Romans & histoires Kasabihan Joke

sabi ni Gabriel matapos nilang makatatlong rounds. Biniro niya ito at senenyasan ng isa pa. Singgaban siya ni Gabriel, “Talaga ba, ha? Hindi kita uurungan!” tumatawang sabi nito habang pinapapak na naman siya ng h***k. “Joke lang. Gustuhin ko man, hindi na kaya ng katawang lupa ko, nagugutom na rin ako.” Tumatawang sabi niya, itinulak niya ito at tumayo, “San ba tayo kakain?”

And then, this joke. “Mahal na mahal kita, kaya uunawain pa kita.” Napaismid siya. Bawat beses na sinasabi ni Caleb na mahal siya nito, bumabalik din ang sakit. Ginugulo lang ni Caleb ang utak niya.

Biro ko sa na kaniya. "Jowa mo lang naman." Agad ako nabilaukan sa sinabi nito. "Ang kalat mo naman, babe." "Bw*sit, Hanz. Umayos ka nga." Sabi ko at ininom ang tubig na inabot niya. "Sabi ko nga h'wag na 'kong mag-joke eh." Sambit niya sa sarili niya. Sumubo nalang din ito ng takoyaki saka tumingin sa ibang direksyon.

"Uh, I mean… di ba dapat two? For two-lips." That's a joke, I hope he get that. It's a joke motherfudging. "Two? For tulips?" Hindi niya nagets, seriously? That is a common joke. Dapat alam niya iyon, duh! Napapairap tuloy ako dahil sa inis na nararamdaman ko. Minsan lang akong magbiro kaya dapat ma-gets niya. "Yeah, I know. Kaya nga isa lang ang tulip… so, you can try my lips."

Joke lang ba lahat ng sinabi niya? Trip lang? Testing lang? “Don’t get mad,” bigla niyang sabi, pero hindi pa rin nawawala ang bahagyang tawa sa boses niya. “Paanong hindi, tumatawa ka diyan?” sagot ko, medyo napataas pa ang boses ko. “Akala ko seryoso tayo, tapos tatawa ka lang?” Umiling siya, saka bahagyang lumapit ang upo sa mesa.

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

sarkastikong sagot ng kausap. “Do you think I'm joking? Do you think this is the appropriate time to be throwing sarcasm?” Hindi mapigilan ni Kaizer na tumaas ang boses. Kanina pa siya tumatawag dito pero kung umasta ito ay parang walang nangyari? “Do you also think I'm joking? Sa tingin mo, may silbi pa 'yang sasabihin mo kung mas nauna ko pang nalaman ang totoo kumpara sa'yo?”

I burst out laughing before I even answered the question. "Wrong answer, he will become Jablue." Natatawang sagot ko sa kanya. He just chuckled and shook his head. Halos maubusan ako ng hininga sa pagtawa sa sarili kong joke tapos ganyan 'yung reaksyon niya? Nakakatawa kaya 'yung joke ko. Jablue. I laughed again before sighing as I felt my stomach ache because of too much laughing. Medyo nahihilo na ako dahil hindi naman ganon kataas ang alcohol tolerance ko kahit pa kalahati lang ng red wine ang nainom ko. We're outside our cabin and bidding good bye before he leave and go to his own cabin.

Kinarga niya si Kai na agad naman yumakap sa batok niya. Habang nagluluto siya ay nasa mesa si Kai, nagjo-joke na hindi naman nakakatawa. Pero tumatawa na lang siya dahil nage-effort ito na pasayahin siya. “Mommy, bakit palaging pumupunta sa barbershop si Juan?” “Bakit?” pakikisakay niya. “Kasi barbero siya. Hahaha!” Bumulanghit si Jillian ng tawa dahil sinabi ni Kai ang “hahaha” na seryoso ang mukha. Hindi papasa ang anak niya bilang komedyante. Hindi marunong ng pang-komedyanteng ekspresyon.

"Pfft, joke lang ito naman." "Tsk, sa tingin mo ba nakakatawa?" Pag uulit ko. "Sa tingin mo rin ba nakakatawa yong joke mo kanina?" "Anong joke?" Nag joke ba ako kanina? "Stephen. I love you! Nag jo-joke lang ako no...tsk, sa tingin mo nakakaawa yon?" Napakamot ako sa batok ko, hindi nga talaga nakakatawa yong joke na yon.