Laylay Ang Balikat の小説・ストーリー

Lahat ng code at anggula na posible niyang gawin marka o palatandaan na siya subalit wala. Akala ko noong una, may taong pomuprotekta sa ginagawa niya. Isa si Mama sa pinakamayamang nilalang sa balat ng lupa at natatanging anak ni Señor Balthazar Calapati, maaari siyang bumili ng tayong tumulong sa kanya. Pero napagtanto ko, Hinding-hindi ipagkakatiwala ni Mama ang bagay na alam niyang magagamit laban sa kanya. Ibig sabihin, ilalagay niya ang mga ito sa lugar kung saan madali lang niyang bantayan. Lugar na hindi paghihinalaan ng lahat kahit paulit-ulit nila itong nakikita. Ang tanong, saan ang lugar na iyon.

“Mali ang iniisip mo! Gusto ko lang makita kung may bakas ba ng kagat sa balikat mo…” Noon kasing gabing iyon, sa sobrang sakit ay nagising siya mula sa pagkakahimatay. Hindi na niya kinaya kaya kinagat niya nang sobrang diin ang balikat ng lalaki at ayaw niyang bumitaw. Ang ganoon kalalim na kagat ay siguradong mag-iiwan ng pilat sa isang normal na tao. Kung may marka ng kagat sa balikat nito, iyon ang magpapatunay na siya nga ang walanghiyang lalaki na iyon!

kibit-balikat namang tugon ni Sir Angelo bago muling bumaling sa akin. “Mahalina, mag-almusal ka na... Binilihan kita ng paborito mong Mami!” nakangiti niyang bulalas dahilan para bumalong na naman ang munting kilig sa aking puso nang dahil sa kaalaman na binilhan niya ako ng paborito kong Mami. Napatingin naman ako kay Liam na noon ay prenteng nakaupo sa isang mono-blocks at nagkakape.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Humahakbang siya palapit sa akin habang ako naman ay umaatras palayo sa kanya. "Magpapaliwanag ako, pakinggan mo muna ang paliwanag ko. Please nagmamakaawa ako, baby...please..." I continue taking steps backward hanggang sa wala na akong maatrasan. Ang mga mata ni Angelo ay punong-puno na ng luha. Hindi ko na ito makita sa dami ng luhang namuo dito.

Tumango sila sa isa't isa ni Angelo bago mabalis na lumabas sa tinataguan at sunod sunod na pinaputukan ang mga kalaban They're currently in the headquarters of East while Andy go in the underground. Sinabi nito na mas madali kung mag-hihiwalay sila at ayaw man nilang pumayag dahil mag-isa lang itong pupunta sa underground ay wala silang nagawa dahil mabilis rin itong umalis “Goddamn it!” Nakangiwing ani Angelo matapos madaplisan ng bala sa braso at pisnge “You're dead bastard!” Nanlilisik ang mata na tinakbo nito ang mga kalaban habang panay ang pag-kalabit sa gatilyo ng baril at pag-iwas

ANGELA Napangiti ako dahil sa pamilyar na bangong naa-amoy ko. Naramdaman ko din ang mainit niyang hininga sa pagitan ng aking leeg. “Hmmm…” Di ko maiwasan ang mapanga-ungol nang maramdaman ang malambot niyang labi sa aking labi. Magaan lang ang halik pero nag-uudyok sa akin na tugunin ko yun. Hangang sa bumaba iyon sa aking panga, leeg at balikat. Naramdaman ko ang marahan niyang pagbaba sa manipis na tela sa aking balikat at ang paghapit pa niya sa katawan ko. Higit sa lahat ang matigas na bagay na kumikiskis sa hita ko.

nagngingitngit na wika. “Bumalik ka rito ahh! Balikan mo 'tong gamit ko." anito na buntong hininga niyang sigaw. Pero hindi lumingon si Lalaine. Ilang minuto na rin ang lumipas. Pero walang Lalaine ang bumabalik.

Pagtataray ng baklang assistant. Tumaas ang kilay ni Ella. Sinukat ng tingin ang bakla, mula ulo hanggang paa, mula paa hanggang ulo. Naramdaman ng designer na magri-react ang kanyang assistant, kaya agad niyang sinenyasan ito na huwag pumatol, upang maiwasan ang gulo.

Bakit ba ako nagkakaganito – labis na nasasaktan na nakikita kong nahihirapan si Lance? “Sa loob ng ilang buwan ay naging miserable ang buhay ni Papa. Ilang ulit niyang ipinahanap si Mama at nang makita ay kagaya din ng ginawa ko, nakiusap na bumalik ito at piliin kami. Ngunit wala ding nangyari. Napadalas ang pag-iinom ni Papa at lalo siyang naging malulungkutin. Dahil doon ay ipinangako kong gaganti ako kay Mama at sa lalaki niya. Nang magbakasyon kami sa Palawan ay doon nakilala ni Papa si Mama Angela. Dala siguro nang kalungkutan ay madaling nahulog ang loob ni Papa sa kaniya. Ayaw ko mang mag-asawang muli si Papa, pero nang makita ko kung paano tratuhin at alagaan ni Mama Angela si Papa