Novel & Cerita Life Is A Dance Quote

Baka mamaya niyan may nakakilala sa akin at isumbong pa ako sa pamilya ko. Wala naman problema sa akin kung magsasayaw sa gitna ng dance floor dahil maalam naman ako. Basta huwag lang sa mga dare na yan. Dahil diyan kasi nasira ang buhay ko, no… hindi pala nasira kundi nagbago lang ang buhay ko. Pero yung pagbabago na yon ay nagbigay sa akin ng tibay ng loob at lakas na kaya ko kahit papano ang mga pagsubok na naranasan ko.

Pa asik kong sinabi. Pilit akong kumakalas mula sa kaniyang pagkakahawak ngunit hindi ko magawa dahil sa angkin nitong tangkad. Idadag mo pa ang matipuno nitong pangangatawan na tila batak sa pag gi-gym. "Hindi ka naman pupunta dito na ganyan ang suot kung hindi mo gustong sumayaw. 'Tsaka ilibot mo ang mga mata mo. Everyone is dancing, except you! So what are we waiting for? Come on let's dance!"

Maaga pa pero siksikan na ang buong bar pati na din ang dancefloor. Enjoy ang lahat habang panay ang sabay sa tugtog na pumupuno sa lugar. Uminom lang kami ni Rexene habang nagkekwentuhan kami ng tungkol sa buhay-buhay namin. “Kamusta naman ang lovelife mo?” tanong sa akin ni Rexene after sipping her margarita “Wala!” maiksing sagot ko kaya naman napataas ang kilay niya “Panong wala? Hoy Hera Armida, sa ganda mong yan imposibleng wala!” sita pa sa akin ni Rexene

"Wilbert, you're my dream come true. If I have to live this life all over again, I'd still choose you, every single time." Inilapit niya ang noo niya sa noo ko. "You're my everything, Daphne. Starting tonight, I'll spend every day proving how much I love you." Habang umiikot kami sa gitna ng dance floor, para bang kaming dalawa lang ang tao sa mundo. Wala akong naririnig kundi ang tibok ng puso namin na sabay sa musika.

Muntikan na niyang makalimutan kung gaano ka espesyal ang araw na iyon. "Pasensya ka na. Sobra lang akong nag-alala." Gumuhit naman ang munting ngiti sa labi ng kanyang mister. "Let's just forget it." Lalong tumamis ang ngiti sa labi nito. "So, can I have this dance?" "Eh wala namang music." "Edi magpapa-music tayo."

May mga lumang litrato, ticket, at isang tuyong bulaklak. Sa ilalim, may isa pang note. “Control what you can. Let the rest teach you. Love, life and family. They can be messy. And that’s okay. — Lola E.” Messy. Ugh. I hated that word. Pero siguro nga tama siya. Maybe if I wanted to survive this plan, kailangan kong tanggapin ‘yung gulo. I need to learn how to dance with it. Napahilot ako sa sentido, replaying everything that happened earlier.

Ang plain na lugar ay nagkaroon ng buhay dahil sa disco lights at malakas na tugtog na kahit sino ay mapapaindayog. Wala akong masyadong kilala sa mga narito maliban kay Kendi at Cara na kapwa abala sa pagsasayaw sa isang lugar na binihisan para magmukhang dance floor. Everyone’s talking who the lucky girl is. Lahat ay naiinggit at humihiling na sana ay sila ang nagustuhan ng CEO. Napabuntong-hininga na lang ako. Kung alam niyo lang… Hindi niya ako gusto. “Ate, let’s dance!” Yaya ni Cara at in-extend ang kamay niya.

"Sino naman ang may sabing biro yong sinabi ko, at nasaan naman ang biro don?" "O sige, mukhang hindi ako mananalo sa'yo sa suntukan." isang palusot na naman nito halatang may iniiwasang topic na maaaring pag usapan. "Pero paano naman sa isang dance-off? Matatalo kita diyan, sigurado!" hamon ng kaibigan, sinasabayan ng paggiling na para bang nasa dance floor. "Talaga lang ha? Dance-off? "

Walang pakundangan na parang hindi kami hiwalay, hindi kami estranghero at hindi kami nagdaan sa bangungot. “Hindi ka niya nakikilala, kaya wag kang papahalata gaga.” Sermon ko sa sarili ko. “May I have this dance?” tanong niya at diretsong nakatingin sa akin. At doon na parang tumigil ang pag ikot ng mundo ko. Parang tumigil ang mga tao sa paligid at parang tumigil din pati pag hinga ko. Napansin ko si Damian na gulat rin wari’y hindi inaasahan ang pag anyaya saakin ni Lucas para sumayaw.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.