Laylay Ang Balikat 소설 & 이야기

Lalo siyang natawa-- subalit sandali lang iyon at napalitan ng impit na tili nang sa pagkagulat niya'y binuhat siya ni Phillian sa balikat nito na tila siya sako ng bigas. "Let's go back to the house, baby. Bago pa natin bigyan ng live show ang mga ibon sa kalangitan." * * *

KNIGHT Batanes, Rakuh a Payaman Napakaganda ng Batanes, ang mga burol ay malawak na pastulan ng mga hayop, mga kalabaw, at mga kabayo. Nag-aalok ito ng isang perpektong tanawin kung saan ang lupa, dagat, at kalangitan ay para bang malapit sa isa’t-isa. Napapikit ako ng aking mata at dinama ang sariwang hangin.

Alam niyang mahirap linlangin ang kagaya nito at pagkatapos ay lumapit siya rito at hinaplos ang balikat nito. Hindi pa ito nakasuot ng damit ng mga oras na iyon kaya nakalantad pa rin sa kaniya ang matitipunong dibdib nito. Gamit ang dulo ng kaniyang mga daliri ay pinagapang niya ang kaniyang kamay mula sa balikat nito paakyat sa tenga nito at pagkatapos ay sinundan ng labi niya. H******n niya ang balikat nito paakyat sa leeg nito at pagkatapos ay bumulong.

Malapad pa lang nitong balikat ay tila aatras na siya. Bumigat ang paghinga niya at nilingon ang pinto, parang gusto na niyang tumakbo lalo na noong tumayo na si Attorney Carancho. Bumalik ang tingin niya sa kasama nito, nakaharap na ito sa kanya. Walang ngiti sa labi at madiin ang titig. Tagos sa balat niya ang titig nito. Umayos pa ito ng upo kaya lalong nadepina ang malapad nitong mga balikat. Hindi makalma ang d*bdib niya noong lumapit pero pilit siyang ngumiti kay Attorney Carancho at inabot ang kamay niya para sa handshake.

Nababaliw na yata ako. Muli akong napabuga ng malalim na buntong hininga. Ilang sandali pa ay nagulat na lang ako nang maramdaman kong may lumapit sa akin. Nang lingunin ko ito ay nakita ko si Angelo na nakatayo sa tabi ko. Inabot niya sa akin ang isang baso na may lamang alak. “Mukhang napakalalim yata ng iniisip mo.” sabi niya sa akin.

Laglag ang mga balikat at anumang sandali ay parang iiyak ito. Dali-dali akong umakyat sa itaas. Pagdating doon ay kaagad ko itong niyakap nang mahigpit. At doon magkasabay na bumuhos ang aming mga luha. Napuno ng mga hagulhol ang buong isla. Para namang nakikisama ang kalangitan sa pagtangis namin. Biglang tumago ang araw at nagbabadya ng pag-ulan.

ANGELITA'S POV Natigalgal si Angelita matapos marinig ang malakas na putok ng baril kasunod ay pagkabasag ng salamin, tumagos yata mula roon ang bala. Mas lalo pa siyang nagulat noong makita si Madam Crusetta sa dulong mesa, nakaduro sa kanya, hawak ang d*bdib at parang magsasalita ngunit walang lumalabas sa bibig nito.

"A-akala ko ay nakabalik ka na sa Maynila. lyon ang sabi ni Caleb." "Totoo. Pero nagbalik ako para magpaalam sa'yo." She pouted her lips a little. Nilingon ang bahagi ng ilog. "Malapit lang ang Maynila. Hindi mo naman kailangang magpaalam pa. Lalo ngayon. Pwede mo na lang akong i-chat saang social media account man 'yan, nag-abala ka pa talaga, ha." "Ano ang ibig mong sabihin ng 'lalo ngayon'?"

Diyata’t naroon lamang ang lalaki sa malapit at nakatanaw sa bawat tagumpay niya. “Kaya nang bumalik ka ay nagkaroon ako ng pagkakataon. Ginawa ko ang lahat. Took you to my suite in the hotel, in my apartment, and my beach house in Batangas. I wanted you back because it was you from the start. You'll always be my baby, Anya."

G*g* ka talaga bro, umayos ka baka hindi kana makauwi ng maynila. “Wohhhhh Lolo, Lola, Nay ohhh nagbabanta ang kaibigan ko. Nakakatakot pala ma inlove, pero torpe naman. Sumagap pa ng hangin sa Zambales para maalis ang bad vibes sa sarili. Ang tanong may babalikan ka pa ba?”