Kahit Pa In English Novels & Stories

“Just tell me where is your friend!” “Ano n-nga ang sasabihin ko hindi ko alam!--” “Paanong hindi mo alam? How did you get that dress? Just tell me!” “Wala nga ako–” “Sabihin mo or else i’ll do something that we’ll both regret!” “Regret mo mukha mo, sabing tagalog eh! No english!” Napasabunot ito sa buhok. “If you’re Bleatish you woudn’t mind talking in english.”

Kaya napatango na lang ako. " Syempre marunong, pero mas bet ko lang talaga mag ingles eh kaya sorry," yan naman pala eh marunong naman pala. Intindihin na lang natin galing sa mayaman eh mga englishera haha diba ang unfair. Pag mga mahihirap mag ingles sabihin " Abnoy di bagay sayo oy " pero pag mga mayayaman naku ang cool pa tsk tsk. Unfair ni Earthy!

Basic. "What? My God! What the heck? Proud na proud ka pa talaga sa english mo, huh? Magkaibigan nga kayo, 'birds of the same feather flock together!" Pinandilatan niya pa kami ng mata at ipinaypay ang kamay upang mahimasmasan siya. Bakit mali ba ang english ko? Parang tama naman ah?

Lalo na at hindi ko maintindihan ang sinasabi niya Bakit pa kasi english? Kailangan ba talaga English ang tanong eh nandito lang naman kami sa Pinas? "Miss----" nakataas ang kilay na tanong nito. "Ahmm, inaasahan niya akong darating ngayung tanghali. Nandiya ba siya? Pwede ko na ba siyang puntahan?" kinakabahan kong tanong "Puntahan? Eh simpleng tanong nga, hindi mo masagot eh." naiinis na ding sagot niya sa akin

Pinaikot naman ni Adele ang mata habang inilalayo ang sarili rito. "Oo naman! 'Wag kang nega uy! Alam mo minsan, naiisip kong ibang tao ang kasama ko kapag ganyan ka. Where's the hype friend of mine. Iyong mahilig sa wild adventure at hindi basta nagpapapirata sa problema!" Ngumiti naman ng tipid si Kaytie. Lalo naman ikabaliw iyon ni Adele sa pagiging sad girl niya.

tila inis nitong usal ulit kaya nabitin ang pag subo ko sana at napatingin ako dito ang kulit din ng isang ito istorbo talaga. "Puwede ba wag kang istorbo hindi mo ba nakikita kumakain ako panira ka sa sarap ng kain ko e! saka wag ka nga English ng english hello!!! nandito tayo sa pilipinas kaya mag tagalog ka!!" singhal ko dito. "Sorry i just wan----" naputol ang anomang sasabihin nito ng tinaas ko ang hintororo ko dito. "kasasabi ko lang wag mag english diba, kaya puwede ba kumain kana doon" yamot kong wika.

Ayoko pa mag mukhang kawawa dito. “Yung Teacher ko, may galit ata sa Papa ko. Pinepersonal ako. Kaya laging may follow up question.Unang tanong niya. Ano daw english ng aso, sagot ko Dog. Ang dali no? Uupo na sana ako, kaya lang may tanong pa si teacher.” Hold on my tears. I'm not yet ready.

Actually until now 'di ko parin alam kung bakit nga ba kami nagaway. "How many times do I need to tell you that I'm not mad at you?" Straight english n'yang saad kaya muntik nanamang dumugo yung ilong ko.Akalain mo yun ang galing magenglish nung nakikitira lang sa bahay ko.

Pang a-asar ni Ping. “Ay well nat lawyer my price two every man!” Mapanindigang sabi ko. “Aym priceless! Ako ang magiging magandang ehemplo sa—” “Ate pwedeng mag tagalong walang pumipigil sa'yo.” Sabat ni Ping na mukang naririndi na sa English ko. Hindi naman sa pag ya-yabang pero may kaalaman ako sa English kahit paano. “Basta!”

pero ng makitang itinuro ko Yung lalaking nakakunot noo ay. "Hindi po!" Umiling iling pa Yung bata.. "What the fvck did you just answer little man!" Siniko ko Yung lalaki... "Hindi naman talaga kayo gwapo...mas gwapo pa ako SAYO ehh.." Matapang na sagot ng bata.. "What!?" "Wag ka ngang mag english dyan-....nasa pilipinas ka kuya wala ka sa ibang bansa kaya dapat hindi ka nag sasalita ng ibang lengguwahe"