Kindred の小説・ストーリー

"You aren't ready yet. Could you live on your own? It's not that easy." I reached for her hand. Maraming posibilidad na mangyari. I don't even know if I be able to stand on my own feet. Haven't have an idea how to raise a child, how to be a mother either. Paano ko malalaman kung hindi ko susubukan, hindi ba? Mom will understand me, as well as Ate Crisell. "I'll be fine," I assured her. "But I warn you, it's a secluded Island. You have to live as a normal person there. No malls, bar, or kahit anong mga bagay na kinalakihan mo," aniya na may pag-aalala.

CHAPTER 37 CINDY’s Point of View Hindi si Daniel. Guwapo at mukhang maganda ang hubog ng katawan ng lalaki ngunit putol ang isang paa. Ngumiti ang naka-wheel chair. Nginitian ko rin siya. "Sa wakas nagkita din tayo Cindy," magiliw niyang bati sa akin. Nagtataka ako kung bakit kilala niya ako. Matipid na ngiti lang ang iginawad ko sa masaya niyang pagbati sa akin.

biglang tanong nito sa kaniya na ikinatigil niya ng pagsubo. Napahigpit ang hawak niya ng wala sa oras sa tinidor na hawak niya. Sa tagal niya sa ibang bansa ay hindi sumagi sa isip niya na magkrus man lang ang landas nilang muli ni Noah dahil sa lahat ng tao ay ito ang unang- unang ayaw niyang makita. Hinding- hindi siya papayag na makita nito ang mga anak niya. Hinding- hindi. “Kath…” untag sa kaniya ni Silvia na ikinagulat niya at pagkatapos ay napalingon rito.

Kaya pala iba ang nararamdaman niya noong kaharap niya ang bata labing limang taon na ang nakaraan. "Paano mo nalaman?" "Sinubukan kong puntahan kung saan nag mula si Andromeda sa tulong ni Poca. Hindi pa man kami nakarating sa mansion, narinig namin ang dalawang sorciere na nag uusap tungkol sa pag kitil sa buhay ni Andromeda at ang pag lalagay ng protective barrier sa sagradong kwarto ng kanyang Ina. Dahil ang kanilang kapangyarihan at natatanging ganda ay nagmumula sa kapangyarihan ng Diyosa."

Kinuha ko ito at dahan-dahang binuksan. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan pero patuloy ko pa rin itong binubuksan at inilabas ko ang mga papers na nandoon. Nabasa ko sa isang papel ang napakalaking words na… ‘’CERTIFICATE OF ADOPTION’’… Hanggang sa makita ko ang pangalan ko doon… ‘’JARIA VENTURA SANTILLAN’’ Napalunok ako sa nabasa ko.

“Dahil kapag nakatingin ako sa’yo, baka hindi na ako makalingon.” Parang bumalik sa akin ang lahat ng init, lahat ng kaguluhan na pilit naming nilimot. Hindi kami nagsalita, ngunit ramdam naming pareho—ang gabing iyon ay puno ng panganib, ngunit mas lalo itong nakakaakit. Flashback — Mansion, Dalawang Buwan ang Nakalipas Sa isang maulan at malamig na gabi, nagtagpo kami sa lumang library.

Nagkatitigan silang tatlo, kaya ayaw ni Caridad na mabanggit ang pangalan ng babaeng halos kilala ng mga nakatira rito sa Village dahil kapag nababanggit ang pangalan nito sa loob ng Mansyon ay nagpaparamdam ito. Kumapit naman si Karen sa kanya, matalim ang tinging ipinukol niya sa kanyang anak. Nagtungo agad si Linda sa silid kung saan narinig nila ang ingay, likas na talaga itong matapang at tila sanay na sa mga nangyayari rito sa loob ng Mansyon. "Wala namang nabasag, maglinis na tayo." Walang emosyong sabi ni Linda sa kanila ng makalabas ito sa silid.

Kapag kinalimutan niyang bilhin ang pinapabili nito ay tiyak na katakot-takot na sermon ang maririnig niya hindi lamang mula kay Lucy kundi maging sa ina nito at nakababatang kapatid na si Luna. Ang buhay ni Cindy ay maihahalintulad niya sa buhay ng sikat na kuwentong pambata na Cinderella. Katulad kasi ni Cinderella na may stepsisters at stepmother na nang-aapi rito ay may dalawa naman siyang pinsan at tiyahin na madalas ding mang-api sa kanya.

I therefor knew na may mababait at approachable rin pala akong kapwa tenant dito sa lugar. I talk to the family Youngster who lives on the second floor. Mr. And Mrs. Youngster have two children whom they named Farrah and Timothy. I enjoyed talking to them about family matters even though I don't have one. Cindie also introduced to me the Vamir Brothers. At first, I was so shocked at the five mysterious and weird men in black. But as time goes by I find them hot and undeniably handsome. Crush ko si Jack sa magpipinsan.

Ang Paghahasik ng Anino sa Isla Amihan Ang hangin sa labas ng marangyang penthouse ni Winston Lawrence ay tila nagpapahiwatig ng nagbabadyang panganib. Ngunit ang malamig na simoy ay walang-wala kumpara sa apoy na nagliliyab sa kanyang puso nang makita niya ang imahe sa komunikasyon screen: si Sarah Jane, nakatali sa isang sinaunang pedestal, at sa likod niya ay ang nakakapanindig-balahibong ngisi ni Kaiser. Ang pangalang Kaiser ay isang sugat sa kanyang alaala—ang taong minsan niyang pinagkatiwalaan bilang si Janus, na ngayon ay naglantad ng kanyang tunay na anyo bilang isang nilalang ng kadiliman.