Hand Knuckles Weapon Novels & Stories

Una, ang combat daggers—manipis, matalim, at kayang pumatay nang walang ingay. Pangalawa, dalawang handgun na may silencer attachment. Pangatlo, sniper rifle na may high-powered telescopic sight. Hindi rin mawawala ang ilang grenades, isang pares ng smoke bombs, at ilang kunai na tinuro pa sa kanya ni kuya maverick noong teenager siya. Ilang sandali lang, puno na ang mesa ng mga armas. At habang isa-isang nililinis at ina-assemble ni Katey, tahimik na dumaloy ang mga luha sa pisngi niya.

pangongontra ko. “Not necessarily. May baril ka nga kanina e, nagamit mo ba kung naunahan ka na at close contact na? Di na hindi?” “Sabagay,” sagot ko. “Yung sinasabi kong natural weapons ay matatgpuan mo lang sa iyong mga kamay. These includes knife edge of your hands,” Ipinakita niya kung paano iyon gawin sa akin habang iniisa-isa niya, “fingers folded at the second joint or knuckle, the protruding knuckle of your second finger and the heel of your hand or even your elbows. Ngayon kung naka-lock na ang iyong mga kamay at free pa ang iyong mga paa, use them in your advantage. You can use your boot, knees and of course your teeth. Attacking is a primary factor,” pagpapatuloy ni Russel at kah

"I di-did it…Le-Let me—" Mabilis niyang binunot ang baril na nasa likuran matapos alisin ang suot na gold brass knuckles at walang pag-aalinlangan na ipinutok sa dibdib ng lalaki. Tatlong sunod-sunod na putok ang pinakawalan niya. "Your only choice is death."

Once we had reduced their numbers and they ran out of bullets, they drew their weapons from their backs: daggers and kunai. Tss. Binalik ko ang sariling baril sa holster saka kinuha ang dagger. May natitira pang isa o dalawang bala sa aking baril kaya binalik ko ito sa lagayan magagamit ko pa ito mamaya.

Ilang sandali pa'y ilang mga tao ang naroon ang nagkatinginan ng makahulugan, at bigla-biglang humugot ng balisong na nakatago sa kanilang mga belt. Hidden Palace strictly prohibits the carrying of any type of deadly weapon such as guns and knives. Hidden Palace has been in business for a long time and has always valued their reputation, so they do not want to be tarnished by the death of their client. Kaya ang ibig sabihin lang niyon, ang mga taong may dalang balisong ay inupahan ng palihim. The next moment, the men holding knives approached Knives and stabbed him, but two men in black appeared in front and defended him.

Tumambad sa amin ang napakaraming samo't saring armas; baril, knives, bombs bulletproof vests, machete lahat ng pwedeng gamiting armas, name it, she have it. "Choose whatever suits you!" Kumuha ito ng 9mm GLOCK G17 at nagsuot ng vest. Naghubad ito ng damit sa aming harapan at hindi handa ang ekspresyon naming dalawa sa makinis at maganda pa ring hubog ng katawan ng doktora sa kanyang edad. Tanging bra at panty na lang ang naiwang saplot nito at napa ngisi na lang sa kami sa isat isa ni Walter.

Matapos mapatumba ang lalaki agad namang na agaw ni Kelvin ang baril ng lalaking sumugod sa kaniya. “He know how to use, short or long hands. Sharpshooter to be exact, kahit nakapikit walang daplis.” Nakaakyat na si Kelvin sa ikalawang palapag at ito na ngayon ang gumagamit ng armalite na nagpapaulan ng bala sa mga kalaban. “He’s a greatest fighter! A sharpshooter and also a great swordman! In short... He's good in everything!”

At doon, lumitaw ang isang sandata. Isang sibat, mahaba at makintab. Ang dulo nito’y hati—isang talim na bughaw, isang talim na ginto, at sa gitna ay kumikislap ang itim na apoy. “Cass…” halos hindi makapaniwala si Nathaniel. “You… forged a weapon of the bonds.” “Perfect,” wika ni Kael, na ngumiti sa kabila ng panganib. “Then let’s use it to tear that thing apart.”

Ang kaliwang kamay ni Donald—na nakatago sa mata ng lahat—ay biglang pumindot sa isang nakatagong uka sa pader. Pagkatapos, isang itim na handgun ang lumitaw at lumapag sa kamay niya. Habang patuloy siyang sinugod ni Quinn nang nakataas ang espada, ngumisi siya nang mabangis habang tinapat niya ang baril sa pagitan ng mga mata niya.

Underneath the polished wood was a small, hidden compartment, barely deep enough for a hand. It was empty. Pero sa isip ko, hindi na ito bakante. I imagined a blade. A thin, sharp stiletto with a black handle. The kind that could slide between the ribs of a man while he was distracted by a kiss. I imagined hiding a wire, or a vial of the poison I had heard the senior mistresses whisper about. This is it, I thought. My first secret within the Sanctum. I carefully pressed the floorboard back into place and wiped away the dust. My heart was racing, but not because of Julian’s touch. It was because for the first time in three years, I felt like I had a weapon.