Kindergarten Quotes Graduation นิยาย & เรื่องราว

tanong ko agad nang hawak ko na ang cellphone. "Bukas anak.” “Talaga ho? Sige hihintayin ka namin dito bukas.” “Pasensiya na anak ha? Hindi na kita nasabitan ng medalya.” “Ayos lang ‘yon Dad, naiintindihan ko po. Nandito naman si Mommy e.” “Ang galing talaga ng ate ko ah. Mana lang sa Daddy!" "Oo naman, pero Dad, dapat sa graduation ko, andun ka ha."

Alam kong malayo pa ang lalakbayin namin pero sigurado akong hindi siya mahihirapang abutin ang pangarap niya. ".... I want to remind all of us that we can always do more, so why settle for less? Let us always strive harder. Maybe our grade will not define our future, but it will show how ambitious we are. It is free to make a dream, but it will cost a lot of energy to reach it. Let us not waste our energy; time will not stop waiting for us. Let's make everyone proud. No, make yourself proud of yourself. I can do it, and you can do it. I hope the next time we meet, we are already bragging about what we have achieved. So, my fellow graduates, congratulations to all of us for passing another s

Sinong hindi matutuwa kapag alam mong nasuklian ang mga pinaghirapan mo? Hindi lang ikaw na estudyante ang magiging masaya at proud sa graduation niyo. Pati rin ang mga magulang mo syempre. Hindi mawala sa isip ko iyong mga ngiti ni mama at papa habang naghahanda kami para pumunta sa school. Buti na lang n*****i na sila. Ang akala ko ay magtatagal ang away nila pero nakakatuwa na naresolba nila iyon kaagad.

Sobrang sakit makita na nasa ganitong estado ang ama niya. “A-Anak… P-Pasensya k-ka n-na m-mukhang h-hindi na naman m-makakapunta s-sa g-graduation m-mo s-si D-Daddy. Huwag k-ka sanang m-magtampo, i-ikaw n-na ang b-bahala sa m-mom a-at k-kapatid mo. I-Ikaw l-lang a-ang pag-asa n-nila. L-Lahat ng tinuro k-ko sa iyo ay sa-sanay baunin at s-sundin m-mo. P-Pasensiya ka n-na at…”

Jake turned to his mother, “Thanks Mom!” “Well, this time mukhang nakapag decide na din naman kayo eh!” Tinapik niya si Jake sa balikat at niyakap. Pagkalipas ng dalawang taon....... Nasa school kaming lahat naghahanda na para sa graduation ceremony. Mag-aayos muna ako bago mag start ang graduation. I went into the comfort room first to use the washroom and to freshen up. I closed the door behind me, washed my hands and retouched my makeup. On my way out, I was pushed back inside.

Walang tawag mula sa Paris. Walang message mula kay ate. Nag-scroll ako sa gallery ko mga luma naming larawan. Nandoon pa rin ang picture namin noong graduation niya. Yakap niya ako sa balikat, habang ako naman nakangiti sa camera. "Ikaw ang susunod," sabi niya noon. "Pero huwag kang magmadali." Napangiti ako, pero sandali lang biglang may kirot na sumiksik sa dibdib ko.

Sino ba naman ako para maalala niya kung ang gaganda ng mga nakapaligid sa kanya. “Ayusin mo nga yang mukha mo, parang hindi ka gagraduate ng valedictorian ah. Ngumiti ka kahit konti. Para kang namatayan diyan. Sayang ang ibinayad ko sa nagmake-up sayo” sita ni inay sa akin habang nakapila na kaming lahat para sa graduation march. Suot ko na ang toga ko. Ewan ko ba, dapat masaya ako ngayong araw na ito kagaya ng ibang mga estudyante, pero kahit anong pilit ko ay hindi ko magawang ngumiti hanggang sa magsimula na ang graduation march.

-Hariette- Time flew by so quickly that I could barely keep up. Before I knew it, the day had finally come. It was our senior high school graduation. Mine and Justin’s. It felt surreal, standing on the edge of a moment we had both been waiting for, a moment that marked the end of everything familiar and the beginning of something entirely new.

Yaya ni Rain at pumunta na sila sa harapan ng stage para umupo at sinimulan na ang graduation. Right after of some things did in our graduation. They called me in front of them to give a short inspiring message. Kaya umakyat na ako ng stage. I felt my heart pumping so loud but I need to be calm in front of them. "Honestly. I still can't believe that this moment will come." I began. "The day I was still dreaming. But now. My dream came true. We should never give up on our dream even the obstacles and struggles in life weaken us." I said slowly.

pagbibiro ni Kael. "Naku! Hindi mangyayari iyon. Mabuti pa ay magpahinga ka na. Congratulations na lang sa iyo dahil baka hindi na kami makatawag sa sobrang abala mo sa darating na graduation mo," pahabol na sabi ni Esther.