Kidnapping Novels & Stories

narinig kong bulong ni Anna at tatayo na sana, pero hinawakan ko ang kamay niya. “But— Fvck!” Napapikit si Ivo nang patayin na ang tawag. We already expect that this is a kidnapping with a ransom. Nasabi kanina ito ng isang pulis. Dahil marami namang security guard ang paligid mg resort, hindi na kami nag abalang magpalagay ng bodyguard, and we didn't expect this.

Pagkababa ko, dinuro ko siya. “Puwede na kitang idemanda. Kidnapping itong ginagawa mo.” “It's only kidnapping if I used force.” “Tinatakot mo ako!” Dinuro ko siya. “Nakakatakot ba ang buhatin lang kita?” Nakagat ko na lang ang labi ko. “Sumunod ka na bago pa makawala ang aso ko at malapa ka.” At saka nga may tumahol.

galit na tanong nito. Nasa ganoon posisyon naman si Liberty nang tawagan niya ang mga pulis. Kaagad namang naibaba nila ang bata sa sasakyan na hindi man lamang umiyak o nataranta. Mabilis din kaagad ang naging pagyakap nito sa bodyguard ng nagligtas ng buhay nito. Dali-dali ding napatumba ng mga bodyguard ng bata ang dalawang kidnapper kaya walang nangyaring kumusyon doon.

Ako naman ay nakatayo na sa gilid ng kama na kinakabahan kung saan aabot ang mga pinag-usapan naming dalawa. "Yeah! Xyvielle. Uhmm aaminin ko na y-yeah I– I kidnapped you but not because of your money or wealth but because of some reason, and that is uhmm I don't want to talk about it right now," ani ko. "Why not? How can I know the reason why you kidnapped me if you don't tell me? What if I can get out of here, huh? Are you ready for the possible punishment against you, miss?" mas lalo akong natigilan sa sinabi niya.

paniniguro ni tessy na lumalapit sa kanya, saka kinalas ang mga damit na nakatakip sa bibig ni Camela na pinipigilan siyang magsalita. "Please don't kill me, I didn't steal any diamonds" humihikbi na hindi komportable si Camela. "Hush, hinding-hindi kita papatayin baby" bulong ni tessy. "Am innocent, have never stolen any thing before" lalo pang umiyak si Camela. "It's okay baby, I will protect you forever" paniniguro ni tessy.

Kabanata 148 Nanuyo ang lalamunan ko sa kakasigaw at nanakit din ang kamay ko dahil sa kakatok. Naguluhan ako. Akala ko pa naman ay mapayapa ang pag-uwi ko o hindi makaharap si Yohan dahil masaya na siya sa buhay niya. Pero ano ito? This is kidnapping!? Nababaliw na ba siya? Ano pa ba ang gusto niya?

Nagpatuloy na kami sa pagkain. "What do you think about the kidnapping plan, by the way?" pag bubukas niya ulit ng usapin. Hindi ko alam na ganito na pala siya kadaldal kahit kumakain. Nilunok ko muna ang nginunguyang kanin bago sumagot. "P'wede pa namang umisip ng ibang paraan para malaman kung siya nga 'yon but knowing those guys," referring to those people who planned the kidnapping thing. "Mawawala sa style nila. I guess you can just let them do it. Interfere if they go too far. They are crazy, yes, pero hindi ba kaya nga kayo naluklok sa puwesto ay para sa mga ganoong pagkakataon? It's your job to keep them on a leash." Pak

"I'm sorry. I'm sorry for caging you in this house. I'm sorry for I stole the freedom that you deserve. I'm sorry for being a thief. Patawad dahil hindi kita hinayaang maging masaya. You're now 18 and you should be enjoying your youth. Sorry, my daughter. Mom was scared." Niyakap ko pabalik si Mama nang mahigpit. Naiintindihan ko. Mahal nila ako at takot sila sa maaaring mangyari na naman sa akin. Money is really dangerous. It was the reason why I was kidnapped when I was twelve. Those culprits wanted 5 million pesos from us. Those cruel swine. Sinubukan kong patahanin si Mama. Nagsimula akong kumanta nang mahina.

“Kidnapping is a criminal offence Harrington, if you don’t want me to lay charges I suggest you allow me free passage out of here. Now.” Kitana said letting out the dangerous glare she’d master. Luis Harrington only let out a tiny laugh and moved a little far from her, it irked Kitana even more and if he’d standing close enough just like he was a while ago, she’d have lashed out and hit him. “I said let me out or I will phone the police!” Puno ng kaseryosohan ang mukhang utos niya rito na ginantihan pa nito ng isang matamis na ngiti saka umiling.

sigaw ni Auntie Fenderson na pabalik na mula sa shop nang makita niya ang kahina-hinalang van na nagmamaneho papunta sa kanyang anak na babae. Agad siyang tumakbo patungo sa kawawang batang babae na nagpupumilit na makatakas mula sa mga dumakip sa kanya. Ang mga kidnappers ay sinusubukan pa rin siyang kaladkarin papunta sa van. Sa kanyang pagkabalisa, kinagat niya ng mahigpit ang isa sa mga braso ng isang lalaking kidnapper!