Labing Walo Mga Nobela at Kwento

" Ohh! You're loyal dogs are arrived" " Apat laban sa dalawa ano pa nga ang aasahan namin. Hindi kayo marunong lumaban ng patas. Kaya mas lalo kayong naging mukhang mahin a. Oops hindi pala mukhang mahina dahil mahina talaga kayo simula palang" " Calm down I don't have plan to start a war at this time" " Its too late Shadow sinimulan mo ang gulo sa pagpatay sa asawa ko"

Selene Kagat Kagat ko ang aking labi habang abala si Lola sa pag tatanggal ng bubog na nakapasok sa balat ko "You should be careful,ano ba kasing nangyari at na sugat ka?"nag aalala niyang tanong Malungkot akong ngumiti habang nakatingin sa bubog na tinatanggal niya sa balat ko"nahulog ko po yung baso kanina,nadulas sa kamay ko"pagsisinungaling ko

“I have no right, labs.” Lalo tuloy akong nakonsensya. Nakakawa siya tingnan. Feeling ko tuloy pinapakonsensya niya ako. Kaya naman mabilis akong pumuwesto sa ibabaw niya. Sakto kong naupuan ang kaibigan niyang laging naninigas. “Fvck, labs!” aniya. Sabay hawak sa aking bewang habang hinuhubad ang kulay pink na nighties.

Damn! Wala akong magawa, kahit galit ako rito hindi ko maiwasang tugunin ang mainit nitong halik na nagbigay sarap, kiliti at kaiga-igayang pakiramdam na kayhirap tukuyin. And I am already wet down there. Sh*t! Naiinis ako sa sarili dahil hindi ko man lang magawa ang umiwas agad dito. Palibhasay kayhirap tanggihan ang mainit nitong mga halik at haplos. Bullsh*t!

sabi ni Ruby para ilihis ang usapan. Napailing si Hevan, "Sobrang inis ako. Tiyak na sinulsulan ni Lolo si Lola. Hindi talaga siya natutuwa kapag masaya ako. Kapag nagprotesta ako, lagi niyang sinasabi, gusto kong matauhan ka at malaman kung gaano kahalaga ang apo ko. Kahit hindi niya ako paalalahanan, alam kong sobrang mahalaga ka, at talagang nagsisisi ako na nagawa ko ang baliw na pagkakamali na iyon."

In a split second, natakpan ang buong kwarto ng kanyang kahanga-hangang aura! Sa sumunod na sandali, nakaramdam si Franco ng paninikip sa kanyang dibdib at nagsimulang humarap sa kahirapan sa paghinga. Nang maramdaman ang kahanga-hangang aura ni Lobo, namula agad ang mukha ni Lizbeth. Nakanganga siya, hindi niya maiwasang mapabuga ng hangin.

Lumabas si Lola Evelyn habang marahang itinutulak ang wheelchair ni Lolo Sebastian. Sandaling natigilan silang apat. Pakiramdam niya ay biglang bumigat ang hangin sa pasilyo. Naroon pa rin ang magiliw na ngiti ni Lola Evelyn. Samantalang si Lolo Sebastian ay tahimik lang, ngunit bakas sa seryoso nitong mukha ang mapanuring tingin. "Good morning, mga apo," nakangiting bati ni Lola Evelyn. "Gising na rin pala kayo."

“Ang mahalaga, masarap ang luto mo. Naku, pag ganyan araw-araw, baka tumaba ako!” Natawa si Riza at muling naupo. “Kung gusto n’yo po, araw-araw akong magluluto.” “Aba, sige! At kung ganyan kagaling ka, Riza apo…” tumigil si Lola, tiningnan siya nang may makahulugang ngiti, “…hindi ka na bagay sa kung anong trabaho mo ngayon. Mas mataas ang nararapat sa’yo.”

Bahagya siyang napatingin dito, nabigla sa katapatan ng mga salita nito. “Since wala na rin naman tayong masyadong problema ngayon…” dagdag ni Lolo Li, “bakit hindi niyo na planuhin? Habang malakas pa ako… gusto kitang maihatid sa altar, apo.” Nanlabo ang kanyang paningin dahil sa mga luhang pilit na pinipigilan. Hindi siya makapagsalita agad. Parang may kung anong bumuhos sa puso niyang saya… at konting takot.

“Ano ba, pare… may alam ka bang paraan para ligawan yung babae nang hindi halata?” Sa di kalayuan, naroon pa rin si Lola, nakatanaw mula sa bintana, napapailing habang pinagmamasdan si Wild na parang kinakausap ang kabayo. “Hay naku, apo… kung ganyan ka, siguradong matatalo ka ng kabayo sa usapan,” mahina nitong sabi sa sarili bago ngumiti nang may pagtataka.