Kasabihan Joke Novels & Stories

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

Muntik namang mabilaukan si Gabrielle sa iniinom nitong tubig dahil sa sinabing iyon ni Janette. Agad naman na kumunot ang noo ni Kathleen at bahagya siyang napangiwi. "Joke ba iyon?" seryoso niya pang tanong. Bigla namang tumawa nang malakas si Janette. Kathleen rolled her eyes and sighed. She didn't get that joke. "May iba pa bang balut bukod sa tinitinda riyan sa kalye?" curious niya pang tanong. Muli namang napahagalpak nang tawa si Janette sa kanya.

Hindi nito maaring sabihin na sa kaniya narinig ang nonsense joke umano ayon kay Ruel. "Kapag sinabi mo sa kaniya, minus ten ka ulit sa langit at hindi kita pagbigyan sa hiling mong tulongan ka upang mapaibig mo siya sa iyo." Mababasa sa nagbabantang titig ni Cris kay Sahara. Humula ang kakaibang ngiti sa labi ni Sahara bago umakting upang ibaling sa iba ang isip ng binata. Nang bitawan na ni Cris ang kaniyang bibig ay napahagulhol siya ng iyak.

"Gusto mong masesante agad wala pa man?" "Aruy Boss joke lang po! nagbibiro lang naman... di ka na mabiro!... joke lang po yun Sir ha, wag mo po akong sesantehin!" Pakamot-kamot na wika nito. "Inum pa tayo Boss!" pag-iiba nito ng kwento.

Ngumisi ako sa sinabi niya. “Mahirap ba iwan noon?” I teasingly asked as I stared from his eyes, lips, and then back to his eyes. He looked away and smirked, “Kind of..” “Wow, kind of? Well, I can’t blame you. Because that’s one of my talents,” I boasted. “Tch, what a joke.” I heard him whisper before patting my head which made my brows raise. “Anong joke?” Singhal ko. “Huh?” Takang sabi niya, “Anong j—“

agad na sang ayon ni Scarlett sa sinabi ng kaniyang kuya. “Grabe, kambal ba kita o hindi? Maka lait ka saakin wagas ha,” “Wow ako nga sinabihan mo kanina na may ‘silbi’ pala ako,” Natawa si Khalil dahil sa sinabi ng kambal at inakbayan ito. “Joke lang yun twin syempre! Dinibdib mo naman e, papayag ba akong masaktan ang little princess namin.”

Nakangisi siya. “Baliw! Anong joke na naman ba ‘yan?” Tinampal ko ang kanyang kamay at mahinang tinulak para mapalayo siya sa’kin. May kung anong bigat ang nabawas sa aking dibdib matapos marinig ang kanyang sinabi. Kahit pa nasingit niya ang joke niya ay may sense naman ang kanyang sinabi.

“Why? Gusto mong sumali sa pila? Shall I bump you to the front line? You made me feel good all those years, anyway.” Napasinghap ako sa pagkabigla. I couldn’t believe I’m hearing him finally spit out a very non-funny and personal joke without batting an eye. Pagkatapos kong makabawi ay saka ako humagalpak ng tawa. “Nagju-joke ka na pala ngayon?” “I’m not.” Bigla na lang inalis ni Killian ang tali ng buhok ko.

biglang sabi ni kuya. Alam ko na 'yong joke na 'yan...matagal na! Pero sinakyan ko na lamang ang trip niya. "Ano?" tanong ko. "Joke joke joke!" Natawa siya sa korni niyang biro at natawa na rin ako. Inulit niya ulit 'yong joke, dinadagdagan niya lang 'yong bilang hanggang sa hindi na ako natawa. Umay kasi!

saad ko sa aking sarili habang binabasa ang panibagong joke niya na hindi ko ma-take. Adam: Anong sinasabi ng aso tuwing nasasaktan ito? Suzy/Me/Hanna/Kean: Ano? Adam: Aww? Hindi ko mapigilan ang matawa dahil sa kabaduyan ng joke niya. Halos maluha pa ako dahil sa kakatawa. Ngunit agad napawi ang tawa ko nang magsalubong ang mata namin ni Damonyo, nakatingin ito sa akin na para bang pinagbabataan na naman niya ako kaya naman itinikom ko na lang ang bibig ko.