Wow, tuwang-tuwa ako kapag napag-uusapan ang tunog sa mga pangalan — parang maliit na musika na nagbibigay-buhay sa karakter! Sa Filipino, ang 'katinig' ay ang mga letrang hindi patinig: p, b, t, d, k, g, m, n, ng, s, h, l, r, w, y (at sa mga hiniram, nandiyan din ang f, v, j, z, x, c, q). Pero kapag pinag-uusapan mo ang kahulugan ng pangalan ng karakter, may dalawang aspeto: ang literal na kahulugan (kung may etimolohiya o salin mula sa ibang wika) at ang phonetic impression — ang damdamin o imahe na dinudulot ng tunog ng mga katinig.
Halimbawa, palagi kong napapansin na ang mga pangalan na maraming plosive katinig katulad ng k, t, p nagmumukhang matapang o matalim — kaya hindi nakapagtataka na nakakabit sa mga bayani o antagonista ang ganitong uri ng tunog. Ang mga katinig na nasal tulad ng m at n nagdudulot ng banayad at malumanay na dating, at ang s o sh ay nagdadala ng bahagyang lihim o mala-sibilang vibe. Kung ang pangalan ay may 'ng' (isang malakas na nasal sa Filipino), nagkakaroon ito ng malalim at folkloric na tunog — parang sinaunang alamat.
Kapag gumagawa ako ng sariling character names, sinisikap kong paghaluin ang katinig para makuha ang personalidad — isang pumipintig na 'k' para sa kakayahang mandinigma, isang 'l' o 'r' para sa liksi at karisma, at 's' para sa misteryo. Syempre, huwag kalimutan ang literal na kahulugan: kung ang pangalan galing sa ibang wika o may kahulugang etimolohikal, mahalagang i-verify para hindi magkapalpak ang interpretasyon. Sa madaling salita, katinig = tunog + emosyon; pinagsama, nagbibigay ng identity sa karakter.