Lazytown #stephanie Mga Nobela at Kwento

Umiling itong muli bago hinayaan itong sumunod sa kanya. Inirapan niya si Hunter nang tingnan siya nito. “Good morning!” bati sa kanya ng babaeng naroon sa loob na nakasuot ng puti. Ngumiti naman siya rito. “Hi, I’m Zyline De Guzman. Stephanie’s friend,” pakilala niya rito. Tumayo naman ito at lumapit sa kanya. “Yeah, tinawagan nga ako ni Steph, e,” sabi nito. “Magpapacheck-up ka raw…”

Tinalikuran ko siya at mabilis na lumakad papunta sa dulo ng kampo kung saan nakapwesto ang mga nipa hut. "Ma'am, wait! Ako na lang po—ako na lang kakausap!" sigaw ni Katy, pero hindi ko siya pinansin. Nakita ko agad si Stephanie—nakahiga sa duyan, naka shades, may hawak na juice na parang nasa beach resort lang. May towel sa bewang niya at mukhang fresh na fresh habang kami halos hindi pa nakakakain ng maayos. Hindi na ako nagdalawang-isip.

"Wala akong pakialam. Susubukan kong kunin ang number niya mamaya." "Ngayon ko lang siya nakita dito. Bago siya?" "Oo ata." Rinig na rinig ko ang usapan ng lahat kaya alam ko na ang dahilan kung bakit halos punuuan ang coffee shop ngayon. "Seriously? These girls are damn pervert," sansala ni Stephanie habang madiin na nagtitipa sa kanyang laptop. Ilang sandali lang ay dumating na si Merry dala ang aming mga order.

nagtitili ito habang nagtatatalon. Hindi ko sya magets. "Ano? T-Teka, manahimik ka nga muna?" aniko. Nahawakan pa nito ang magkabilang pisngi habang hindi maalia alis ang tuwa at pagka excitement sa mukha. Ang lapad ng ngiti at aabot na sa kanyang tenga. "Next, Ziya." napalingon akong muli sa manager namin. "Goodluck, dzai! sana maattract ka sa kaniya at nang magkajowa karin!" sabi pa ni Stephanie.

Huminto ako. Paglingon ko ay nakita ko si Stephanie Felix. Nakatayo siya na tila ba isa siyang reyna. Sa likuran niya ay si Leon. May malamig na ekspresyon ang mukha nito. Ngumisi si Stephanie. "Paano ba 'yan, Shane?" "Official designer na ako ng City Diamonds." Ngumiti ako nang magaan. "Eh di... congratulations." Ngunit tila hindi iyon ang reaksyong gusto niyang marinig.

Ayaw kong magalit sa kanya ngayon dahil baka maging kamukha niya ang anak ko. “Good morning, Sir Dwayne! My name is Stephanie and you can call me Steph. Nagtatrabaho po ako sa kumpanya niyo,” aniya nang makalapit na ito sa aming harapan. Mag-isa lang siyang lumapit pero ‘yong mga kaibigan niya ay nakatingin sa amin. Nagbubulungan ang mga ito. “Hello,” tipid na bati pabalik ni Ninong Dwayne.

Maswerte na sila sa huling lalaki na nagawa pa nilang pigilan, ngunit kahit anong gawin nila ay hindi ito nagsasalita. “They’re loyal and stupid,” bulong ni Stephanie sa kaniyang sarili habang nilalaro ang mga bula. “They knew they’d be interrogated to dea.th that’s why they prepared to k!ll themselves when the need arises.” Napabuntonghininga siya. She really hates loyal people, lalo na ang mga taong handang mama.tay para sa ibang tao.