Lemon Tagalog Novels & Stories

Maya-maya pa ay inilapag ng bartender ang shot glass na may lamang tequila na in-straight ko naman agad ng inom. “One more, please!” Hindi ko pinansin ang lemon na nasa aking harapan. Ano pa ba ang mas papait pa sa nararamdaman ko? Kahit s******n ko pa ang lemon at tikman ang alat ng asin ay walang makadadaig sa nasa aking puso. “Heto po, ma’am,” he politely said when he gave me another shot. Muli ay deretso ko ’yong ininom. Nakailang shot na ako bago ko

imposible naman ata yun na magustuhan nya ako kahit naman na magkagustuhan kami sa isat isa hindi naman maaari dahil malapit ng ikasal ang parents naming dalawa "iknow na pogi ako kaya stop staring me na, dahil lalo lang akong nahuhulog" iwas tingin nito sakin hanu daw? " here lemon juice " sabay abot nito sakin " luhh puro orange juice naman yung dala natin ah!! bat nagkaroon ng lemon?" takang tanong ni Luna" sinadya kung dalhin yan para kay sabrina cause i know na hindi sya mahilig sa orange juice" sulyap nito sakin" wew naman answerte nemern yarn" pang aasar ni luna " if you need anything tawagin mo lang ako" saad nito at iniwan kaming dalawa ni Luna

“Momny!* Lumapit si Lily dito at inakap ito sandali. “Ako na diro anak, andito na si mommy.” Agad na humiwalay si Leo sa ina at umiling dito. “No need mommy, tapos na rin po ito kaya upo nalang kayo doon.” “Mommy!” Pagkasabi ni Leo niyon ay sakto na dumating si Levi at Lance na narinig ang pagtawag ni Leo sa ina nila. Yumakap ang dalawa sa kaniya at inaaya na siya sa lamesa. Naiayos na ng mga ito ang hapag kainan at kakain nalang.

Napalunok siya noong akmang hah*likan siya nito pero agad niyang pinagharang ang lemon na hawak. "M-amaya na, kakain pa ako ng lemon," may kabang pigil niya. Gusto niyang kumain talaga ng lemon. Naglalaway siya agad maisip lang ang asim noon. Umayos ito ng tayo at nagsalubong ang kilay habang nakatitig sa lemon, "Lemon early in the morning?" "Bakit ba? Gusto ko ng lemon. Gusto ko ng maasim," wala sa sariling sagot niya.

Ngayon, siya pa ang nagyaya sa akin. Oh, my heart hurts so good I love you, babe, so bad, so bad Oh, oh my heart hurts so good I love you babe, so bad, so bad Dinig na dinig ko ang ingay sa paligid pero wala akong pakialam at pakiramdam ko ay kaming dalawa lang ni Levi ang tao rito. Pinaghalong kaba at excitement ang nararamdaman ko ngayon. Nang makuha ko ang lemon sa bibig niya ay mabilis ko iyong sinipsip at bigla siyang hinalikan. Naramdaman kong nagulat siya sa ginawa ko dahil hindi siya kaagad nakagalaw.

paalam ng manager at umalis. Dali-dali naman akong kumilos para gawin ang utos niya, I thank God because I remember every ingredient that Chef told me last night, I am bit tense now because if I will not perfect it, this might be my last day. I tried doing what Chef did last night, tinatansiya ko nalang ang mga ingredients and I hope tama pa ito. After I add lemon juice and parsley, I waited for it to be cook and now it's ready to serve.

Umayos ka Lemon! "Hindi pa ako inaantok at pagod," sabi ko agad. Bahagya siyang natawa at napailing. "Wala ka talagang kapaguran. Sige na nga," aniya dahilan para lalo akong maexcite. Maaliwalas ang gabi, maraming star at may moon pa rin naman pero hindi na full. Sumakay kami sa kabayo. Tig-isa kami. Gamit ko iyong kabayo ng karwahe. Kay Lino naman ang iyong puting kabayo na hindi ko alam kung saan niya nakuha. Baka bumili siya rito? Mukhang mayaman siya e.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

" Diyos ko, salamat at nagawa mong makauwi rito. S-Saan ka ba nanggaling? Nakailang beses akong umikot para hanapin ka pero hindi kita makita-kita! " " Pasensya na po, Ma. Hinabol po kasi kami ng aso kanina kaya hindi ko po namalayan na napalayo po ako ng takbo, " paliwanag ni Leonel, agad pinunasan ang mata gamit ang braso dahil sa namumuong luha niya. " Pasensya na po talaga, Mama. H-Hindi na po mauulit. "