Kwento Ng Buhay Ko Novels & Stories

Biglang nanakit at nanghina ang aking katawan, hindi ko alam ang gagawin. I end up watching Kent fighting with monster Leo until my eyes shuts down. ~ 🖊 author_mj

Ganitong ganito kami, magulo, maluku, pero masaya. "You really are meant to be huh? Extra lang pala talaga ako sa buhay mo." Aniya niya ng maikwento ko sa kanya ang tungkol sa pagkawala ng mga ala-ala ko maging ang pagbabalik nuon ng naaksidente ako.

He prayed for her and wished that she would have an amazing life ahead of her. However, it seemed like fate wasn’t on her side and she ended up having a miserable life after she was adopted. Her stepmom and stepbrother used to starve her or leave her alone as she cried for a long time and ended up getting sick but they never took care of her. Luan used to visit her from time to time and was hurt after seeing all that and decided to get the powers to interfere in the human world. He wanted to help her at any cost and it seemed like he finally got the motivation to live on, to finally get better and fight for himself.

Hyun Joo asked Yoo Na, “Is your life also tragedy like my Bo Ra?” Yoo Na said, “Nope, I led a happy life. But I didn’t enjoy it… there is difference between it.” Dong Jun said, “I don’t understand your words.” Yoo Na said, “Just don’t worry… leave that.” Dong Jun said, “I want to know about you more.” Yoo Na’s life, Her dad died when she was in her mother’s womb. Her mother grow her well even she is a single parent.

Chapter 1 Ella POV: Gaano ba kahalaga ang buhay kung mali naman ang iyong tinatahak at gaano ba kaimportante ang pamilya kung ang kapalit nito ay ang taong pinili mong mahalin.. Minsan ka na rin bang naging tanga katulad ko? marahil ay itong kwentong ito ay para sayo

That's how small things gave impact. Napabuntong hininga ako at napailing. I am thinking too much. I am too drawn of my schoolmates wealth status. Nakaka-conscious din naman kasi minsan kapag halos lahat ng nasa paligid mo ay makakaya lang bilhin ang buhay mo—ang buhay na hinihiling mo nang ganoon lang kadali. It's hurtful.

ako. "Hmm, okay lang naman. Eh sila kamusta? May taning na ba ang buhay nila?" Siya na sigurado akong ang tinutukoy ay ang mga magulang namin. I chuckled. Naiintindihan ko naman siya kung ganyan siya sa mga magulang namin. "Hmm, okay naman sila, ganun pa rin" ***

"Alam kong naiintindihan niyo ang pinaparating ko. I never questioned my worth as a person pero alam ko kung hanggang saan lamang ang kaya ko." "I may look like the epitome of elegance and beauty but it is not enough to rule a country. Ano po ba ang maituturo ko sa magiging anak namin ni Koen kung ang prinsipyo ko ay magpakasal sa taong mahal ko?" Biro lang, gusto ko lang talaga mabuhay 'no. Kung alam niya lang paano namatay si Juliet sa libro ay baka agad pumayag 'to.

Napasandal siya't napaupo habang nag-iisip ng malalim. Ang daming nangyari kanina. Mga bagay na hindi ko akalaing mangyayari sakin sa ganitong edad at sa ganitong lugar. Pero habang iniisip ko yun bigla kong naalala kung paano muntik ng ­mapahamak ang buhay ko. Kung hindi dahil kay Leonard.. wala na siguro ako ngayon. Naipadala na siguro ako ngayon sa kung saang lugar. Mas malayo sa pamilya ko at sa taong mahal ko. Utang ko sakaniya ang lahat lalo na ang buhay ko. Hindi ko na alam kung ilang beses na ba niya akong tinulungan pero gusto kong may gawin naman sakaniya.

May mga tao din naman na kahit anong pilit nating alagaan, kusa nalang aalis at mawawala. Ganito talaga siguro ang buhay. Isang sugal na walang kasiguraduhan kung mananalo ka o matatalo. Isang sugal na ang tanging kabayaran ay ang iyong buhay. Sa edad kong labing pito hindi ko pa din alam kung ano ba ang purpose ko bakit ako nabubuhay sa mundong 'to. Matagal ko ng itinatanong 'to sa isipan ko, ngunit hanggang ngayon ay hindi ko pa din 'to masagot. Nananatili lang akong nakikisabay sa agos ng buhay.