Kindergarten Quotes Graduation 소설 & 이야기

"Babe... ‘wag ka sanang mag-isip ng kung ano ha... pure work lang ‘to." "B-basta pupunta ka sa graduation ko ha... aasahan kita." Kahit man lang sa pinakamahalagang araw ng buhay niya ay masilayan niya ang nobyo. Pagkatapos nun, kahit hiwalayan na siya nito ay okay lang sa kanya. Doon din naman sila papunta. "I promise, pupunta ako sa graduation mo. Kahit lilipad ako ng isang araw lang basta maka-attend sa pinakaimportanteng araw sa buhay mo... I’m so proud of you, babe."

“Hindi ba malinaw? Hindi kami dumalo sa graduation ceremony niya, at nagtatampo na siya simula noon.” Noong marinig ito ng lola ko, nagdilim ang mukha niya. “Ang batang iyon! Tinanong ko siya kung kailan ang graduation niya, pero ayaw niyang sabihin sa akin. Bilang mga magulang niya, bakit hindi kayo dumalo? Sinasabi nila na ang graduation ay parang munting kasal para sa mga bata!” Binuksan ng nanay ko ang bibig niya pera depensahan ang sarili niya pero hindi niya maisip ang dapat niyang sabihin.

Totoo ngang parang meron itong magic na tila gumaan ang pakiramdam niya at nagkaroon siya ng lakas ng loob. Nang mag-umpisa na siyang magsalita ay binati niya ang lahat ng mga bisita na naroroon na inanyayahan din ng Marikit Elem School sa graduation day nang araw na iyon. Inisa-isa niya ang pagbati, nakasulat din kasi doon sa graduation program list ang mga pangalan ng mga ito, ang mga parents at graduates, lahat ng mga taong nanonood, pero una sa lahat ay sinambit niya rin ang pangalan ng Poong Maykapal. Pati na rin si DJ ay binati niya rin na nakita pang nagbulungan ang mga lumingon at tumingin kay DJ.

nakapikit na sagot ni Jianna. “If I will die, I hope you will still open you heart” She said and she let go of my hand. I closed the vid because I’m sobbing. I can’t watch this anymore. It feels like I am the one who kills you. I didn’t do anything to save you. You promised me that you will fight but you left me... Graduation Today is the day, our Graduation. Naka-upo na ang lahat ng students sa unahan then sa bandang likod naman ay mga parents. Isa ako sa mga magsasalita sa unahan since I am SBO Officer.

Sigaw ni Tita Karen— Mama ni Clouie na naka-akbay sa Mama ko. "Uy! Masarap 'yan! Basta luto ni Tita Mathelda, masarap 'yan!" Nakangiting sigaw ni Maika. "Yehey! Pagkain!" Sigaw din ng anak ko na ikinatawa nilang lahat. "Naghihintay na ang mga bisita sa bahay, hindi raw sila kakain kapag hindi dumating ang anak ko." Nakangiting saad ni Papa. Ngumiti ako at mahigpit na hinakawan ang kamay ng anak ko at sabay sabay kaming umalis sa malaking gymnasium kung saan ginanap ang graduation ceremony.

"Best memories... hmmm... lahat naman yata ay memorable sa'kin eh." "I mean, yung pinaka-memorable sa'yo?" I was fast to correct it, and instantly, her eyes went back to meet mine which unknowingly made my heart skip a beat. "Graduation," isang salita, ngunit alam kong napaka-meaningful ng momentong iyon para sa kaniya. O kahit sinong tao, ang graduation ay isa sa mga memorableng aktibidad na mangyayari sa buhay ng mga tao. "Dahil sa mga oras na 'yon, nasasabi ko sa sarili kong, 'nakamit ko na ang pangarap kong makatapos' maging ang mga paghihirap at sakripisyo ng mga magulang ko ay nasuklian ko rin ng magandang edukasyon." her voice was always been genuine, kahit galit o naiinis, her voice