Kindergarten Quotes Graduation 소설 & 이야기

sambit niya at hinalikan niya ako sa noo ko. Lumipas ang isang buwan ay araw na ng graduation ko sa elementary. Kahit wala sila mommy at daddy ay nangako naman sila na uuwi next year para sa graduation ni Kuya. “Kuya? Wala pa ba si Kuya Marcus?” nag-aalang tanong ko sa kanya dahil sabi niya sa akin sa text niya kagabi darating daw siya dito sa school. Kanina pa nga ako text ng text sa kanya pero hindi naman siya nagre-reply. Kahit tawag hindi rin siya sumasagot.

Ano na Naman kaya Ang pakana nitong lalaki na ito, pero aaminin ko Naman na kinikilig ako sa ginagawa Niya ngayon. " Bes Ang swerte mo Naman" wika naman ni Jenifer. " Manahimik ka tingnan mo din si Shaun may dala pang chocolate" wika ko Naman. Agad namang may bumangga Mula sa likuran ko dahilan upang madistract ako. " Tabi nga kayo, this is a graduation ceremony Hindi landian ceremony" wika naman ni fin sakin. " Sabihin mo nag seselos ka dahil Hindi ka binigyan ng bulaklak" wika ko Naman habang iniinis Siya.

Farewell to you my friends We'll see each other again Don't cry 'cause it's not the end of everything I may be miles away But here is where my heart will stay With you, my friends with you Yesterday's a treasure, today is here Tomorrows' on it's way, the sky is clear Thank you for the mem'ries of all the laughters and tears And not to mention our doubts and our fears The hypertension we gave to our peers It's really funny to look back after all of these years Farewell to you my friends We'll see… Matapos naming sabay-sabay na kantahin, ilang sandali kaming naghintay at isa-isa nang tinawag ang mga pangalan ng mga studyante. Upang tanggapin ang certification na katunayan na nakatapos na kami

Lumiwanag kaagad ang kaniyang mukha nang makita ang maliwanag na mukha ng kaniyang anak. “Daddy, tomorrow is my graduation day. Ikaw, ako at si mommy.. sabi ni teacher, lahat tayo ay pupunta ro’n..” Nahirapan pa ito nung una pero sa huli ay nabigkas naman nang maayos ang mga salita. Napa-wow silang pareho ni Francesca dahilan para lumapit kaagad rito ang ina. “Galing naman nang magtagalog ng kuya namin..” natutuwa niyang saad sabay pisil nang bahagya sa pisngi ng anak.

Kahit kailan ay hindi nagpabaya sa pag-aaral ito. Kaya laging top student, simula noon hanggang ngayon. Kahit nga sa senior highschool ay kilalang-kilala ang kapatid niya sa talino at gwapo. "Hayaan mo na 'yang Kuya mo. Malapit na ang graduation niya kaya busy lagi," hinawakan siya ni Grace sa kamay at inuupo. "Kumain ka na." Umupo naman siya. "Nga pala, anak. Bago ang graduation ng Kuya Dex mo, magpicnic muna tayo sa park. Ang tagal na nating hindi nakapupunta roon."

Malapit na ang graduation at napagpasyahan din nito na sabihin ang tunay na nararamdaman kay Miles nun. "Miles, pagkatapos ng graduation ay magkikita tayo sa garden dahil may sasabihin ako sa 'yo." Napatingin naman si Miles sa kanya at napangiti. Yung ngiting makakahulog sa kanya araw-araw. "Ngayon mo na lang kaya sasabihin sa akin may pa-meet up ka pa ha." "Gusto ko pagkatapos ng graduation ko sasabihin sa 'yo. Importante ang bagay na 'yun. Dadalo ka, 'di ba?"

I also like to design, mga simpleng disenyo dinadagdagan ko upang patingkarin. Natapos ngayong araw ang mahalagang araw para kay kuya. Ngayon ang graduation nila at graduated siya bilang Cum' Laude. Taas noo sila mama at papa sa paglagay ng parangal kay kuya. Naluluha rin ako habang minamasdan sila mama at papa sa stage. Maraming bumati kay kuya at hindi maiiwasan na batiin siya ng mga kabarkada nilang babae.

nag uumpisa na po tayo ng kwento Nina Blue at Aya. sana Po ay magustahan nyo eto at susuportahan nyo Hanggang sa huli.☺️ Aya's POV I just got home from school. Finally, somehow, I managed to deliver my speech well and I graduated from K to 12.Thank you for giving me this wonderful day, Lord. Even though no one attended my graduation except my cousin, I know you're there to guide me. Even though Lola isn't here, I know she's happy for her only grandchild.

"As we move forward, let's remember that our worth is not solely determined by the labels we carry but by the impact we make on the world. Each one of us has the power to contribute something unique and valuable, and it's the diversity of our strengths and experiences that makes our collective journey richer." Avril then took a deep breath, my gaze sweeping the audience. "I want to take a moment to address someone special, a friend who couldn't be here with us today. She faced challenges that seemed insurmountable, and graduation became an elusive dream. To you, my dear friend, wherever you are, I want you to know that your journey doesn't end here. Life is unpredictable, and success takes m

“But listen… even if I’m not there, you’re not alone. I’m proud of you, and I believe in you. Always.” Sandaling natahimik si Kienna, marahang napangiti. “Thank you, Oliver.” “Get some rest,” sabi nito. “You have finals soon, and malapit na ang graduation mo. Don’t waste your energy on people who don’t matter.” “Okay,” bulong niya, bago tuluyang ibinaba ang tawag. Pagkatapos ay humiga siya, pinikit ang mga mata, at inalala ang huling sinabi ni Oliver tungkol sa graduation.