Novel & Cerita Laylay Ang Balikat

Yun lang ang gusto kong ibalik. "Please Ysabelle, Baby, I'm begging. Itutuwid ko ang lahat para makabalik tayo sa dati." Marahas kong pinahid ang mga luha sa aking pisngi. "Wala ng tayo, Senyorito. Wala ka nang babalikan dahil ikaw ang unang sumira." "No, baby, please--"

Beach 0.2 "Ang daming nag bago" Bilaang sabi niya sa tagal naming pananahimik.. nakikinig lang ako sakanya "Maraming nag bago sayo at marami ring nag bago saakin sa ilang taon nating hindi nagkasama" Sabi nito at huminto ng ilang sandali bago nagpatuloy "Pero may isang hindi nagbago saakin.. ang tibok ng puso ko" Seryosong sabi nito

panggigising niya habang patuloy na inuuga ang balikat nito. Lalo siyang tinalikuran nito. Bahagya siyang nainis sa ipinakita nito. Nang akmang bibitawan na niya ang pagkakahawak niya sa balikat nito ay saka lang niya napuna ang mainit na singaw ng katawan nito. Muli niyang sinalat ng palad ang balikat nito, suot lang nito ay sandong puti. Sinalat niya pati ang braso at noo nito saka naramdaman ang tumataas na temperatura nito. "May lagnat ka? Bakit hindi ka nagsasalita?" bulalas niya at nag-alala siya rito.

Biglang bumalik sa aking ala-ala ang ganito ring eksena ng malunod kami ni ate sa dagat ng maldives ng magbakasyon kami. “Blaze, iligtas mo ako!” nakikita ko si Ate na inuunat ang kamay upang maabot ang aking suot na damit. “Ate, dali hawakan mo ako, ililigtas kita. Pilit ko ring inaabot ang kamay ni ate, ngunit nabigo ako dahil bigla siyang nawala ng hinampas kami ng malalaking alon.

sabi ni Thirdy. Nanayo ang balahibo niya sa sinabi ni Thirdy. Hindi niya pinagsamantalahan ang babae. Humingi siya ng permiso kahit nakainom siya. Nagpaubaya ito sa kanya. “Parang gusto ko na lang magpadestino ulit sa Mindanao,” sabi ni LA. Natawa si Leon. “Hindi pa kayo nadala sa mga nangyari noon sa atin doon, sir? Muntikan na ngang lagyan ng bakal ang braso mo tapos gusto mo pang bumalik doon?”

​LIANA’S POV ​Ang unang humalik sa aking balat pagbaba namin ng private jet sa isang liblib na hangar sa labas ng London ay ang malamig at malapot na hamog. Hindi ito katulad ng ulan sa Batangas na amoy lupa at buhay; ang hangin dito ay amoy uling, basang semento, at ang mapait na amoy ng industrial smoke. Ang bawat hininga ko ay bumubuo ng manipis na usok sa harap ng aking mukha—isang paalala na nasa teritoryo na ako ng kalaban.

sabi niya rito. Ang paghagot nito sa kanyang likod ay biglang mas naging mabagal ay bigla na lamang niyang naramdaman na tila ba parang may mali. Lilingunin niya sana ito upang tingnan nang bigla na lamang niyang maramdaman ang kamay nito na humagod mula sa kanyang likod pababa sa kanyang beywang at hanggang sa humawak ito sa beywang niya. Ilang sandali pa ay bigla itong yumuko at hinalikan ang balikat niya patungo sa kanyang punong tenga. Sinubukan niyang labanan ito at nilingon ito upang itulak sana ngunit mas naging mabilis ang kilos nito kaysa sa kaniya at hinawakan ang mga balikat niya at hinalikan siya sa kanyang mga labi.

Biglang— May isang maitim na anyong tumalon palabas ng dilim at huminto sampung metro ang layo habang malamig na nakatitig kay Anton. Nakasuot ito ng itim na balabal, may berdeng mga mata, at naglalabas ng nakakatakot na aura ng kamatayan. Ito ang berdeng-matang halimaw na nakasuot ng itim na balabal na nakalaban niya noon. “Ikaw na naman, halimaw! Matagal mo na akong sinusundan. Ano ba talaga ang gusto mo?” sigaw ni Anton.

Kabanata 5: Ang Pagbabalik at Muling Pagkikita Ang desisyong bumalik sa Pilipinas ay hindi naging madali para kay Elara. Sa loob ng mahabang panahon, itinuring na niyang lupang dayuhan ang bansang ito—isang lugar na puno ng masasakit na alaala, panloloko, at pagkabigo. Ngunit nang malaman niyang nasa bingit ng pagkawasak ang kumpanya ng kanyang mga magulang, na siyang pinaghirapan nila sa loob ng mahigit tatlong dekada, wala na siyang ibang pagpipilian kundi harapin muli ang kinatatakutan niyang nakaraan.

👋 Ang Tapik sa Balikat Katatapos lang niyang magreklamo nang bigla niyang maramdaman ang isang malamig na tapik sa balikat. Nanlamig ang buong katawan niya. Dahan-dahan siyang lumingon. Isang lalaking nasa katanghaliang-gulang ang nakatayo sa likuran niya— pangit ang ekspresyon, halos galit. “Ikaw… nakita mo ba ang itim na sinag?” 🛠️ Ang Marka ng Martilyo Agad na napansin ni Mai Liang ang marka ng martilyo sa noo ng lalaki.