Kasabihan Joke Novels & Stories

nasabi ko nalang "Oh bat nauutal ka?may ginawa ba sya sau? Sabihin mo lang susugurinko yang Asawa mo huh" Sabi niya Napaka maalalahanin din niya pag dating sa akin kahit na may pag ka salt*k sa utak Joke "Ahm Wala Naman" Sabi ko "Ah e may nangyari naba sainyo? Ano may nabou naba ha?" Tanong niya nabilaukan naman ako sa sinabi nito

"Joke lang! Oh, ano?" "Pero kapag ikaw ang kausap ko, parati akong hindi nakakasagot agad." "Kasalanan ko?" "Nawawalan ako ng boses ’pag ikaw ang kaharap ko," aniya. "Sa tahimik mong ’yan, napapaos ka pa?" Natawa ako sa sarili kong joke. "Can’t locate the funny," walang kagana-ganang sabi niya.

Feel ko pa naman mas bata siya sakin Jokes on you self ,mas bata talaga yun sayo ,itsurahan palang ehh Tumingin Tingin ako sa paligid para icheck kung andyan pa ba yung sumira ng Gabi ko .Wala na sila!! Wala na ang mga humahabol sakin kanina ,shit buti naman Mabilis akong yumuko at tiningnan ang mga gilid ng sasakyan na Dadaanan ko .Mahirap na baka magkasalubong kaming dalawa ,you know what I mean

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

pagchat nito sa akin na dali-dali ko namang sineen. “Why Iskibidi?” natatawa kong reply, tinawanan ko ang aking sariling mensahe but this búllshit, ang killjoy niya talaga. Hindi man lang nagawang ihaha yung message ko, “Why are you laughing at your own message? Sanaol baliw” waring napa-awang ang aking labi sa naging turan niya, so balíw na pala ang tingin niya sa akin palibhasa ay hindi siya marunong umintindi ng humor. “Ang pangit mo namang kabonding” naiinis kong sabi sa pamamagitan ng pagvovoice message ngunit hindi niya na ito pinansin.

Nakornihan ba siya? No'ng nabasa ko 'yong joke na 'yon sa internet ay inabot 'yong tawa ko ng tatlong oras. ‘Ang bato niya naman.’ Tatahimik na sana ako pero may naisip akong isa pang joke kaya nagliwanag ulit ang mukha ko. “Isa pa, isa pa, ito,” hirit ko sa kanya. “Ano ang pinakamahabang tulay?”

"Uh, I mean… di ba dapat two? For two-lips." That's a joke, I hope he get that. It's a joke motherfudging. "Two? For tulips?" Hindi niya nagets, seriously? That is a common joke. Dapat alam niya iyon, duh! Napapairap tuloy ako dahil sa inis na nararamdaman ko. Minsan lang akong magbiro kaya dapat ma-gets niya. "Yeah, I know. Kaya nga isa lang ang tulip… so, you can try my lips."

“Make me laugh.” Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Nagkwento ako ng pinaka-corny kong joke, yung tipong hindi ko na rin kayang ulitin kung may ibang tao lang sa paligid. Napahalakhak siya—tawa na parang saglit na nawala ang pagod niya. “Mission accomplished,” sabi ko, proud sa sarili. Nang malapit nang matapos ang call, muntik ko nang masabi.

he said while grinning like an id¡ot. "Subukan mo" pagbabanta ko. "Joke lang" nag-peace sign pa ang g@go.

aniya at sabay tingin kay Trevor. Kunot noo akong tumingin kay Arthur sa sinabi niya. At nang maintindihan ko ang sinasabi niya ay humagalpak ako sa tawa. Para kaseng buwan ang ulo ni Trevor sa sobrang kinis. “May joke ako!” biglang sabi ni trevor. “What?” tanong ko. “Joke,” sabi nito. Mabilis ko naman siyang hinagisan ng unan dahil sa kabobohan niya.