Knife With Blood Novels & Stories

Sinalubong niya ang katunggali niya sa ere. Sabay silang bumagsak sa ibabaw ng mga bangkay. Parehong nanlilisik ang kanilang mga mata at patuloy na naglalaban ang mga ito. She made a smile while Sathania was spitting blood. The red liquid touched Hasumi's white tube. "H-Hayop k-ka," nahihirapang sabi ni Sathania. Hasumi pulled her sharp knife that was buried in Sathania's flesh.

Baka siya pa ang sisihin nito na nakialam siya sa isang away na hindi naman siya kasali. Lucian swerved to the side and threw a skewed slash at the man's hands. The man's hand was still around the grip of his knife, but he stared in disbelief at his pinky finger, which was laying on the ground. Nabitawan nito ang kutsilyo sa gulat. Siyam na lang ang daliri nito. More blood. Damn. Lucian didn't waste any time staring, instead charging in with his blade pointed at the man's throat to shorten the distance.

bulong ko sa kanya. The knife is an inch away from his eyes that it might poke it the very second he made a wrong move. Nang hindi pa ako makuntento sa mata niya at lumipat ako sa labi niya. "You forced your lips to my wife's body. I should tear this apart." Hiniwa ko ang labi niya sa gitna at umagos doon ang dugo niya kasabay ng malakas niyang sigaw.

Nagngangalit ang mga kalamnan ko sa nakita ko. Kinuha ko ang malaking combat knife ko at umatake. I grabbed on of the scientist's neck and slowly tear his flesh. He was shouting but my eyes were burning with anger right now " You have no right to tamper human bodies you animal." Sabi ko habang iniikot ang nakatusok na kutsilyo sa leeg nya. Bumulwak ang dugo nya. At ilang segundo pa ay nalaguta ito ng hininga.

Tumama ang kutsilyo sa kanyang mga binti, at bumulwak ang dugo mula roon. Umalon nang malakas at nawala ako sa balanse. Josh took the chance to kick my hand holding the knife. Nawala iyon sa kamay ko, nang dambahin ko at saka namin pinag-agawan ang patalim. Both of us are now holding it! Hindi nagtagal, ang Viper Turf War ay nababalot sa pulang-pulang dugo. "Ahhh!" With determination, Josh struck back, the knife flashing dangerously close to my shoulder. Humiwa iyon sa palad ko. Agad akong nag-react, siniko ko ang kanyang panga habang nagngangalit ang mga ngipin sa sakit.

Palagi siyang may pakiramdam na may utang siya sa kanila, kaya heto na, isosoli na niya ang buhay na 'yon. Isang malamig na liwanag ang kumislap sa kanyang mga mata. Sa gitna ng sigaw ni Ranna, may isang kamay na biglang dumakma sa fruit knife bago pa ito tuluyang tumusok sa katawan niya. Yung kamay ay tumama sa matalim na dulo ng kutsilyo, at rinig na rinig ang tunog ng balat na napunit. Dumaloy ang dugo sa kahabaan ng blade.

Yumuko ako at tinignan siya, nilapat ko ang aking kanang daliri sa kanyang ilong pero wala na akong madamang hangin man lang. Patay na siya. Napatayo ako sa gulat at humakbang patalikod sa kanya. Bakit? Gusto ko siyang patayin pero hindi sa ganoong karahas, wakwak ang kanyang katawan at nagkalat ang mga laman-loob niya. Para siyang pinahirapan muna bago pinatay. Napasigaw ako ng makita si Blade, maging siya nandito rin sa panaginip ko. Yumuko ako sa kanya at tinignan ang kanyang mga mata, nahihirapan na siyang huminga.

He pushed the knife more, smirking at her when it cuts her palm even more. The moment Ahrio saw everything, his control and patience splintered. Seeing her blood dropped on the ground made him see red and there was no way of stopping him when in one quick move, he came behind the man, held his head and twisted it, breaking it in one single move. His body fell into the ground with a thud, his eyes still widely open.

Ang delubyong panghahawakan niya sa bawat araw na darating hanggang sa malagutan ng hininga. Ang katana na iyon, simula noong turuan ako ni Kuya Brent na gumamit no’n, parang sabik akong dalhin ito palagi at makapaslang. Gusto kong makakita ng dugo sa mga taong nasasaktan ko. Siguro nga, it’s our blood.

Blood dripped through the wounds. Napangiwi si Kyre sa sakit. Kyre made a quick response, but Mae manage to avoid the blade .It almost cut her nose. She fell off to the floor. Kyre was wounded but he doesn't care at all. He swayed his sword and hit Mae's cheek. She felt the red liquid on her cheeks.