Learn To Say No Quotes Novels & Stories

kantsaw ni Lucas. "Tell him no, Lucas. Just no," tawa ko.

sabi ko " Ahh no ". takot na sabi niya " Yes, you are ". ani ko " Can we just stop this fight?naiinis na ako ". sabi niya at halatang nagpipigil na magkaaway nanaman kami Siya nauuna eh! " Always remember my hubby your the one who's starting first ". pilit ngiti kong sabi " Oo na,ako na ". pagsuko niya " Good you admit it ". nakangiting sabi ko

Tila pinag aaralan ang bawat hugis nito. “Damn you are so breathtaking beautiful,” ani niya ng buong paghanga. “H-Hindi ka galit?” Naiilang na tanong ko. “Never.. I will never get mad. You have rights to say no whenever you don't want and whatever you don't like. I'm giving you all rights to disagree or to decline.. I want you to express yourself.. I want you free and please keep in your mind that it is normal to say no especially on this matter it should be mutual. Walang namimilit at walang napipilitan.” Seryosong sabi niya habang pinapangaralan ako sa bagay na 'to.

seryoso kong sabi habang tumatayo, “which means you follow my rules.” Tumango siya agad habang sinasabi ang “Okay,” kaya nagpatuloy ako, “No wandering around alone,” at sumagot siya ng “Okay,” kasunod ng “No talking to strangers,” na sinundan ulit ng “Okay,” at “And absolutely no arguing with me,” na agad niyang tinutulan ng “...Can I negotiate that one?” Napairap ako habang napabuntong-hininga dahil alam kong simula pa lang iyon ng mahabang laban. This was going to be a very long mission.

“You shut up!” “Sinabi mo bang disgrasyada ka at iniwan ka pa ng dalawang souvenir?” “Wala kang karapatan na ganyanin ako sa sarili kong pamamahay. Huwag mong dalhin dito ang bulok mong ugali. Get out! Get out! I don’t need you!”

sabay tawa pa siya ng malandi, “Hehehehe!” Napakunot ang noo ni Mr. V at agad na sumagot, may halong inis pero may bahid ng katotohanan ang kanyang tinig. “No! It’s a big NO!” madiin niyang sambit, sabay iling. “Ayusin mo muna ang sarili mo… baka sakaling magustuhan pa kita!” dagdag pa niya, saka mabilis na ibinaling ang atensyon sa iba, na parang ayaw na niyang patagalin ang usapan.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

tanong ko. Iniling niya sandali ang ulo at umiwas ng tingin. "I think I can also apply it too now. But not the exact qoute." "Huh?" grabe ano na naman ba ang pinagsasabi nitong anak ko? "Instead, I will apply the 'Forgive but never forget' quote line, not the different version you used." saad pa niya at napanganga na lang ako.

At isa pa, sinundan ng isang emoji na halatang pilit pinipigilan ang tawa: And don’t scare your new coworkers. Napatawa ako, kahit mag-isa lang. Nag-reply ako, mabilis at maiksi. No promises. Sapat na ‘yon. Hindi kailangan ng mahahabang mensahe para maalala kong solid pa rin kami, kahit magkaibang mundo kami ngayon.

“Wala namang masama kung tatanggapin mo ‘to.” “No, ayoko nga po,” malamig kong sagot. “Please, stop.” “Sige na, Miss, libre lang—” Naputol siya nang may malamig na boses na nagsalita mula sa likod ko. “‘No’ means no.” Kalmado ang boses nito pero may bigat. May babala. “Hindi ‘maybe.’ Hindi ‘convince me.’ At lalong hindi ‘try harder.’” Napatingin ako sa lalaking bagong dating.