Lagi Mong Tatandaan Novels & Stories

Masakit, nakakapagod pero maganda. Parang tula... 'yung tipong kahit maraming sugat, gusto mo pa ring ulitin. Only The Young can run... ────────────────────────────────────────────────────

sagot nya Tumango tango ako, "Sige po. Ingat nalang po kayo ma" Mabilisan nya lang akong hinalikan sa pisngi bago sya lumisan sa paningin namin pareho ni yaya Vera "Ah mam, guto po ba kayo? May niluto ako dyan pang meryenda" pukaw sa atensyon ko ni yaya Vera Naupo ako sa pwesto na kaninang inuupuan ni mom, which is sa tabi ni yaya Vera

Habang nagsasandok siya ay napatingin ako kay Leonardo na nag uoorder na rin "Kanin ho. Tsaka... Monggo" bumaling pa ito sa akin at ngumisi pagkatapos banggitin ang monggo. Napa-awang ang labi ko at agad namula dahil sa inis. Nang-asar pa talaga siya!

Talagang "Hindi ako pumayag, he know that" "Better the two of you should talk, wala akong kinalaman dito okay? Pinag-utusan lang din ako" Hindi na ako nakaimik, lumabas ako ng pinto at sinundan si Mavin. Naabutan ko itong nakasandal sa kotse niya at nakapikit, I noticed his eyebags, lumaki ito. Para itong nanggaling sa gyera at ramdam ko ang pagod niya. Ano ba ang pinaggagawa ng lalaking ito?

Bigla akong napatayo mula sa pagkakahiga. "Ano raw pangalan niya?" usisa ko. "Interesado ka sa kaniya 'no? Well, sorry ka dahil kahit ako, hindi ko rin naitanong. Hayaan mo't kapag nakita ko siya ulit, i-rereto kita. Malay mo, siya na pala ang forever mo. At siya pala ang lalaking magpapatunay na hindi ka naman talaga marupok, with an ed," sabi pa niya sabay labas muli ng pinto upang balikan ang nilututo.

"Masaya lang ako, super duper." Halos marinig na ng buong barangay ang tili at sigaw ko ng may sinend ulit siyang litrato. Picture na kinakagat niya labi niya habang hawak ang mataba, malaki, mahaba, mapula at matigas niyang k*****a with a caption, "Dont make us wait for too long baby, I cant hold it any longer." Oh my God! Pwedi na po akong mamatay! WAAAHHHHH!

"Tony? Tony? Are you listening to me? Hello?" Tanya urged tensely "Ye-yeah. It might just be some rumour. It will die down soon" I assured myself more than her "I hope so too. But-" she paused as if not sure whether to speak or not "What is it?" said feeling a sense of foreboding

sagot ng kanyang ina. "so gaano kayo katagal dito, sana naman magtagal kayo. para naman magkasama pa tayo ng matagal. it's been a long time since we get together. " malambing niyang wika sa ina. "huling pagkikita natin nagkaroon pa tayo nang pagtatalo."

Ano nga ba ang ginagawa ko upang magkaroon ng lakas ng loob? Heh. Okay, last na talaga to then I will remember my manners hehe. Pampa-wala lang ng kaba at pampalakas loob. Basta! Tiwala lang. Pikit ang mga mata at hinga ng malalim. Okay, this is it. Le'z go!

"Next..." Putspa naman, oh! Pang ilang next pa ba ang sasabihin? Pwede bang 'wag na lang sabihin, dahil tuwing naririnig ko mas lumalakas ang kabog ng dibdib ko. Kahit wala naman ako noon. Muli akong sumilip sa unahan. Bakit ganoon? Tatlo na lang, bago ako. Kanina lang, sampo iyon. Ang bilis naman! Hindi pa ako ready.