Letter To Someone นิยาย & เรื่องราว

Bumilis ang tibok nang puso ko at tila nanlambot ang tuhod. It’s an email Dear Ms. Naya Feliciano, I hope this letter finds you well. We are writing to request your presence at a meeting with the dean’s office regarding an important matter. It has come to our attention that there are concerns regarding your involvement in an alleged misconduct with your personal issues. We understand the seriousness of this issue and the impact it may have on our university.

This is the CEO of Velasco Enterprises and I personally wrote this letter for you because I want to invite you here in my office to discuss some private matter or maybe think this as a job offer. I'm waiting for your response and I'm hopping you'll come in my office. Sincerely yours, -CEO OF VELASCO ENTERPRISES Napa takip naman ako sa bibig ko dahil sa nabasa. For real? The Ceo of the most famous business man here in the Philippines personally wrote this letter to just invite a person like me? Gold naba ako nito? Charottt, pero nakaka gulat ito ah. "Is this real ba kuya? Baka jino-joke time niyoko ah! Hindi magandang biro 'to." saad ko at pinanliitan ng mata ang dalawang lalaking naka black

Sabi ng kaibigan mo dito raw kita hintayin, so I'll wait for you here. Kallum: Stop screening my texts and calls, please. Kallum: Did I do anything wrong? Kallum: Can you come to me now? Kallum: Lucrecia. What? Kallum. He's the reason why I love hand-written letters. I can still remember someone always leaves hand-written letters in my locker. Walang palya. Na sa tuwing umaga at darating ako, naroon na iyon. Na tila alam niya ang schedule ko sa araw-araw at inuunahan niya ako. It wasn't a typical admiration letters. It was just an encouragement letters. Saying I'm doing well all the time and I matter. Mula noon ay inaabangan ko na ang mga latter na galing sa kanya.

patanong na sambit ko sa kaniya. Isang tango ang ibinigay ni Dad sa akin, "A letter conveys the real intention of the sender. Kahit na sabihin pang iyon ay isang apology letter, kung hindi sincere ang nagsulat ay mararamdaman mo pa rin iyon sa paraan ng kaniyang pagkakasulat."

Maraming bagay ang lumilito sa aking isip na sa tingin ko ay tanging si Lucas lang din ang makakasagot. I just want to stop this once and for all. I want to end this questions in my head. Seryoso akong tumipa mg mga letra sa aking cellphone saka nag-send ng mensahe kay Lucas. "Let's meet," maiksi kong mensahe sa kanya. Tinapat ko ang aking cellphone sa aking dibdib, saka huminga nang malalim.

Dahil hindi ko siya naabutan, minabuti kong ibigay na lamang ang sulat sa kaklase niyang si Grace. “Grace, nakita mo ba si Dianne?” “Uy Aiden!” bati nito “Ah nasa room siguro. Baka maya’t maya pa’y andito na rin yun. “Ah ganun ba, pwede bang humingi ng pabor?” “Ahh, sure thing! Ano yon?” tugon niya. “ Ahh, puwede mo ba itong ibigay kay Dianne,” suyo ko sa kaniya, sabay abot ng letter.

“Somewhere you can't find me this time.” Pagbukas ko ng pinto, may isang bagay na bumagsak sa sahig. An envelope. Another letter. I picked it up. To: Naia Lastra. Subject: Your mother didn’t die in an accident either.

Nakapatong sa ibabaw nito ang isang sulat. Good Afternoon Bella, naisip kong bigyan ka ng masusuot para sa party ngayon. Nagpapasalamat kasi ako nang sobra dahil pumayag ka na pumunta sa birthday party ng kaibigan ko kahit hindi pa umabot ng isang linggo ang pagkakaibigan natin. Pasensya din kung hindi ako nagpaalam na papadalhan kita ng damit. You don't know how grateful I am to you. Mag enjoy ka sa party huh?

Walang alinlangang sagot ko bago n'ya ibinaba 'yung tawag. Siguro kaylangan ko rin 'to para makapag relax dahil sobrang stress na ako. Agad akong nag text sa manager namin sa pinapasukan kong mall. Sinabi ko na mag sesend nalang ako ng letter na mag le-leave na ako. Papayag 'yon kasi 'yung kapatid kong si Denver type pala niya.

Lihim akong napmura at akmang lalabas na ako ng kwarto para hanapin siya ay napansin ko ang isang nakatupi na papel na nasa ibabaa ng nightstand. Did she leave me?! Dahan-dahan akong lumapit sa nightstand at nanginginig ang mga kamay ko habang kinukuha ang papel. Umupo ako sa kama at dahan-dahang binuksan iyon. Dear Rhys, Hi, I'm writing this letter to say goodbye, Rhys. I have a heavy heart while writing this letter. It's hard for me to let you go but I can't bear to watch you lose your concentration on your studies. I can't bear watching you stain your clean record for me that's why I decided to leave you. I know I'm selfish but in doing this for us.