Kahit Pa In English の小説・ストーリー

makulit kong sabi. Dito na rin kasi kami aalis iyon ang ticket n kihuha nila mommy. Kabado at excited ako. Magkikita na kami ni Kuya at may pamangkin pa akong cute. Mapapalaban ako sa English dahil sa video call. Nosebleed ako tinalo pa ako sa English-an. Lalo na girlfriend ni kuya ay British. Kaya lalo na ang accent grabi pero mahilig ako sa bata kayang-kaya ko asarin hehehe.

Nag-aalala na ako baka hinahanap na ako ni Ate ang alam lang non pauwi na ako, ano naman kase ang kailangan nang lalaking ito sa akin. “Paalala ko lang po sana Kuya in English let me remind you, kase nga Englishero ka pilipinas naman ‘to akala mo naman di marunong mag Tagalog eh.” Umupo siya ulit sa upuan niya at umikot ikot pa talaga siya, I can't se his face clearly talaga na para pang napaka misteryoso niya sa ayos niya ngayon. “Wala ho akong pera wala karing ma hut-hut sa akin dahil wala naman akong pera, kaya pwede ba pauwiin mo na lamang ako.”

"because he never had a daughter nor a wife." Pagkarinig no'n ay inirapan ako ng dalaga saka mabilis na idinabog ang paa sa sahig. Syempre inirapan ko din, kaso noong tinatansya ko kung paano siya pagsisigawan sa English, agad naman siyang padabog na umalis. Nadis-appoint tuloy yung English sa utak ko. 'Sayang, magagalit na sana ako na parang trinaydor na artista eh. Tapos Engli-'

dagdag sabi pa nito. He's friend is asking for a simple favor. Hindi naman iyon mahirap gawin kung tutuusin. Para naman iyon sa ikabubuti ni Zam, o nila. Pero bakit parang nasasaktan siya? Yes, Zam was been annoying to him, subalit bakit may nararamdaman siyang tila masakit sa tuwing iisipin niyang iiwasan na niya ang dalaga?

"Bakit nagtitipid na ba't naghihirap tayo, Kuya Serge?" "Hindi, hahaha. Kasi magiging busy tayo sa paghahanda bukas at wala na akong oras para maggawa't magluto pa." "Ahh. Hakdog." hasik ko. "Oh yeah?" " 'di wow." "Seriously?" "Englisherist."

Alam mo 'yong kinikilig ka na but in a silent way owshiiiii. "Tumahimik ka nga ammp," kunwari naiinis kong sabi sa kaniya pero tinawanan lang ako, ayan mang-aasar na naman. Buti nga di na nag-e-english 'yan eh, may bayad kasi chuss HAHAHAHA. At alam niyo ano ang bayad, walang kiss. Kaya ayon ang mokong game na game pffttt. Puwede namana konting mix ng english basta dominant ang tagalog, valid 'yon.

Mukhang trying hard siya mag english. Nalapitan ko 'to. "Hello?" nakangiti kong bati. "Hi?tawag ba 'to o text?" pabalik niyang tanon kaya napakunot ako ng noo. "Joke lang, Ma'am, biro lang!" natatawa nitong dugtong. "Auh," naiilang kong tugon. "Napansin kong nahihirapan ka mag english," dugtong ko.

Kaya niyang gawin ang kaya ng mga mayayaman. "Oh, sorry. I'm poor and ignorant. Can't you tell me what's inside and what is it for?" See? Kaya niya rin mag-English. Bahala na kung wrong grammar siya ang importante, kaya niya ring makipagsabayan sa mga ganitong klaseng tao.

Kaya itong perang dala-dala ko puros barya, ang bigat tuloy. "Wait bunso ko, heto na lagyan muna natin ng mineral water ang gatas you." Kailangan kong sanayin itong si Kevin na hindi matulad sa ate niya. Kaya ang ini-English ko lang ay sa simula or dulo lang at kung minsan puros tagalog na. Lalo na pagnagagalit ako. Ang hirap kaya magalit ka ng hindi tuloy-tuloy dahil lang sa hindi ako knows sa englishing na 'yan.

Pagpipilit nitong magsalita ng english. “I don't have someone po kasi, yaya, to talk to that's why I always come HERE.” Pagdidiin niya sa ‘here’ na salita para kunyari ay hindi niya ito tinatama. “Don't spokening dollars, Hya. My nose is it bleeding already.* Napailing na lang siya dito. Hindi niya alam kung anong trip ang meron sa yaya nila kaya hinayaan na lang niya ito.