Kill Me Novels & Stories

"Kita mo nga naman ang pagkakataon! Sa akin ka pa rin pala babagsak... So paano? Laro na tayo? Huwag kang mag-alala, paliligayahin kita dahil ito na ang huling araw mo!" I was so scared to the point that I was trembling while crying. Kung ito na ang katapusan ng buhay ko, dalawang salita lang ang nais kong sabihin. At mas mainam ng iyon na lang kaysa ang kababuyang alam kong gagawin ni Mike sa akin. "Kill me!" ***

Paulit ulit n'yang sigaw habang tumutulo ang luha n'ya. "Shut up," mahina kong anas. "I AM THE ACE, SO PLEASE, STAY AWAY FROM HER!" "SHUT UP!" sa wakas ay naisigaw ko. "PLEASE, I AM THE ACE. JUST KILL ME INSTE—" SLASH!

At sa isang iglap, parang nawala ang lakas ng katawan ko. Dahan-dahan akong bumigay sa bisig niya, ang mundo ko ay unti-unting nagdilim habang ang huling salitang lumabas sa labi ko ay isang pakiusap. "Don't kill her..." ******* LMCD22

Dapat pala may baon akong eye drops para kunwari may luha ako. "Gusto ko ng explanation about last time. Bakit ganoon? Saka bakit ganyan ang naging itsura mo. Para kang mamamatay ng iuwi nila rito kagabi ah." sabi ko sa kanya. Bumuntong hininga siya, "It's better this way kesa ako ang nakapatay. Nagpabugbog na lang ako. Yun ang isa sa mga pagkatao kong di mo kilala, Kulit. I hurt myself whenever I get mad or else, I'm going to kill."

Pumihit ako patalikod sakan'ya bago nagsalita. "I'm an assassin. I k*lled a lot of people. But I have an exemptions. I don't k*ll those people that are loved by my loved ones. Thus, I can't k*ll you because Jacob loves you. I'll spare you and you'll work for me." And with that, I started walking away.

Walang pag-iingat kong ipinamunas ang hawak kong tissue sa kamao kong puno na ng dugo. Sinong mag-aakala na ang isang tulad kong babae ay may nakatatago pa lang isang madilim na nakaraan? Ngunit hindi ko na nais pang balikan pa ang pagiging isang Assassin ko. Yes, I'm a Assassin before. Hindi lang ako kung sinu-sino lang dahil ako ang kinatatakutan ng lahat ng nakakakilala sa akin bilang si Sierra at hindi bilang si Harper na tunay kong pangalan. Kaya lang naman ako napasok sa ganoon sitwasyon ay dahil gusto kong mahanap ang mga taong naging dahilan kung bakit nawala sa akin si ate. Ang gusto ko, sa kamay ko mismo sila mamatay. Gusto kong maranasan nila ang sakit na ipinaranas nila kay ate K

I ask myself if I did do something wrong with that guy. Because if look can kill, I would have been dead fucking on the spot! ******

tanong ni nanay Tere na kanina pa nakikinig. "They are dead. I killed him kasama ng babaeng ginagaya ni Zeym ngayon." Ngumisi ako sa sinabi niya. I knew this guy very well. He doesn't know the word mercy. Good thing, he's an ally.

Galit na Sabi ko Nakita Kong natigilan sya... Nakalas Kona Ang Tali SA paa't kamay ko.. "Y-YOU K-KILL THEM?!"Hindi maka paniwala niyang sabi "YES I FUCKIN' DID! YOU SHOULD SEE HOW THEY BEG FOR THEIR LIFES! HAHAHA ITS-----*BANG!

Bumalik ito sa pagkakaupo kaya sumunod ako at umupo rin sa katapat na upuan. "Gusto mo bang malaman kung anong klase akong tao?" Out of nowhere nitong tanong kaya tumango na lang ako. "I kill people who dare fight me. I kill them without mercy and I dismembered their body parts as one of my way punishing them. Are you not afraid?”