Labing Walo Novels & Stories

halakhak nito habang ang lahat ay tahimik lang at seryoso ang mga mukha "I can't see you all, but there's my bodyguards around that focusing and watching your moves. So don't you ever dare try to betray me or else". biglang malamig na salita ng Lolo ni Hash "By the way, this is my 83th birthday and I know all of you thinking that I'm already old and i cannot fight like what I can do before. Well you're all wrong, I can shut your mouth using my knives with my bloody hands ". nakakakilabot na salita pa nito

Biglang ani Maestro Estefanio. Napayuko silang dalawa ni Lola na ibig sabihin ay nalulungkot sila para sa akin. Magsasalita sana ako tungkol sa mga bagay na ginagawa ni Stalwart para lumala ang nararamdaman ko ngunit hindi ko na tinuloy. Baka sabihan lang nila akong assuming. "Para gumaan ang iyong loob, aminin mo kay Stalwart ang bagay na 'yan. Linawin at sabihin mo sa kanya na–"

Litaw rin ang pasa sa gilid ng labi ko "H-Hello..Magandang hapon po" lumapit ako at nagmano, pilit kong pinagaan ang sitwasyon..Nababakas ko na kasi ang pagkaawa sa mga tingin nila "Magandang hapon naman sayo Ineng" si Lola.. "Hindi ka naman ba nahirapan sa biyahe?" "H-hindi po" ________________

Lalo na siya graduate nga siya pero hindi naman sanay makipaghalubilo sa mababang tao. ''okey fine you win '' inis niyang saad sabay talikod .Kagat labi siyang nagsisisi kung bakit kung ano ano ba naman kasi ang lumalabas sa kanyang bibig na mga salita na hindi kaaya aya .Bakit kailangan pang ma involve ang katawan niya .Napalabi siya dahil mukhang makukuha ng isang lalaking kung kani kaninong nakipag love making na mga babae .Ang gusto niya virgin din ang maging asawa niya .

Masakit sa dibdib niya ang nakikita niyang pagkapagod ng asawa. --- KALAGITNAAN ng gabi nang biglang magising si Talia. Agad siyang bumangon at walang pag-aalinlangang tumakbo pabalik sa laboratoryo. Sa kabilang laboratories, halos lahat ng researchers ay gising pa rin. Walang nagpapahinga. Karaniwan, dose-dosenang tests ang kailangan para ma-stabilize ang isang reagent. Ngunit ngayon, wala na silang luxury para gawin iyon. Kailangan nilang matapos agad. At dahil doon, lahat ay nagtatrabaho nang halos hindi humihinga.

“Mabuti naman, naghahanap lang ng trabaho.” "Trabaho? anong trabaho?" "Kahit ano basta yung marangal na sana," "Ay, sus! Marangal? Bakit? ayaw mo na bang bumalik sa dati? ayaw ko nang bumalik sa club?" Lumapit si Lala at bumulong na parang nagbabahagi ng isang mahalagang sekreto. “Kung gusto mo ng mas malaking kita, bumalik ka na lang sa club. Dating gawi. walang kahirap-hirap. Hindi ka mabubuhay kung marangal na trabaho ang gusto mo. Sa club, saglit lang paldo ka na. Mas malaki pa ang tip kaysa sa anumang trabahong sa restoran.”

sagot niya. "Sayo wala sa'akin meron, nakakahiya kaya Labs, palibhasa ikaw mabango ang hininga mo kahit bagong gising ka, ako nevermine na nga lang." saad ko sabay yuko kasi nahihiya talaga ako. "Look Lablab, wala naman akong naamoy na kakaiba. At ikaw naman yan kung meron man, madali lang naman solusyunan yan," biro nito.

wika nito "Oo, nga Lola kaya naisip kong bumawi ng pahinga kahapon. Siya nga pala Lola, ano kaya't lumabas tayo mamaya?" tila nag iisip naman ito. "Walang problema iyan apo, basta huwag lang tayong masyadong magpapagabi. Dahil alam mo na, malamig sa labas baka sumakit na naman itong rayuma ko."

Huminga muna ng malalim si Lance bago muling nagsalita. “And here’s the weird thing, wala kami makuha na kahit anong impormasyon sa kung sino ang utak sa pagpapatakbo ng underground laboratory na ito kaya ito ang aalamin natin. Masyado mahigpit ang security system nila kaya maingat na pagpaplano at paghahanda ang kailangan natin gawin kundi—.” Naputol ang sinasabi ni Lance sa taong bigla na lang dumating. Nagulat ang lahat sa malakas na pagbukas ng pinto. “Wazzup, madlang people! Gulat kayo ‘no? Ako lang ‘to, ang pinakagwapo sa angkan ng mga Lavistre at Valencia. Wahhhh, I’m so humble.”

“Wala kang alam!” Biglang sumabog ang matagal nang kinikimkim na galit ni Lola Isabel. Malakas niyang ibinagsak ang kanyang chopsticks sa mesa, at sumabog ang kanyang tinig sa silid. “Ang iniisip mo lang ay pera! Wala ka bang pakialam sa nararamdaman ng iba? Bulag yata ako noon at ikaw pa ang pinakasalan ko!” Nanlaki ang mga mata ni Lolo Joaquin sa galit. “Ano na naman ang ikinabaliw mo?!”