Kuya Kuya Novels & Stories

ALEXIA POINT OF VIEW “Kuya Hotbrew” ang tawag ko sa bagong barista sa café sa kanto. Diyos ko, parang lumabas sa Korean drama 'yung itsura. Tall, maputi, may dimples, at parang lagi siyang bagong ligo. Kahit kape lang binili ko, feeling ko Valentine's na. Nagpapasweet pa talaga 'yung mokong, nag-drawing ng heart sa foam ng cappuccino ko.

Hello, Kuya! [Yes, Baby, any problem? May umaway ba sa'yo diyan?] "Wala po Kuya, kasi... [Kasi?] "May naghahanap po sa'kin dito sa room, sabi mo po tawa— [SHIT! Wait for me and don't talk to them!] "Ha? Ku— [Wait for me] "Kuya Bre— *toot*

DALIA POINT OF VIEW "Wait a minute friend, is that your kuya? Ohh, look what he is doing here? Is he? Wait??? Is that the new??? 'Yung bagong labas na kwentas! Ohh my! It's worth a billion!" hindi makapaniwalang aniya sa akin ng kaibigan kong si Zea. Maayos kong itinuon ang mata ko sa hawak hawak ng kuya ko. Hindi nga nagkakamali si Zea. Marahan akong napangiti at itinaas ang kilay.

Sandali itong tila may tiningnan doon bago iniharap kay Lalaine ang isang picture. “This is your Kuya Kairi. He's the eldest. Strikto si Kuya Kairi mo at medyo masungit, pero malambing s'ya at maunawain. And the second one is your Kuya Keiji. Napaka-pilyo ng kuya mong 'yan pero sweet siya at maaasahan,” nakangiting pagpapakilala ni Kenji sa dalawa pa niyang anak na lalaki.

Ang bango, bagong ligo. “Where’s your kuya?” “He’s talking to mama Zeym.” Oh. Kamusta na kaya sila ni kuya sa ibang bansa? “Mama, this is weird. Kuya’s real mama is mama Zeym, and you’re my mama, but how come that you and mama Zeym are friends?” Somehow, nakikita ko ng itatanong ito ni Kua sa akin. He’s curious maybe bakit nga ba kami magkaibigan ni Zeym kung medyo complicated ang set-up namin.

Mga abnormal talaga 'to minsan. Si Kuya Van at Kuya Liam, nagpipigil ng tawa na nauubo ubo pa. Si Kuya Kie parang hindi na nakayanan kaya tumawa na'ng malakas. Si Louie naman nakabusangot at salubong na salubong ang kilay. Si Kuya nakangisi lang. "Ahm! Alis na ko Kuya. Kakain ako mamaya may bibilhin lang ako," paalam ko sa kan'ya. "May ipapabili ba kayo?"

“Ikaw?” “Busy. Sunod-sunod meeting. Pero maganda rito, hon. Sayang nga hindi ka sumama.” Napatingin ako kay Luna. Hindi ko alam kung napansin ni Kuya ang bahagyang paghinto ng mukha niya. Ako, oo. “Akala ko wala naman akong gagawin diyan,” mahinahong sabi niya. Tumawa si Kuya, hindi napapansin ang talim na nakatago sa lambot ng sagot niya. “Oo nga naman. Baka mainip ka lang. Bryden, nandiyan ka?”

"Gusto ikaw, Kuya!" Kitang-kita ang pamumula ng tenga ni Akiro. Hindi na niya na matago ang ngiti niya. "Ganyan mo ba talaga kagusto si Kuya? Sige, kapag lumaki na ako at magkaroon ng work, sa'yo ko ibibigay lahat ng pera ko, okay ba 'yon?" Mabilis na tumango si Kira. "Opo! Bili po cake, marami!"

I only hummed as a response to him, not knowing what to say anymore. "So, how was working with Kuya? Hindi ka ba niya pinapahirapan? It might not look like it, but he's actually a perfectionist and is very keen on his job at the hacienda. He can be very intimidating at times, and he could also be an asshole as well."

Tugon ni Kuya habang nagmamaneho. I barely heard what Kuya said dahil ang ingay nga ni Mia sa telepono. Kung ano-anong dinadaldal niya, kesyo bad breath daw yung na-meet up niya na guy, feeling niya beki rin kaya nilayasan niya nalang. I don't know kung totoo yon but I doubt it. Mia is one of the kindest, most sensitive person I know. Kahit gaano niya pa hindi kagusto ang isang tao ay pinapakisamahan niya pa rin ito, yon ngalang kapag nakatalikod na yung tao sobra na siya kung mang-rant.