Last Judgment Michelangelo Novels & Stories

At habang nagtitingin doon, may isang painting na pumukaw sa atensiyon niya. [Miracle of The Slave by Jacopo Tintoretto] “A slave was punished by his master because he prayed to the tomb of San Marco, causing him to be blind and have his legs fractured… But San Marco appeared, breaking the instruments used to torture the slave before he freed him,” pagbasa ni Vivianne sa nakasulat sa ibaba ng painting. “How lucky.” Lumingon sa kan’ya si Beckett. “What for?” “For being saved.” Nanatili ang titig ni Vivianne sa painting. Hindi na siya nagsalita pa, ngunit nababasa ni Beckett ang gustong sabihin ni Vivianne kahit sa mga mata lang nito.

Pangaral ni Gabriel, tumayo ito at nilapitan ang tatlo. Sasagot sana muli si Giovanni nang dumagundong ang pagbagsak ng isang upuan sa harapan nilang apat. Lahat ay nabaling ang paningin sa pinanggalingan ng upuan. Bumungad sa kanila ang nakakunot noong si Raphael. Nanlilisik ang mga matang animo'y papatay. Kinilabutan naman ang apat, alam nilang galit na ito. "Out!" Malakas at may awtoridad na sigaw nito.

“Where’s the clue?” Isabel pointed to a corner of the studio, a part of the room shrouded in deep shadows. “His masterpiece. The ‘Heart of the City.’ It’s a sculpture he built with Leon. Leon… he hated it, but he had to do it. It’s a representation of his greatest loss, his greatest defeat. The key to the final clue is in there.”

This one's one of my favorite subject kaya di ako na bored. Seconds turns to minutes and minutes turns to hours and it's finally lunch break. "Okay, goodbye students." Our last subject teacher for the morning, said. "Goodbye, Miss Lucero." We shouted back. "Have a good lunch!" And miss Lucero exits the room. "Finally!" I heard Larriel exclaimed at pasalampak na umupo sa kanyang upuan para mag-ligpit ng gamit. "I'm already hungry."

"Para naman sa pang-apat na mural... Naiintindihan ko lang ang huling part nito... na parang may dalang sandata ang misteryosong makalangit na sundalo pero nakalagay ito sa ibang lugar... At saka, siya at ang babaeng nakasuot ng puti ay hindi inilibing ng magkasama... dahil may matandang pulubi na humarang sa kanilang daan at pinigilan sila. Dahil sa panghihimasok ng matandang iyon, ang misteryosong sundalo ng langit ay nailagay sa loob ng isang espesyal na kabaong bago siya itinago sa sikretong kwarto... Sinasabi ng mural na ito na ang mga taong naroroon sa lugar na iyon ay ang hari, ang mga naglilibing ng misteryosong makalangit na sundalo, at ang... ang matandang pulubi na iyon. Makikita

Ang mga salitang iyon ang naging huling mitsa. Naputol ang huling pisi ng pagtitimpi at disiplina ng "Diyos ng Digmaan". Isang malakas na mura ang binitiwan ni Niguel bago nito walang-awang isandal ang likod ni Seraphina sa matigas na kahoy na pinto ng kanyang quarters.

Naiiling nalamang akong napatingin sa litrato ng bawat lider ng organosí at ang mukha ko mismo ang nasa pinaka dulo. "Is that you?" tanong ni Aragon ng tinuro niya gamit ang kutsilyong hawak kung nasaan nakasabit ang litrato ko. "Yeah," tipid kong sagot at tumingin sa ibang direksyon pero narinig ko kaagad si Seirvun na biglang nag story telling. "Mendoza's the last leader who retired on his young age because of his lover"

Napakaraming paintings ang nasa itaas nito na para bang ikinu-kwento ang buhay ng mga tao noon. "Wow!" Yun lang ang nabanggit ko sa nakikita ko. Inilibot ko lang ag tingin ko at binubusog ang mga mata. "That's the series of frescos depicting the Life of Moses ang the Life of Christ." Nalipat ang tingin ko kay hilaw ng magsalita ito habang nakatingala sa tinitigan ko. Binaling niya ang tingin sa akin at nagsalita ulit. "Ang that one you saw earlier is the The last Judgment by Michelangelo...."

Tinitigan kong maigi ang lalaking nasa gitna nila. "Siya siguro yung isa pa nilang kakambal," bulong ko habang sa larawan pa rin nakatuon ang pansin. "Asaan na kaya sila?" tanong ko sa sarili ko habang pomagmamasdan sila. Napansin ko naman ang isang pirma sa pinaka ibabang bahagi ng portrait. Pirma iyon ni Damon. Bigla ko na namang naalala ang naging ekpresyon ni Spyru kanina lang nang mabanggit niya ang iba pa nilang mga kapatid. "At ano na kayang nangyari sa kanila?"