Labing Walo Novels & Stories

“Hindi ka mukhang kambing, mukhang baliw oo. Hala, tulungan mo na ako dito kung anu-anong kagagahan na naman naiisip mo riyan.” Tumaas ang tuktok ng labi ko. Pati ba naman si Lola masama ang tabas ng dila? Si sir Jax mukha akong kambing na nabinat, si Lola naman mukha akong baliw. Lahat na yata ng katangian nasa akin na. Hmp! ***

” Determinadong wika niya at inisa-isang tiningnan ang mga kasamahan. Loaded sa k*****a ang mga ito kaya walang binatbat ang mga naka guard sa hamba ng lagusan. Dumanak ang dugo ng mga kalaban na naka base sa may hamba ng lagusan. Nakapasok sila sa malawak na kweba, “Fuck! This is fucking hideout. A laboratory.” manghang bulalas ni Marga. Pinasok nila ang laboratory. Ngunit hindi pa sila lubusang nakapasok ay pinaulanan na sila ng mga bala. Nakipagsabayan sila sa marahas na paraan.

wika ni Lola Dorinda nang may malapad na ngiti sa mga labi. Bumuntung-hininga si Lolo Nemo. “All right, all right. This one is yours. But Bastian’s match is mine.” ****************************************************************** MARIING KAGAT-KAGAT ni Menchie ang pang-ibabang labi niya upang mapigilan ang sariling mapabulalas ng iyak. Nanlalabo ang mga mata niyang nakatanaw sa payapang asul na dagat. Kanina ay nakalulan na siya sa yate ng mga Aseron na maghahatid dapat sa kanya pa-Manila.

"S-si Lola." Marami ang umalalay sa 'kin kasama ang mga nakaputing naka-laboratory gown, pero gusto ko lang talagang umalis na sa laboratory na 'yon. I'm just fucking tired of laboratories, people wearing laboratory gowns, experiments, and these shitty technologies that make a massive impact on people's lives.

Pilit naman akong nagpakawala ng ngiti sa labi "Kinakabahan ako. Alam mo iyun, first time kong mawalay kina Lola kaya naninibago ako! Pero ayos lang ako..huwag kang mag-alala sa akin!" nakangiti kong sagot sa kanya. Tinitigan niya naman ako sabay tango.

Kalmado at walang anumang negatibong damdamin para pasamain pa ang kalooban ng lahat. “Ang dami n’yo palang pumunta para makita ako, aba, talagang may ibubuga pa pala ako! Salamat at hindi niyo ko kinakalimutan!” pabirong sabi ni Lola Celia habang nakatingin sa paligid. Naroon ang kanyang mga kasamahan sa laboratoryo, ang matagal na mga kaibigan tuwing namimili siya sa supermarket, pati na rin ang mga kapamilya nila.

“N—Naiilang po ako sa topic natin, Lola, para kasing hindi dapat pag-usapan?” “Natural lamang ang ganitong usapin. Alam mo ba, na ang lalaki ay hindi ʼyan makakatiis na hindi maglabas ng kanilang katas sa isang linggo, kadalasan ay araw lang ang pagitan lalo na kubg may katabi silang sexy-ing babae!” para na naman itong pagalit kung magsalita. “Kaya ang mga babaeng nakasiping ng Lolo Juancho mo ay kaagad kong binalaan na huwag ng lalapit sa kaniya dahil tiyak na ibabaon ko sila sa lupa! Kaya ikaw, ingatan mo ang asawa mo! Kung gusto niyang maglabas, abaʼy galingan mo gumiling, bago hanapin sa iba— Ayy pùta ka!” gulat na turan ni Lola Florita sa huli.

Maaaring may mga lobo pang nagtatago sa dalisdis? Medyo nabahala si Lukas. Ang mahigit 100 na Wolfire ay hindi isang malaking banta sa kampo, ngunit mahirap sabihin kung masyado silang marami. Nang ang mga sundalo at si Lukas ay tila nasandalan, pinangunahan ng lider ng lobo ang kawan ng mga lobo na mabilis na umurong at nawala sa kagubatan sa isang iglap.

Sanay naman ako sa gym, this is a piece of cake,’ Sa unang sampung bomba, walang lumalabas kundi pawang hangin at kaunting lagutok mula sa kalawanging tubo sa ilalim ng lupa. “Ano boss? Kaya pa ba? Naku, Caroline! Paano pala kapag naghirap kayo? Hindi ka kayang buhayin nito kapag wala yung kumpanya niya! Kita mo ni hindi kayang magpalabas ng tubig sa poso!” kantyaw ni Jade. Si Lola at si Lolo ay nasa gilid at pasimpleng natatawa. “Shut up! Hindi ako maka-focus dahil sa ingay mo,” saway niya sa dalaga sabay irap.

Mali pala dahil dinadaan nalang niya sa tawa para kahit papano hindi niya maalala ang sakit. Lola alam mo ba may trabaho na ako ngayon isang kasambahay. Pero tulad ng inaasahan hindi ako marunong mag luto kahit maglinis nang bahay. Nakakatawa diba lola? Ikaw kasi hindi mo ako tinuroan ayan tuloy nganga si Dorothy ngayon. Pero nagpapasalamat parin ako sa'yo lola kasi kahit mahirap lang tayo. Tinitiis mo lahat ng pagod inako mo lahat ang trabaho para hindi lang ako mahihirapan. Alam niyo po kanina lola pinaluto ako nang amo ko tapos ang ginawa ko nag order nalang ako sa Jollybee para may ipakita ako sa kanya. Pero buking parin kasi may naiwan pang ebidensya hahaha. Nakakatawa talaga diba lola?