatched away from me? Heck, no!” ***** Sources: https://ph.asiatatler.com/life/rediscovering-bahay-na-bato-the-parts-of-a-stately-filipino-house-during-the-spanish-colonial-period