Kahit Sandali Novels & Stories

Halos mga mayayaman ang mga kaibigan nito at hindi niya kayang sumabay sa lifestyle nila. "Sige ho ma'am at isukat niyo po itong sandal. I think ito ang mas nababagay sa suot niyo", wika ng bakla sabay yumuko ito at isinuot sa mga paa niya ang three inches na sandal. Kulay maroon ang nasa itaas na bahagi ng sandal pati na rin ang strap, ngunit crystal ang mga takong. Napakaganda itong tingnan dahil parang kumikislap-kislap ito kapag natatamaan ng ilaw.

Tumayo siya at yumuko bago niya pinulot ang kutsara na nahulog sa sahig. “Naku sorry.” Paghingi ko ng paumanhin. “It’s okay.” Sagot niya habang nakayuko pa rin siya. “Your sandals.” Sabi niya pa niya sa akin. “Bakit, anong meron sa sandals ko?” Tanong ko sa kaniya bago ko tiningnan ang sandals na suot ko. “Oh my god!” Napatakip kaagad ako sa bibig ko nang makita ko na magkaiba ang sandals na suot ko. Same black sandals kasi kaya hindi ko na rin napansin na magkaiba pala ang design. Nakita ko naman na napatawa si Kiel nang makita niya ang reaksiyon ko.

Ngumiti ako pabalik at bahagyang itinago ang sandals na hawak ko sa aking likuran. "Hindi ka makakalakad ng maayos kung isa lang ang gagamitin mong sandals. Here! " May inabot siya sa aking isang supot at nagulat ako ng makitang isang pares ito ng sandals.Ang mas nakakagulat dito ay ang brand na nakasulat sa box. Amina Muaddi Belgium PVC Clear Transparent Buckle Crystal Embellished Pumps Glass 95MM Heel Size 37.

Alice POV Sa ilog Part 2🔞 Huling sandali Nang maghiwalay aming labi,nginitian namin ang isa't-isa at umahon sa tubig. Hindi na ako nakaramdam ng hiya, kahit pa hubad kaming dalawa....Bakit pa ako mahihiya at saka,hindi naman masyadong makikita aking katawan.

Nakakainis. "You look so beautiful." Kumento nito habang papalapit sakin. "Ang gwapo mo rin." "It's already seven." Sulyap nito sa orasan at binalik ang paningin sakin. "So lets go." "Ang ganda ng damit ko tapos pag mag sa sapatos lang pala ako." "Here." Abot nito sakin ang dalawang paris na sandal at kulay puti. Ang ganda hindi gaanong kataasan ang heels.

Simple pero elegante ang dating ng damit halatang hindi basta-basta ang halaga nito. Inabôt sa akin ng pangalawang babae ang isang sandals na sa tingin ko ay may isang dangkal ang taas ng takong nito. Sa tanang buhay ko ay hindi pa ako nakaka-pagsuot ng ganung kataas na takong. Kung ‘yan lang din ang susuotin ko ay mahihirapan akong makatakbo sa oras na tumakas ako. Nahagip ng aking mga mata ang isang white flat shoes na suot ng babaeng may hawak ng sandals kaya mabilis akong nakaisip ng ideya.

Hindi ko na kayang magtiis dito, kailangan ko nang makaalis. Ilang sandali pa, nakita ko na rin ang hinahanap ko. Agad kong hinugot ang sapatos mula sa kahon nito. Maganda ang disenyo, matulis ang takong, ngunit ang pinakakahanga-hanga rito ay ang lihim nitong sandata. Hinawakan ko ang takong at marahang pinindot ang lihim na mekanismo. Click! Lumabas mula rito ang matalim na patalim.

“Just… keep going slowly.” Tumugon si Hitoshi sa kaniyang sinabi. Sa bawat dahan-dahang paggalaw, hinalikan niya ang noo, pisngi, at labi ni Alexandra, tila pinapawi ang anumang nararamdamang hapdi. Ang kaniyang mga kamay ay marahang humahaplos sa buong katawan ng dalaga, na nagpapakita ng wagas na paghanga at pagmamahal. Para sa kaniya, ito ay isang espesyal na sandali—isang pangako na mula noon ay magiging kaniya na ang dalaga.

Pinaresan ko ng sandals na itim, four inches. Sakay ng kotse pigil ang ngiti ko dahil sa wakas makakagala rin pakiramdam ko ilang taon na akong nakakakulong. Pasulyap-sulyap lang ako sa kaniya dahil seryoso lang siyang nagmamaneho, hindi ko alam kung saan kami pupunta pero ang alam ko lang sobrang saya ko ngayon.

Alas nueve na. Sandaling katahimikan ang bumalot habang ang oras ay unti-unting nauubos. Sa loob ng silid-hukuman, ramdam ang tensyon na para bang anumang sandali’y may sasabog. Ilang saglit na lang at iaanunsyo na ng hukom ang pormal na pagsisimula ng paglilitis.