Last Judgement Novels & Stories

Walang awa na pinagsusuntok ni Lance ang matanda at hindi tumigil hangga't walang nakuhang sagot mula rito. Hinawakan niya ang damit ng matanda at saka inangat ito kapantay ng kanyang mukha. "Sumagot ka, tanda! Kung hindi ay ngayon din ay papatayin kita dito!" "H-Hindi ko k-kilala ang t-tinutukoy mo. H-Hindi i-ikaw ang g-gustong mamatay ng b-boss ko..." Pagsasabi ni Judel ng totoo. "K-Kahit p-patayin mo ako ay w-wala na akong ibang sasabihin s-sa'yo..." Umubo ng dugo ang matanda.

This one's one of my favorite subject kaya di ako na bored. Seconds turns to minutes and minutes turns to hours and it's finally lunch break. "Okay, goodbye students." Our last subject teacher for the morning, said. "Goodbye, Miss Lucero." We shouted back. "Have a good lunch!" And miss Lucero exits the room. "Finally!" I heard Larriel exclaimed at pasalampak na umupo sa kanyang upuan para mag-ligpit ng gamit. "I'm already hungry."

May mga patak na natuyong kandila sa ibat ibang bahagi ng folder. Nanlaki ang kanyang mga mata noong mapagtanto kung ano ang ibig sabihin niyon. Ginagawa ito ng mga nagriritwal upang ipahamak ang taong nais nilang mamatay na, at mawala sa mundo. “Bakit narito ka?” tanong ni Teresa na kapapasok lang ng kanyang kwarto.

Ganun ba talaga ako ka-judgemental? ------- NEXT CHAPTER: SHOT

"By the way, I'm asking for your forgiveness right now, because this will be my last visit to you." Buhat sa pagkakahawak ni Judas sa malamig na bakal na rehas ay napabaling ang mukha niya rito. Hindi siya nagsalita, ngunit kusang sumagot pa rin si Adelaida na tila nabasa ang katanungan mula sa isipan niya.

Inner Disciple ng pinakamataas na pinuno ng sansinukob? Pagkatapos natigilan ng sandali, nagtanong siya, "Siya ba ay Heaven’s Adjudicator?" Sinabi ni Letitia, "Ang alamat ay may napakalaking potensyal at nagising ang bihirang Scythe of Judgment. Ang Scythe of Judgment na nagising niya ay tinatawag ding Natal Scythe of Judgment, na siyang pinakamaganda sa lahat ng Scythes. Kapag siya ay lumaki, siya ang magiging pinuno ng lahat ng Heaven's Adjudicators."

Naramdaman ni Venice ang init ng katawan nito. Kahit lasing, ramdam na ramdam niya ang pagtigas ng ari ni Romer na nakadikit sa kanyang puwit. At sa kabila ng lahat ng sakit, ng lahat ng luha, sumuko rin ang katawan niya. Isang huling gabi. Isang huling pagniniig. Isang huling pagkakataon na maramdaman siya nang ganito.

Dumagundong sa kaba ang puso niya nang makita ang nakasimangot nitong mukha kaya awtomatikong napaayos siya ng upo. “Good morning, Mr. Laxamana,” kinakabahan niyang bati rito. She was wondering if she did any mistakes at ganun na lang kalalim ang pagkakunot ng noo nito. She groaned inwardly. Isang katakot-takot na sermon ba ang makukuha niya mula rito? “Do I have an important appointment this morning, Zariyah?” tanong nito nang mapatapat sa mesa niya.

Damn! "I don't have a wife!" His voice thundered inside the comfort room. Pero hindi ako natinag. "Eh ano si Liberan? He is your son, right? Don't tell me asexual reproduction ang ginawa mo? Ano sarili mo lang si Liberan ganun ba 'yon?" Lazarus pulled me towards him. I avoid myself from hitting his chest kaya hinawakan ko ang kanyang dibdib. Nanlaki pa saglit ang mga mata ko nang maramdaman ko ang pagka-tigas non. What the hell?

"Ang bawat tao ay may apat na buhay. Ang unang buhay nila ay umiikot lamang sa pagkilala nila sa mundo; ang ikalawa, matututunan nilang oras ang mahalaga sa mundo; ikatlo, malalaman na nila ang tunay na kahulugan ng buhay; at sa ikaapat o huli, matatamasa na nila ang totoong kahulugan ng katapusan, at ito ay ang kamatayan." Isinara ko ang librong binabasa ng kaibigan kong si Joanna. Narito kami ngayon sa library upang mag-aral sana ngunit parating tulog lang naman ang inaatupag ko dito. "Celestine Ysabelle Cortez. Bakit mo naman isinara ang binabasa ko?" Inis na sambit nito. "Napakahilig mo talagang magbasa ng mga librong walang saysay. Sinabi ko naman sayong walang katotohanan ang mga iyan.