Lagi Mong Tatandaan Novels & Stories

"Popular CEO of starlight company is to appear before the court tomorrow" "Tomorrow? What does that mean" "It means the court would be hearing the cases tomorrow"Tasha replied. "Is this good or bad?" "Are you okay?" "No! I just keep forgetting things nowadays and imaginations of others just gets in the way" Tasha looked at him strangely like a weirdo. "Anyway, I have good news too. I was able to get to the judge" "That is great news. It means I am going to win the case right?" "Hopefully yes. But let's not keep our hopes too high and make a plan b" Tasha advised.

Matti tends to forget people who aren't important to her. “Ang tagal mo nang hindi nakakabisita ulit dito. Kapag araw-araw kang nandito, hindi ka na makakalimutan ni Matti.” “I was always here on her birthday. Ang sasabihin niya lang palagi ay mukha daw akong pamilyar.” “Ganyan talaga siya. Diba sinabi ko sa ‘yo, hanggat’ hindi niya nagiging kaibigan, hindi ka niya matatandaan.”

Napa titig ako sa kawalan. Agad na inabot ko mula sa may leeg ko ang nakatagong kwentas ko. Tinitigan ko 'to ng ilang sandali. Naramdaman kong may isang butil ng luha ang pumatak sa pisngi ko. 'Someday we'll see each other again my Mi hija' Nagising ako ng may naramdaman akong sumusundot sa pisngi ko kaya agad na sinamaan ko nang tingin ang may gawa nun..

Kagabi pa iyon pero past lunch na at heto pa rin ako paulit ulit na nirereplay sa utak ang pangyayari. Nakakatulong nga at hindi ko pa siya nakikita ngayong araw na ito. Kung sa ibang pagkakataon hinahanap ko na siya pero ngayon mas maginhawa akong walang anino niya akong napapansin. “Kumusta pala ang pressure ni tita sayo? Sana naman ay mag give up na siya.”

Cojuangco. Napakurap ako ng tatlong beses bago ko nasigurong wala na do'n ang matanda. Ang papalayong bulto niya ang kaagad na nahagip ko nang mag-angat ako ng tingin. Laking pasasalamat ko ng mag tuloy-tuloy na nga ito sa paglalakad. Kaya't ang kaninang pag ngiwi ko ay mabilis na napalitan ng isang malapad na ngiti sa aking labi.

I needed to be smart to save my family. I searched everywhere, nothing was left unturned.i thought of all possible secret places that the diamonds could have been kept but there was nothing.I even went to the bank where dad kept all his valuable things but I couldn't find them.Time was running too fast, giving up was not my options"I will fight till the end"

Siguro hindi pa 'to 'yung tamang oras para malaman ko 'yon. "Salamat ulit sa masayang dalawang araw. Na unlocked ko na yung dalawang nasa list ko. More to go." masaya n'yang sabi habang naglalakad kami patungo sa tulay na papunta sa amin. "No worries. Tutuparin natin 'yan." sagot ko. "Paano ba 'yan, see you ulit tomorrow?" nakangiti n'yang sabi. "Bukas na ba ulit natin gagawin ang isa sa mga list mo?"

"Lola, don't worry. Everything is under control now." Tumango-tango ito. May benda pa rin ang ulo ng matanda mabuti na lamang at walang ibang masama pang nangyari rito. At mabuti na lamang din talaga at kaagad na naagapan ang mga pangyayari.

“Wait Kael you are scaring me. Tell me already, what is it?” “I'm sorry, Lyra…Damon just announced his new mate and Luna to be.” My heart sank. For a moment I search for the right words but it is only the deep ache in my heart that I feel. “What do you mean his new mate..I am his only–” “This is not the end of the world, Lyra…you can still have your second chance mate.” “Second chance? Wait..what are you talking about. No…that's not possible…Damon won't betray me. He won't hurt me.”

Kabanata 36: Walang Trabaho na Kasinhalaga Mo “Wag kang ganyan, okay?” Tanong ni Monteverde Rael , nakangiti nang may kaunting panunukso. Inis na inis si Lisora sa mapang-asar na ngiti ng lalaki. Umangat ang kilay niya at kinagat ang labi, matalim na tinitigan si Rael. "Huwag mo na akong hawakan muli ayon sa gusto mo!"