Kahit Sandali Novels & Stories

Ang mainit niyang hininga ay tumatama roon na siyang bahagya pa ring nagbibigay ng kiliti sa akin. Ilang sandali kaming nanatiling gano’n, mabibigat ang bawat paghinga at pawisan. Makaraan ang ilang sandali ay dahan-dahan siyang bumangon at hinalikan ako sa noo. “I love seeing you like this… so breathtaking.”

Siya na rin ang nagkabit ng mga alahas sa aking leeg at mga tainga. “Now, to make your outfit complete.” Inalalayan niya akong maglakad at pinaupo sa couch. Kinuha niya ang box ng sapatos sa ibabaw ng center table at binuksan iyon. Pagkuwan ay halos mapatayo ako nang makitang lumuhod siya sa harapan ko ngunit pinigilan niya akong gumalaw. Isinuot niya sa paa ko ang pares ng silver strappy sandals na ang heels ay nasa three inches lamang. Napakagat ako sa aking pang-ibabang labi dahil kahit hindi ako mahilig magpa-pedicure dahil sayang sa pera ay sinisiguro ko namang malinis ang aking mga kuko sa paa at maging sa kamay.

Pero sa sandaling iyon, may sapat na nagbago. Hindi pa sila ligtas. Babalik si Karim. At baka hindi nila abutin ang bukas. Kahit sandali ay parang naging magkakampi sila. At sa isang digmaan na puno ng pagtataksil, iyon ang sandatang hindi matutumbasan ng kahit anong bala.

“Kahapon lang siya nakalabas nang sandali. At kasama pa niya si Damion buong oras.” Ilang sandali silang parehong natahimik. Sa huli, marahang nagsalita si Czarina. “Kung gano’n… kailangan nating bigyan siya ng pagkakataong mapag-isa.” Napangiti si Tito Fran. “At kapag nangyari ‘yon…” aniya habang inilalapag ang tasa, “doon din siya malamang magkakamali.”

Inangat ni Cyril yung isang six inches heels na sandalyas na seamless yung strap. "Okay na 'yan," napatawa ako. Hindi dahil sa kaplastikan, kundi dahil parang siya yung ikakasal at excited pumili ng mga gamit. "Pumili ka na rin ng sa'yo, libre na kita," sabi ko sa kanya. Walang atubiling kinuha niya yung isang sandalyas na kulay radiant, mataas rin.

Hinanda ko ang pares ng leggings at sando for workout at simpleng dress na lampas tuhod at close shoes. Inuna kong sinuot ang sando at leggings, tinupi ko ang leggings paakyat sa hita ko, at sinuot ko na ang dress ko. Simple lang, may pagkamaluwa ng, at di halatang may nakatago sa loob nito. Inipit ko ang ticket sa tagiliran ko, habang ang ibang pera ko ay nilagay ko sa sapatos ko at sinuot ito.

Pinihit ko ang doorknob at pumasok ng dahan-dahan. I stroll towards her closet kung saan nakalagay ang mga sapatos niya. Iba-iba ang types ng sapatos. From flat sandals, flat closed-shoes, boots na walang heels at boots na may heels, boots na may chain tapos 'yong isang wala, boots na low-cut at isa naman ay may high-cut na parang lalamunin buong binti ng kapatid ko. "Ang dami naman Ate, kailangan ko lang isa eh. Pinapahirapan mo naman ako sa pagpili," sermon ko sa self-portrait ni ate na sobrang laki at nakadikit sa dingding.

Napapikit siya sandali habang mas lalong humigpit ang yakap niya kay Nikita. Marahil ay mali siya... marahil ay hindi niya dapat hinayaang lamunin siya ng mga pagdududa, dahil sa mga sandaling ito, isang bagay lamang ang malinaw sa kanya... Kung wala si Kieran, hindi niya alam kung ano na sana ang sinapit ng kanyang anak.

"Sandali Dust, may nakalimutan pa ako saglit lang p'wede bang kunin ko lang sandali." "Pambihira naman ang hirap pumila isang item lang ba? 'Sige na kunin mo na habang hindi pa tapos si Miss Ganda. Okay lang ba Miss?" Sabay kindat ni Dust sa kahera na kanina pa panay ang hawi ng buhok sa tenga na halata rin niyang kanina pa kinikilig kay Dust. "A-ano po ba 'yun nakalimutan n'yo Ma'am?" Tanong ng kahera.

ani Tita Celeste at hinagod ako ng tingin mula ulo hanggang paa. Nakasuot ako ng white peach dress below the knee with floral design na tenernuhan ng gold ankle strap flat sandal, mas pinili ko kasi mag-flat sandal lalo at may katangkaran ako at mas komportable akong maglakad. Hindi ko maiwasang pamulahan ng mukha sa paraan ng paghagod niya ng tingin sakin. Naroon ang paghanga sa kaniyang mga mata.