Lagi Mong Tatandaan Novels & Stories

Waiting to see. if we would answer again. ✨

"Next..." Putspa naman, oh! Pang ilang next pa ba ang sasabihin? Pwede bang 'wag na lang sabihin, dahil tuwing naririnig ko mas lumalakas ang kabog ng dibdib ko. Kahit wala naman ako noon. Muli akong sumilip sa unahan. Bakit ganoon? Tatlo na lang, bago ako. Kanina lang, sampo iyon. Ang bilis naman! Hindi pa ako ready.

"Popular CEO of starlight company is to appear before the court tomorrow" "Tomorrow? What does that mean" "It means the court would be hearing the cases tomorrow"Tasha replied. "Is this good or bad?" "Are you okay?" "No! I just keep forgetting things nowadays and imaginations of others just gets in the way" Tasha looked at him strangely like a weirdo. "Anyway, I have good news too. I was able to get to the judge" "That is great news. It means I am going to win the case right?" "Hopefully yes. But let's not keep our hopes too high and make a plan b" Tasha advised.

Matti tends to forget people who aren't important to her. “Ang tagal mo nang hindi nakakabisita ulit dito. Kapag araw-araw kang nandito, hindi ka na makakalimutan ni Matti.” “I was always here on her birthday. Ang sasabihin niya lang palagi ay mukha daw akong pamilyar.” “Ganyan talaga siya. Diba sinabi ko sa ‘yo, hanggat’ hindi niya nagiging kaibigan, hindi ka niya matatandaan.”

Basta si ano? Si re-quel?AY!bobo si riquel yun eh! Pero bat lagi na lang sya punapasok sa utak ko?ISA LANG ANG TATANDAAN MO JIROH!HINDI PWEDENG MANGYARI ANG NASA ISIP MO!ISIPIN MO NGAYON AY ANG HUSTISYA.YUNG PLANO MO ANG ATUPAGIN MO PUNYEMAS KA!!Pagpapagalit ko sasarili ko sabay bunot ng bulalak na nakapalibot sa luno ng buko.Tumingin ako sa malayo at may nakita akong balon!Medyo luma na pero ayos pa.Naglakad ako papunta dun.Lakad takbo ang ginawa ko para maging mas mabilis ang pagpunta ko dun dahil medyo pagod na ren ako.

Cojuangco. Napakurap ako ng tatlong beses bago ko nasigurong wala na do'n ang matanda. Ang papalayong bulto niya ang kaagad na nahagip ko nang mag-angat ako ng tingin. Laking pasasalamat ko ng mag tuloy-tuloy na nga ito sa paglalakad. Kaya't ang kaninang pag ngiwi ko ay mabilis na napalitan ng isang malapad na ngiti sa aking labi.

I slowly decided to go home. In my house, I sat down on the coach and felt too much lonlinesse on this birthday. " Mummy, why are you sad on your birthday ?" Michael came into the sitting room where I was seated and asked. " No baby, I am not sad, I am just thinking about how the party will be." I answered, forcing a smile on my face. I recalled about my past birthdays, when my sister Amanda used to surprise me with big parties and felt even more lonelier. I missed her so much.

Here we go again. ----

Siguro hindi pa 'to 'yung tamang oras para malaman ko 'yon. "Salamat ulit sa masayang dalawang araw. Na unlocked ko na yung dalawang nasa list ko. More to go." masaya n'yang sabi habang naglalakad kami patungo sa tulay na papunta sa amin. "No worries. Tutuparin natin 'yan." sagot ko. "Paano ba 'yan, see you ulit tomorrow?" nakangiti n'yang sabi. "Bukas na ba ulit natin gagawin ang isa sa mga list mo?"

"Lola, don't worry. Everything is under control now." Tumango-tango ito. May benda pa rin ang ulo ng matanda mabuti na lamang at walang ibang masama pang nangyari rito. At mabuti na lamang din talaga at kaagad na naagapan ang mga pangyayari.