Letter For Classmates Mga Nobela at Kwento

Is she one of my classmate sa ibang subject or what? Marahan itong lumapit sa akin.."Hindi ka ba mag lulunch?" Tanong nitong nakatitig pa din ako sa kanya na walang imik. "Sorry pero... do I know you?" Padakay nagsalita na din ako. "Hmmm grabe siya... Hindi mo na ko kilala? Anyway hindi naman talaga pero ako kilala kita.. Nung grade 12.. classmate tayo.. Nahihiya akong lumapit nun sayo kasi.. Ahmm kayo ni Lei pero wala na kayo diba? I was hoping we can.. Ahmm be friends?? If okay lang.." Mas lalong lumalim ang pag iisip ko.. Hindi ko siya matandaan. Inisa isa ko sa utak ko ang mga naging kaklase ko nung grade 12 pero talagang hindi siya familiar.

Napangisi ako sa aking isip, buti nga, Nehemiah. Pinakiusapan kami ni Grant na mag-usap at idaan sa botohan ang pagpili. Ngunit nang makaalis ito ay wala na ring pakielam ang mga classmates ko, parang walang nangyari, balik ulit sa normal na gawain.

“He gave me this love letter kaninang lunch time sa locker ko-“ Iginiya naman ng babaeng iyong pataas ang letter upang ipakita sa apat pang mga dalaga. “Anong ikaw ako?! He said pa nga sa letter niya ountahan ko siya after class!” Giit naman ng isa. “Wait- This is from Daniel. Pinabigay nito sa isang girl ‘to para i-abot sa akin. Kayo ang mga may hawak na fake letters!” Giit pa ng isa. At mas lalong nagkagulo-gulo ang mga ito. Sa dami ng mga sinasabi ng mag ito ay para ng mga bubuyog ang mga ito sa pagtatalo.

Nginitian ko siya nang mapakla. "Bakit naman kita isusumbong?" Kumunot noo siya. "Kasi binu-bully ka namin 'di ba?" Tumayo siya at naglakad papalapit sa akin. "Ah yun ba?" I rolled my eyes heavenwards, huminto siya sa paglapit. Isang dipa ang layo namin sa isa't isa. "Wag kang mag alala. Kung isusumbong ko ang mga bully, mauubos ang mga classmates natin." Nag-smirk ako sa kanya bago tuluyang lumabas ng pinto ay sumulyap ulit ako. May itatanong lang ako sa kanya, tutal naman marami siyang kakilala sa school at balita ko simula first year nandito na siya, baka kakilala niya si Kean. "Ah, Joshua and the squad. May kilala ba kayong Kean James?"

"Ate, please ha? Sumama ka bukas. Kahit maikli lang, gusto ka naming ipakita sa school. Para makita nilang totoo ang sinasabi namin na idol ka namin." Napailing ako na may ngiti, alam kong mahirap tanggihan ang dalawa. "Sige na nga," sagot ko. "Pero dapat promise ninyo, kayo ang magre-review muna bago ako mag-lecture, ha? Para hindi puro yabang lang sa classmates ninyo."

Pagdating namin sa school ay agad kaming nagtungo sa aming classroom. Ngunit habang naglalakad, biglang tumunog ang aking cellphone. Napahinto ako. May bagong mensahe. Agad kong binuksan iyon at napalunok nang makita kung sino ang nagpadala. Si Mr. Leonardo. Mabilis na bumilis ang tibok ng puso ko habang binabasa ang mensahe. «Magkita tayo mamaya pagkatapos ng klase ninyo. Isesend ko ang address.»

ngarag" word." "I'll be leaving you and we'll be seeing each other next week, I have to attend a Leadership Seminar sponsored by our school" "Bye..." pagkaway ni Miss Lexy habang papalabas na siya ng classsroom namin. "Bye Ma'am..." sumagot kaming may mabagal, unison at tinatamad na bosses. Nagmamadali kong kinuha ang bag ko at lumabas na ako ng classroom.

May lab classes kasi kami tapos kada block nahahati sa dalawa kaya may 1A, 1Ax, 1B, 1Bx, 1C and 1Cx. Nahihiyang tumango na lamang ako sa tanong nya. Hindi naman kasi ako marunong makipag-usap ng tao eh, hindi ako sanay na makipaghalubilo sa ibang tao. Naalala ko din kasi yung sabi ni mama sakin dati nung bata pa ako "don't talk to strangers" daw kaya di ako nakikipag-usap sa mga di ko kakilala. "Classmates pala tayo" sabay paktia ng COR (certificate of registration) nya. Napangiti na lang ako kasi may kasama na din ako.

“Yung usual na ginagaw ako. Hindi ba panliligaw iyon?” “Yung araw-araw na ginagawa natin bilang magkaibigan? Para sa’yo panliligaw na iyon e kinasanayan na nating gawin iyon kaya naman wala na akong makitang kaibahan pa para isipin ko sana na nanliligaw ka nga.” “Look, I don’t bring foods for our classmates, hindi ko sila laging kasama, hindi ko sila kasamang tumambay. I don’t give them stuff.”