Lady And Maid Mga Nobela at Kwento

Ih halos sakop na nito ang kamay ko ih. Napakapit ako sa unan ng naramdaman ko ang dulo ng kanyang ari sa akin. Dahan-dahan niya itong pinasok. Noong una ay nasaktan ako, hindi ko napigilan ang umiyak. "Shhh my maid, mawawala rin 'yan ang sakit," bulong ni sir sa tenga ko saka dahan-dahan siyang umulos. Hanggang sa ang sakit na nararamdaman ko ay napalitan ng sarap. Ang kaninang mabagal niyang ritmo ay biglang naging mabilis.

Nanlaki ang mga mata ko. "I need a wife for my image. You need money and a place to stay," he said, his eyes darkening. "I’ll give you a high rate. But in exchange, you'll be my personal maid at home. You'll belong to me." "Aba! Katulong?! Sa ganda kong ‘to gagawin mo lang akong taga-linis ng bahay mo?? Nakakainsulto ka ah!" singhal ko sa kanya.

Kinumpiska lahat ni mommy dahil delikado daw para sa batang katulad ko, maliban na lamang sa silver crucifix na suot-suot ko palagi. Mahirap i-describe ang babaeng ito na kilala sa tawag na Lady S. Mas matanda siya kina mommy, pero hindi naman masyadong halata. Ang pinakamalapit na description sa kanya ay isa syang all-rounder. Marunong siya sa maraming bagay tulad ng hacking, disguise, dance, arts, medicine, at martial arts. Kapag wala syang ‘mission’ ay palaging nasa amin siya at tumatambay.

Napabuntong hininga nalang ako at napatitig sa resume na hawak-hawak ko. “Is not that Elyse Acevedo?” napataas ako ng tingin. “Yeah, right! The cheater!” Damn, some people do recognize me. I just didn’t mind those two girls. _ Habang nag lalakad ay napahinto ako ng may naapakan akong isang papel. Yumuko ako at inabot iyon. "Ano ba ito?" Tanong ko sa sarili. "Wanted maid..." Tango-tango kong basa don sa papel.

“Sa Davao ako galing. Doon na kami nakatira ngayon. Lumuwas ako dito dahil nabalitaan ko na un-uwi na pala sila Madam.” “Si Madam po ba. Nasa loob po siya. Sama po kayo sa akin at mukhang pagod po kayo. Mag-merienda po muna kayo sa loob,” alok ko sa kaniya at nahihiya itong ngumiti sa akin. “Naku! Huwag na. Ang sabi kasi ng isang kasambahay na tinanungan ko, lalabas na raw si madam. Hintayin ko nalang siya dito.”

But I found out that she's not a maid here kundi isang high school student na tumutulong dito sa tuwing may feeding program si Lola para sa mga less fortunate kids. And fuck, according to one of our maids, she's just fucking fifteen years old! I thought she was eighteen! Bakit ang bata naman non? I wonder what would Sevron think kung malaman niya man na kinse anyos palang ang sinabihan niyang "fuckable." I smirked. "Do we have a new maid here, Manang Selma?" pasimple kong tanong sa pinakamatagal na kasambahay dito sa mansyon nang makauwi ang mga pinsan at kaibigan ko.

Ang mahinang sinabi ng lady, “Pupunta ako sa lugar nila bukas para bisitahin ang asawa niya. Maghanda ka ng regalo.” “Ano po ang dapat kong kunin?” “Tanga ka ba? Syempre…” Nagbago ang tono ng lady. “Mas mahal, mas maganda!” Agad itong naintindihan ng maid at umalis siya para kunin ang regalo. Ang lady ay pumasok sa kotse at naglaho na ito sa dulo ng kalye. … Pumunta na si Zephyr sa opisina nang gumising si Cordelia sa sumunod na araw.

Tanong ko sa sarili ko. tsaka naman may humahangos na tumatakbo at biglang nagbukas ang pinto. "My lady, ayos na po ba kayo? May masakit paba sa inyo? Sabihin nyo po sa akin, saan?" Sunod-sunod at walang-prenong tanong ng bagong dating, na sa tantya ko ay late 20's na. Dark brown na mahabang buhok, balingkinitang katawan, maputi at makinis na balat at nakasuot ng maid outfit. Sino naman kaya ang babaeng to? Kailan naman ako naging lady? Isa akong heiress pero walang sinuman ang tumatawag sa akin sa ganong pangalan.

I asked out of nowhere. The girl stopped crying and slowly looked at me with disbelief. "Hindi mo ba ako kilala? Ako ang personal maid mo, My Lady.” halos mangiyak-ngiyak na sabi ng babae na panay ang punas ng mga luhang bumabagsak sa kan’yang mga mata. “Personal maid?” Kunot noo na tanong ko sa kanya.

Bago ko pa maproseso ang nangyayari, limang babae na nakasuot ng uniporme ng maid ang mabilis na pumasok sa kwarto. May mga dala silang mamahaling tuwalya, mga sabon na amoy rosas, at isang napakagandang silk nightgown na kulay itim. “Lady Roselei, pakiusap po, kailangan niyo na pong magpalit bago kayo magkasakit,” sabi ng pinaka-matandang maid habang sinusubukan akong hawakan. “Wag niyo akong hawakan!” tili ko, umaatras palayo sa kanila. “May kuto ako! May buni ako! Wag kayong lalapit, makakahawa ako!”