Kwento Alamat นิยาย & เรื่องราว

"Kailangan lang.. please naman.." "Hindi ko nga pwedeng sabihin, na sa 18th Avenue na siya nakatira, building 2, unit 10B, kasi kay bruno yung 10A. Hindi maaaring malaman ng kahit na sino, lalo ka na. Ayokong mapagalitan ako ni sir." "Ah, ganon ba? okay salamat," nginitian ko siya. "Sige, aalis na ko. Wag mo na akong kukulitin ha?"

Ayoko ito malagay sa alanganin at hindi ko maitatago ang pag-aalala kong nararamdaman para dito. Hindi na ako nakapagpalit pa ng damit. Pumara ng taxi, at binigay ko dito ang address. “Sa lumang kapilya ang address na ito. Medyo malayo na ito Ma’am. Ano ang sadya niyo roon? Balita ko kasi hunted na masyado ang lugar na yun.” “Ayos lang po Manong. Kailangan na kailangan ko po kasing pumunta riyan. Kahit magkano po, magbabayad ako basta hatirin niyo ako sa address na yan.”

malumanay na nakayukong sabi dito "Buti nakakauwi ka pa sa inyo kahit di mo alam ang address niyo" "Wait lang po..tatawagan ko po yong kaibigan ko" sabay kalikot ko sa cellphone ko ayon na nag ri-ring na "please carla sagutin mo" natupad naman agad ang dasal ko "thanks god" "Hello Lexien bakit?" boses na parang kakagising lang "Sorry na istorbo kita ha, ano kasi.. tatanong ko lang sana kong anong address natin hehe"

Tanong ko sa matandang nakasalamin na mukhang may ari nong karenderya. "Ay, Oo, Coron-Busuanga road, dito 'yon, e. Pero papasok pa yata 'yan, malapit 'yan sa dagat." Aniya habang ineeksamin ang dala kong papel na may nakalagay na address tulad ng nakalagay sa titulong dala ko.

"Okay ka lang? Namumutla ka." Tumango lang ang dalaga. "Okay." Saka niya lang pinakawalan ang pinigil na hininga nang bumalik na sa harap ng manibela si Hector. "Saan ka nakatira?" "Sa Tondo." "Kailangan ko ang complete address mo para sa GPS." "Ah, okay." Sinabi niya kay Hector ang address na itinipa naman nito sa GPS screen sa harap ng dashboard. "Let's go."

tanong ng taxi driver, at natigilan ako. “Ahm… ano po? Sorry, hindi po ako marunong magcebuano.” kagat-labing sagot ko. “Saan po kayo bababa?” pag-uulit niya. Sinabi ko na lang ang pangalan ng school. Hindi ko pa rin kasi kabisado ang address ng bahay ni Josh. Pagdating sa bahay, agad akong nagbayad sa driver at pumasok sa loob. Hinanap ko siya sa buong bahay, pero wala siya. Siguradong nasa kuwarto niya siya.

Umupo na ko sa driver seat at nilingon siya para tanungin saan ang address niya. "Sa Campbell Condominium" Hindi ako nagulat sa sinabi niyang lugar dahil kilala ko yun pero mas nagulat ako ng makita ko ang mukha niya. Si Watanabe!!!! Yawa gago hoy!!!! Bakit? Anong nangyari? Ang pogi niya!!! Kalma muna Cel kalma lang!

“Si Tita ko po. Nag-aalala kasi siya sa akin pero may maid naman daw doon. Ayaw ko doon pero ayaw ko po na mag-aalala si Tita.” “Dito ka,” bigla niyang sabi. Parang may kalaban na hindi papayag na hindi sa kanya maiiwan si Kai. “You’re staying here with me. Not to some stranger’s house.” “Okay po. Sunduin mo ako po bukas. Nakatira kami ni Tita ko sa Street 2, Formalejo Residence Apartemnt Number 8…” Agad niyang tinandaan ang kompletong address na sinasabi ng bata.

“Quantum Apartments, Lot 8 Block B, Aguinaldo St., Diliman Quezon City.” Isang address ang ibinigay ng lalaki at nang mabasa ang pangalan ay nakagat ni Felicity ang pang-ibabang labi. Quantum Apartments, pangalan pa lang, alam niyang mahal ang renta sa lugar na ito. Lihim s'yang umasa na sana ay sa mas cheap na apartment na lang ito naghanap ng mare-rentahan. But since naroon na ito, wala na siyang magagawa kundi sumang-ayon. Isa pa, bumilib siya sa lalaki dahil napaka-efficient nito sa pagdedesisyon kung saan sila dapat maninirahan.

-=Ang's POV=- Tahimik lang ako habang hinihintay na matapos si Ram sa pagsulat ng naturang address pati na din kung paano ang pagpunta doon dahil ayon dito ay medyo tago ang lugar na iyon sa Batangas.