King In King's Cup นิยาย & เรื่องราว

Sa loob ng kalahating oras ay dumating ang balitang nahanap na ang salarin sa pagkawala ng isa sa kanyang singsing. King Kleester, the one and only ruler of Kingdom of Asteria believes that he is different. Sumilay ang ngisi sa mapula't makapal niyang labi. Tumingin siya sa malaki at gintong baso niya na puno ng red wine. Foolish people, he thought. A royal crown sits upon his head like a boat stuck on a stream in one place. Nakakasilaw tingnan ang ginto niyang korona na halos mapuno na ng mga dyamante at mukha rin itong mabigat.

Bukas ang pintuan ng dalawa, dinig ko ang pag-uusap nila, at mukhang masaya sila kaya hindi na ako dumaan. Naghihiwa ako ng sibuyas nang pumasok si King sa kusina. "Coffee, gusto mo?" alok ko. "Ako na lang. May ginagawa ka." "Okay lang. Magkakape rin kasi talaga ako." Malamig dito kaya kailangan ko ng kape talaga. "Okay." Naupo siya sa high chair sa gilid na nagsisilbing mini-bar counter sa kusina. May mga alak din doon kasi. Pero may bar kami dito, nasa dulong bahagi malapit sa garden.

Hanggang sa dumating ang oras na pinakahihintay ng lahat ng mha staff. "Good afternoon everyone. We are here to gather for our upcoming events for Valentine's Ball. Hindi na ako magpapaligoy ligoy pa, aware naman rin siguro kayo sa every year na King & Queen for the night. At ang tatanghaling King & Queen ay mananalo nang 500,000 pesos." ani ng boss ko..

Ako ang apoy na hindi niya kayang iwan. Pero habang hawak ko siya, I couldn’t ignore the truth. Every victory he won chained him deeper into this life. And now, he wasn’t just Damian. He was the king. A king crowned not with gold, but with shadows and blood. “Damian,” bulong ko, luha kumukulong sa gilid ng mga mata ko. “What happens now?” He pressed his lips to my temple, his voice low, dangerous, final.

Hindi ko kayang isubo ng buo. Nakita niyang nahihirapan ako kaya hinila niya ako. 'You don't have to do that, Queen,' Bigla niyang inikot ang posisyon naming dalawa, ako na ngayon ang nasa ilalim niya. “The queen must never bow down to anyone… but the King does bow to his Queen.”

"Omg, siguro ipapahiya siya ni King. Hindi naman kasi sila bagay, mas bagay kami." "Hala, ano kaya ginawa niya kay king at ganiyan ang mukha niya? Mukhang galit na galit si king..." Iyan ang ibang naririnig ko, marami pa silang sinasabi pero palihim na lamang akong umirap. Kailangan ba sila bubulong sa isa't isa na hindi ko maririnig?

Nakuha ng malamig na boses ng Hari ang atensyon nila. "Geez! Ilang buwan ko lang siyang hindi nakita, ang laki agad ng pinagbago niya." Mahinang sabi ni Raya habang kinikiskis ang palad sa nangilabot na braso. "Sino siya?" Bulong ni Keizler na katabi ni Raya. "Maleferian King," sagot ni Raya. "Did you mean, the young king crowned in history?" Napangiwi naman si Raya ng makita ang tila kumikislap na mata ng lalaki.

Nasa kama sila’t nagsisimulang humawak ang kamay nito sa kanyang dibdib. “Napakatagal kong hinintay na maramdaman uli ang pagmamahal mo sa kamang ‘to.” Tinatablan si King nang init dahil na rin sa nainom nilang blood wine, ngayon na lamang uli siya nakainom no’n kaya siguro mas malaki ang epekto. Hinalikan siya nito at tumugon naman siya.

It would’ve been better if Knoxx really is there but then again, maybe, with the impending heated conversation she just knew would happen between her and the king, mas mabuti na rin na wala ito roon. Hindi agad nagsalita ang hari nang sila na lang dalawa. Bagkus ay muli nitong pinulot ang crystal glass na nasa table nito at pumihit paharap sa isang malaking painting ng isang map na nasa likuran nito.

"The king owns her, and that is me," at ang hahadlang sa pag aari ko ,pababagsakin ko kaya don't mess up with me because I'm fucking billionaire.! "Silver Jay King"ang king ng buhay ni " Heart Dela Cruz", enjoy reading tnx votes and comments if you like*^^* prolouge heart pov